Droga do Ulmu

Jest to kontynuacja bardzo popularnej książki Iaina Droga do Gruibingen , którą warto przeczytać przed kontynuowaniem tego artykułu. Jak zwykle kliknij dowolny obraz, aby uzyskać wyższą rozdzielczość, a także sprawdź Zasoby na końcu, aby uzyskać odpowiednie linki.. — Ed.

Dotychczasowe dzieje? Istota tego sprowadza się do tego, że GPS Triangle Racing (GPSTR) wypróbował, polubił i wystartował w pierwszych Mistrzostwach Świata Klasy Sportowej . Zostały odwołane z powodu pandemii i jak tylko otworzyły się zapisy na nową imprezę w Erbach, Ulm, męczyłem komitet organizacyjny w szczególnie uporczywy sposób, aż na liście zgłoszeń pojawiło się moje nazwisko.

Mając znaczący cel latania na rok 2022, oto co się stało i część nauki, którą osiągnięto po drodze. Pod wieloma względami atrakcją wyścigów GPS jest nauka i wyzwanie, aw niektórych przypadkach jedna z rzeczy, które utrudniają rozpoczęcie.

Dalej

Po bardzo udanym październiku na Model Flying Ranch w Tortosa udało mi się nawet przelecieć kilka trójkątów 2 listopada 2021 w Wielkiej Brytanii. Wszystko wydawało się bardzo pozytywne, gdy kalendarz zbliżał się do Bożego Narodzenia. Udało mi się nawet trochę popracować nad elektrycznym kadłubem mojej oryginalnej Elviry , która miała stać się moim modelem numer dwa do czasu, gdy pojawiła się moja nowa rakieta GPS.

Nagle data w moim telefonie powiedziała mi, że jest 14 marca 2022 r., a latałem po stoku tylko podczas tego, co szczerze mówiąc, nie było cudownej pogody na początku roku. Okej, testowanie Alpenbrise firmy Aeroic Composites było zabawną rozrywką, a próba zdarcia skrzydeł była bardzo przyjemna, ale to nie były latające trójkąty. 14 marca był pierwszym trójkątem w roku i był mniej niż miesiąc do daty wyjazdu Tortosy na zawody Model Flying Ranch Easter Challenge Cup .

Moim pierwszym dużym problemem było to, że samolot numer dwa na World Masters wciąż nie był gotowy. Drugim na mojej liście problemów był brak latania, który miałem. GPSTR nie wybacza niskich godzin lotu, Twój poziom umiejętności może bardzo szybko spaść. Trzeci na mojej liście zmartwień był tydzień kolarstwa na Majorce zarezerwowany w przerwie między 14 marca a wyjazdem na Tortosę — po którym moja kondycja była kiepska i czułem się naprawdę wyczerpany. Tak wyczerpany, że spędziłem pierwsze cztery dni na Majorce, dochodząc do siebie po ogromnym przeziębieniu.

Przylot do Tortosy 15 marca dwoma samolotami Sport Class był dobrym początkiem i prawdopodobnie pierwszym sukcesem roku! Reszta imprezy, z latającego punktu widzenia, nie była wspaniała. Mój samolot klasy lekkiej uległ zaproszeniu, by 17-go stać się chmurą unoszącego się w powietrzu konfetti. Podczas gdy spełniałem zamiar latania nowym modelem B i ustawiania go, leciałem też bardzo źle. Moimi kluczowymi celami w Tortosie były:

• W pełni skonfiguruj i dopasuj płaszczyznę B do płaszczyzny A
• Poćwicz latanie reprezentatywnym zestawem scenariuszy dla World Masters
• Upewnij się, że wszystkie działania i wydarzenia związane z każdym lotem były odpowiednie, aby zminimalizować ryzyko i wpływ na wyniki podczas lotów startujących w zawodach World Masters
• Potrząśnij całym sprzętem

Ponadto okazało się, że niektóre przewody ładowarki do akumulatorów mojego odbiornika nie są tak wytrzymałe, jak powinny. Ponownie — długotrwałe użytkowanie wykazało słabość i zostało to rozwiązane.

Jeśli chodzi o latające wyzwanie, spędziłem cały tydzień na zdobywaniu punktów — latając przez pół godziny niezależnie od warunków. Ze względu na charakter zawodów w pełnym składzie przyjąłem pogląd, że trzeba latać, kiedy trzeba latać, a to może nie być w najlepszych warunkach. Podobnie, być może rozpocząłeś lot, a okno startowe wygasło. Następnie winda zamiera i masz 25 minut lotu, aby wypełnić trójkąty z 300 m lub wylądować po trzech okrążeniach. Musisz znaleźć windę i za wszelką cenę utrzymać się w powietrzu. Ponieważ Tortosa była wyzwaniem, wszyscy inni zawodnicy startowali ponownie, jeśli mieli słabe powietrze i oczywiście uzyskiwali przyzwoite wyniki. Ja nie byłem i poprawiły się dwie rzeczy — moje przeklinanie F*%& $@g i mój szybowanie na niskim poziomie z całkowicie balastowanym szybowcem.

Szczerze mówiąc, po powrocie z Tortosy byłem zniechęcony. Niskie noty, moje latanie nie było na poziomie z 2021 roku, samoloty były ustawione, ale czuły, że walczyły. Potem mieliśmy falę złej pogody w Wielkiej Brytanii, która zbiegła się z ciężarem zobowiązań, które przeszkadzały w lataniu.

Po miesiącu nie latania pierwsza okazja do latania była na nowym polu. Bam! Czternaście okrążeń w mniej niż idealnych warunkach. Silny wiatr i pierwsze dwa okrążenia trwały 10 minut z 200-metrową utratą wysokości na pierwszym okrążeniu. Wzniesienie termiczne na prawie 600 m z wiatrem uratowało lot. Dwanaście okrążeń w czasie od 1 minuty 22 sekund do 1 minuty 55 sekund było prawdziwym podmuchem.

Inwestycja w sukces — musisz poświęcić czas

Konfigurowanie samolotu do wyścigów GPS — to temat, na który usłyszysz wiele opinii. Ostatecznie musisz mieć samolot, który pasuje do Twojego stylu latania — lub musisz poświęcić dużo czasu na dostosowanie się do samolotu, który świetnie radzi sobie z tym zadaniem, ale potrzebuje innego stylu. Kiedy już masz samolot, potrzebujesz go, aby wspierał Cię z maksymalną wydajnością, a jednocześnie był tak łatwy do poruszania się po polu golfowym, jak to tylko możliwe. Maksymalna wydajność w prostych słowach dla tego typu wyścigów to:

• Naprawdę dobry ślizg z prędkością pozwalającą na okrążenia 1min 20sekund
• Łatwe wspinaczki termiczne w dobrym tempie
• Nie trać wysokości w punktach zwrotnych, ponieważ wymaga to walki za rogami

Trzy dni później Greg Lewis — mój kolega z zespołu na Mistrzostwach Świata i pilot, który uzyskał najlepszy w historii wynik w klasie sportowej — 24 okrążenia z prędkością 90 km/h — zjechał na moje nowe pole. Jeszcze raz dobre latanie i kilka rozsądnych wyników, zanim nadeszła morska bryza.

Dwa tygodnie później kolejna dobra sesja, w tym rekord życiowy. Połowa czerwca przyniosła jeszcze więcej wysokiej jakości latania, kolejny rekord życiowy (PB), a sytuacja zaczęła się poprawiać na mniej niż kilka tygodni przed wylotem do Niemiec. Jeszcze lepiej, że nasze nowe PIKE Paradigms dotarły do ​​Wielkiej Brytanii! Wszystkie błyszczące i płodne z serwomechanizmami. Potrzebujemy tylko, żebyśmy wrzucili układ napędowy i trochę awioniki do kadłubów przed ich ustawieniem.

Porozmawiajmy więc o zakłóceniach. Próba zbudowania nowego samolotu, który nie jest tak prosty, jak się wydaje, to dobry początek. Kilka dni zamieniło się w prawie dwa tygodnie w warsztacie i kosztowało mnie trzy lata. W weekend przed wyjazdem moja żona zachorowała na zapalenie wyrostka robaczkowego podczas jazdy na rowerze górskim. Inny członek rodziny w szpitalu wymaga wizyt. Żadnego latania przez prawie dwa tygodnie. Nagle zenit przygotowań zamienił się w nadir.

Dobra pani, doktor chiropraktyki, ona i ja pierwotnie wyjeżdżaliśmy z Wielkiej Brytanii na Mistrzostwa Świata w czwartek 29 czerwca. We wtorek odebrałem wspomnianą wcześniej dobrą panią z oddziału chirurgicznego i stanąłem przed jedną opcją. Potrzebowała czasu na rekonwalescencję w domu, więc wysłałem e-mail do dyrektora zawodów GPS Sport Class World Championship i wycofałem się z imprezy około 14:30 czasu brytyjskiego.

Bez mojej wiedzy były plany.

Później tego popołudnia przyjaciele nalegali, aby zajęli się rekonwalescencją. Chwilę później inny przyjaciel zapukał do drzwi i powiedział: „Słyszałem, że potrzebujesz pomocnika do zespołu. Nie znam się na wyścigach szybowców GPS, ale przyjadę do Niemiec i zostanę EPH” (dodatkowa para rąk). Dzięki tym niesamowicie wspierającym przyjaciołom do godziny 18:00 w Wielkiej Brytanii moje zgłoszenie zostało przywrócone, a Greg Lewis i ja znów byliśmy zespołem.

Kilka dni do przodu i jesteśmy na lotnisku w Niemczech. Sportfliegerclub Ulm to fantastyczne lotnisko idealne do wyścigów GPS. Niech gry się rozpoczną!

Słowo o organizacji imprezy

To lotnisko znajduje się 450 m n.p.m. w pobliżu rzeki Dunaj na południowym krańcu Jury Szwabskiej, około 220 km na południowy wschód od Stuttgartu. Niezwykły dla mieszkańców Wielkiej Brytanii był wspólny charakter lotniska. Dwa aerokluby, oba z szybowcami i samolotami z napędem. Wieszaki miały różnorodne typy — w tym wiatrakowce — i opcje przechowywania. Szybowce wciągnięte na krokwie, samoloty na obrotnicy w jednym hangarze aw hangarze odprawionym do organizacji zawodów był Fournier RF 4. Pomiędzy linią kolejową a rzeką Dunaj w oddali obiekt może się poszczycić ogromną płaską przestrzenią, świetnym pasem startowym i niesamowitymi udogodnieniami. Duża przestrzeń dla kampera i zawodników kempingowych oraz dobre zaplecze do karmienia, mycia i nalewania piwa dopełniały podstawowych składników klasycznej imprezy.

Organizacja wydawała się dość wyluzowana, aw niektórych miejscach brakowało szczegółów z korespondencji. Jednak Michael Knoblauch i zespół zaangażowany w przygotowanie tego wydarzenia wykonali znakomitą robotę. Wszystkie elementy potrzebne do przeprowadzenia imprezy pojawiły się na czas. Obiekty były dobre, a przebieg imprezy doskonały. Dobra robota i dziękuję.

Oczywiście pierwszą rzeczą, którą musisz zrobić, gdy lecisz w nowe miejsce w zawodach, jest poświęcenie jak największej ilości czasu przed zawodami na aklimatyzację. Organizatorzy zorganizowali w niedzielne popołudnie sesję dla pilotów latających i była ona niezwykle przydatna. Jednak był on również zbyt krótki i nie zawierał wszystkich informacji potrzebnych do wydarzenia. W przyszłości będziemy musieli włączyć aklimatyzację do naszych przygotowań. Więcej o tym, jak wpłynęło to na nasze wyniki później.

Kolejną przeszkodą dla mnie było to, że miałem do przetestowania mój nowy Samba PIKE Paradigm . Greg skończył swoją szybciej niż ja i miał już trochę czasu antenowego. Wybrał go jako model A po niedzielnej sesji. Mając to na uwadze, bardzo chciałem przetestować swój i podjąć ryzykowną decyzję — zostać przy mojej zaufanej Elvirze zarówno jako samolot A , jak i B lub zaryzykować nieznany samolot w Mistrzostwach Świata. Od pierwszych kilku metrów było oczywiste, że konstrukcja ma świetne prowadzenie. Do rozsądnej wysokości, szybki test nurkowania CG, kilka obrotów, pętla, przechylenie i zwrot z przeciągnięciem — potem trochę pochylenia i wypróbowania zwrotów trymowania i termicznych. Wszystko wydawało się naprawdę dobre, a drapanie na niskim poziomie wydawało się łatwe. A więc bez wad, kolejna wspinaczka i ruszamy na kurs.

Hmmm, czy to ślad dymu? O tak, to jest! Pełna klapa wrony i dół na ziemię z ponad 300 metrów, a następnie bardzo pośpieszne wyłuskanie całkowicie stopionego ESC. Na szczęście przewody zostały wylutowane z powodu upału, a akumulator odłączony, aby nie wyrządził żadnej szkody. Niestety decyzja podjęta. Mimo ofert części montaż układu napędowego w noc przed zawodami nie był dobrą decyzją. Ostatecznie było to rozczarowanie.

Porozmawiajmy zatem o Mistrzostwach Świata — pierwszych Mistrzostwach Świata w klasie sportowej . Nie szczegółowe sprawozdanie, ale spojrzenie na kluczowe lekcje, których nauczyliśmy się (GTRUK), oraz niektóre trendy w technice i technologii. Przyjrzymy się też wzlotom.

Więc pierwszy wysoki — w dużych zawodach to, co naprawdę chcesz zrobić, to polecieć w pierwszej rundzie. Nie! Właściwie, jako nowicjusz w GPSTR nie był to problem. Istnieje psychologia latania w zawodach, która została omówiona w innym miejscu w tym artykule. W zasadzie jest szansa, że ​​był to jeden z moich najlepszych lotów w tej imprezie — drugie miejsce w rundzie było dobrym otwarciem i podejrzewam, że dla niektórych może być zaskoczeniem. Kluczową rzeczą w tym locie było szkolenie, które odbyłem, aby uzyskać jak najlepszy wynik, utrzymując mój samolot na niebie tak długo, jak to możliwe. Cały ten czas podbijania i szlifowania wyników w okresie poprzedzającym wydarzenie opłacił się.

Jedną z rzeczy, które GTRUK zaczynał dostrzegać, było to, że winda różniła się od tego, do czego byliśmy przyzwyczajeni. W tym momencie nie byliśmy jeszcze w stanie określić, jak zareagować. Greg latał dobrze, ale już w pierwszej rundzie znalazł się na dnie biegu. Nie jest to coś, co widzimy w Wielkiej Brytanii, zwykle jest o wiele mil przed wszystkimi innymi.

Druga runda i Greg był blisko szczytu. Ale jedną z rzeczy, do których musieliśmy się dostosować, była odległość, na jaką ludzie zbaczali z kursu, aby pozostać w powietrzu. Zarówno dla pilota, jak i obserwatora był to problem, a wyśledzenie wszystkich możliwych źródeł siły nośnej było czymś, z czego otrzymywaliśmy bardzo trudną lekcję. Nadal tak naprawdę nie zauważyliśmy, co było dla nas inne.

W trzeciej rundzie Greg dostał 1000, a ja wziąłem odpowiedni farsz. Nasze podsumowanie dnia pocztowego było interesujące! Kitel to nie był kiepski dzień, bezwarunkowo wyzwanie chociaż. Patrząc wstecz na dane, większość pola miała również dobre i złe loty. Warunki były trudne i karane nawet najmniejszym błędem.

Drugi dzień zaczął się dobrze i obaj uzyskaliśmy dobre wyniki w pierwszych dwóch rundach tego dnia. Do trzeciej rundy dnia sytuacja nieco się pogorszyła. Wiatr na linii lotu był często słaby, ale na trasie na wysokości ponad 200 m był dość silny. Kilka razy zdarzały się prądy termiczne, które można było postrzegać jako aktywne i silne, ale zanim samolot obleciał następny zakręt i skierował się w stronę oczywistego kominka — winda była albo zbyt daleko z wiatrem, albo wznosiła się poza zasięgiem. Zanim szybowiec znalazł się w pobliżu, ci, którzy byli 30 sekund przed nim, cieszyli się unoszeniem swoich samolotów, podczas gdy mój wariometr wydawał cichutkie tony tonięcia i rozpaczy.

Po raz kolejny udaliśmy się do pokoju podsumowań pod koniec dnia, świętując dobre wyniki i analizując nasze błędy, aby zobaczyć, czy możemy ich uniknąć. Jedną z rzeczy, o których rozmawialiśmy, była moc zlewu. Niektóre termiki były bardzo silne, ale upadek z ponad 200 m na okrążeniu był czymś, czego rzadko doświadczamy w Wielkiej Brytanii.

Trzeci dzień ogólnie nie był taki zły — po lekcji poglądowej Philipa Kolba w pierwszej rundzie dnia większość rzeczy poszło dobrze. Jeśli, to znaczy, zignorujesz awarię mojej aplikacji Albatross , aby rozpocząć zadanie rundy szybkościowej! Greg spisał się dobrze i zdobył 960 punktów. Muszę tylko poćwiczyć przeklinanie — dużo — znowu. Jedną z lekcji, jaką wyciągnęliśmy z tego, jest utrzymywanie kursu. W przypadku tego wydarzenia organizatorzy dysponowali oprogramowaniem, które umożliwiało przesłuchiwanie karty SD w Swift lub Sparrow , a jeśli kurs został w pełni ukończony, mogli pobrać dane i uzyskać wynik. To była cenna lekcja, na której polegaliśmy w dalszej części tygodnia.

Dzień czwarty był prawdopodobnie naszym najgorszym dniem. To było emocjonalne, obaj wzięliśmy punkty zwrotne i wróciliśmy do termiki, przez którą właśnie przelecieliśmy przed punktem zwrotnym. Obaj zostaliśmy za to ukarani, gdyż taktyka w tym przypadku i panujących warunkach nie sprawdziła się. To, co naprawdę bolało, to niespójność naszych wyników. Chociaż nie samotnie, większość ludzi poza pierwszą czwórką lub piątką miała dobre i złe rundy, trudno było to pogodzić. Nasza popołudniowa filiżanka herbaty była napięta. Przynajmniej raz oboje zostaliśmy wcześniej wyrzuceni i obaj musieliśmy wspinać się słabym wyciągiem, obserwując, jak inni odjeżdżają z prędkością, która wyglądała na 4–5 m/s. W okresie poprzedzającym imprezę jedną z rzeczy, których z pewnością nie przyjąłem, było konserwatywne podejście do mojego latania, a Greg zawsze był bardzo agresywnym lotnikiem.

Nasze podsumowanie dnia czwartego dało nam cztery taktyczne zmiany do pracy: pracować z windą w inny sposób; idź do zakrętu z windy tylko wtedy, gdy jest komin termiczny, do którego można się udać, lub jeśli komin termiczny, który został pozostawiony, będzie można ponownie podnieść; zmodyfikować nasze podejście do okna startowego; a wykrywanie/sprawdzanie wymagało innego podejścia.

Uderzenie w Start

Oto, o czym musisz pomyśleć: zadeklarowane okno startowe jest oparte na liczbie pilotów w każdej grupie latającej. Większość slotów miała 9-minutowe 59-sekundowe okno startowe. Tak więc od 09:50:01 do 10:00 będzie oknem startowym dla rundy rozpoczynającej się o 10:00. Dozwolone jest wzbicie się w powietrze przed oknem startowym — aby można było wejść na trasę i rozpocząć próbę na początku okna startowego. Ponieważ możliwe jest pokonanie jednego okrążenia w mniej niż dwie minuty, możesz z łatwością zrobić trzy okrążenia, zejść z kursu i wspiąć się z powrotem na ponad 400 metrów w ciągu 10 minut. Tak więc dobry start jest kluczowym elementem sukcesu w GPS i wykorzystanie tego czasu przed zamknięciem okna startowego jest kluczowe.

Jedną z lekcji, których się uczyliśmy, było to, kiedyna kurs w okienku startowym miało ogromny wpływ na wynik. W trakcie zawodów zaczęliśmy dużo aktywniej zarządzać naszymi startami. Wystrzelenie przed okienkiem startowym i dobre rozejrzeć się po trasie jest bardzo ważne. Już to robiliśmy, ale po pierwszych dwóch i pół dnia zmieniliśmy taktykę i metodologię. Przy niestabilnych warunkach istniała możliwość wpływu szczęścia na wynik. Latanie w oknie startowym skutecznie zmniejsza element szczęścia. Z pewnością poprawiliśmy nasze wyniki w tym obszarze. Otwiera to nowy zestaw decyzji, a jedną rzeczą, którą naprawdę musisz przećwiczyć, jest wejście na kurs w różnych warunkach.

Mówiąc najprościej, musisz wiedzieć, na jakiej wysokości należy się znajdować, kierując się w stronę linii startu, aby zarządzać wejściem na trasę. Jak widać oznacza to, że przy silnym wietrze z wiatrem 15m/s wyzwaniem jest utrzymanie się poniżej 400m i prędkości GPS 120km/h. W zatoce z wiatrem czołowym o prędkości 15 m/s, jeśli kierunek wejścia jest zbyt niski i zbyt daleko, samolot może z łatwością utykać na starcie na 320 m przy 25 km/h.

Nasze drugie szybkie rundy były interesującą zamianą fortuny. Poleciałem okej rundy, ale po problemach z wcześniejszą rundą szybkościową nie był to mój najlepszy lot. Greg zaczął, a jego aplikacja Albatross uległa awarii, gdy jego samolot przekraczał linię startu. W zadaniu szybkościowym nie ma drugiej szansy, a po przekroczeniu 400 m podczas wspinaczki nie można ponownie użyć silnika. Więc korzystając z lekcji wyciągniętych wcześniej w przypadku, gdy mój Albatros nie wystartował, Greg poleciał kursem. Teraz, ponieważ obaj mamy drugorzędne stacje naziemne podłączone do głównego, a zestaw w samolotach również zapisuje dane na karcie MicroSD, mieliśmy większość opcji. Jak się okazało, urządzenie podrzędne zarejestrowało wynik.

Psychologia konkurencji

(Gdybym wtedy wiedział to, co wiem teraz)

Podczas tej podróży rozwinąłem zrozumienie tego, jak ważny może być twój umysł podczas rywalizacji. Osobiście uważam, że nie można „poprawić” swojej gry w konkursie – a kiedy już się o tym przekonasz, staje się to proste. Pierwsze dwa punkty poniżej są łatwe do osiągnięcia, ale osiągnięcie kolejnego poziomu może wymagać czasu. Trzeci punkt jest najtrudniejszy – ale może prowadzić do ogromnego spadku wewnętrznych zakłóceń podczas rywalizacji, prowadząc do ogromnego wzrostu wydajności.

• Zawsze wykonuj swój najlepszy lot, każdy lot
• Sprawdź, co mogło pójść lepiej i dodaj coś do swojego treningu, aby poprawić swoje wyniki — lub wprowadź zmianę w następnym locie
• Zrozum rzeczy, które wpływają na Twoje podejście mentalne i które powstrzymują Cię przed wykonaniem najlepszego lotu. Zarządzaj tymi stanami psychicznymi tak, aby nie wpływały one na Twoje wyniki. Może to oznaczać ćwiczenie czegoś, co wydaje ci się trudne, dopóki nie stanie się to dla ciebie łatwe. Może to oznaczać, że musisz zwrócić się do swojego wewnętrznego szympansa i nauczyć się kontrolować „demony”.

Zastanawiając się nad wydarzeniem, pod pewnymi względami było ono udane, a pod innymi rozczarowujące. Możliwość latania w dużych zawodach z wieloma bardzo doświadczonymi pilotami GPS z pewnością dostarczyła bardzo cennych lekcji. Latanie w miejscu, które ma bardzo różną masę powietrzną, dało kilka ważnych informacji na temat ustawiania samolotów; kilka różnych technik latania; nowy zakres strategii; inne spojrzenie na taktykę GPSTR.

Brak lepszej pozycji w rankingach i odczuwanie pewnych niekonsekwencji było osobiście bardzo rozczarowujące. Jednak pokonkursowe zamieszanie w pokoju odpraw pokazało, że zarówno Greg, jak i ja wykonaliśmy kilka niesamowitych lotów i znacznie zwiększyliśmy nasze możliwości. Myślę, że przed wydarzeniem było na przykład mało prawdopodobne, aby którekolwiek z nas podążało za termiką tak daleko od kursu. Nasze domyślne podejście polegałoby na podniesieniu się, a następnie naciśnięciu na zrobienie kolejnego trójkąta i ufaniu, że złapiemy kolejną termikę po drodze wokół kursu. Szybkość odlotu z termiki na prawie 500 m i duża prędkość wiatru na wysokości sprawiły, że była to strategia bardzo ryzykowna — dlatego przyjęliśmy bardziej termiczny styl latania regatowego.

W spokojnym powietrzu pokonuję od czterech do pięciu okrążeń na moich szybowcach PCM Elvira z dobrego startu (400 m wejścia przy 100 km/h). Nowsze szybowce zaprojektowane specjalnie dla Klasy Sport pokonują teraz z łatwością pięć okrążeń. Jednak najmniej aktywne powietrze w tym przypadku zazwyczaj powodowałoby trzy loty okrążeń, gdyby nie napotkano windy. W okresie poprzedzającym to wydarzenie praktyka, którą wykonałem, okazała się nieoceniona. Latanie z GPS w każdych warunkach jest czymś, co należy wziąć pod uwagę, kuszące jest latanie tylko w dobre dni, a latanie w każdych warunkach przyniesie naprawdę korzyści konkurencyjnym lotom.

Upewnij się, że kryształy dilitu mogą to wytrzymać!

(Balastowanie dla sukcesu)

Ciekawym zagadnieniem było również balastowanie. Generalnie latam teraz moją klasą Sportszybowce o masie 7 kg niezależnie od pogody. Niewątpliwie ogólny pogląd na latanie cały czas z wagą 7 kg jest dobrym punktem startowym: najlepszy lot, z najwyższą prędkością, przez cały czas. Jednak kilka razy leciałem taniej niż w Ulm. Przy wadze 6,4 kg byłem w stanie pracować słabo i utrzymywać się w powietrzu. Niestety po wyeksploatowaniu windy brak 600g był problemem w uzyskaniu jak najlepszego schodzenia z samolotu. Zdecydowanie lepszym rezultatem było pozostanie na nogach, ponieważ samolot był w powietrzu 30 minut, a nie 13 minut! Osiem okrążeń, nie trzy! Mój osobisty wniosek dotyczący balastu jest taki, aby jak najwięcej latać z obciążeniem 7 kg i maksymalnym obciążeniem skrzydła w tej klasie. Kilka razy udało mi się podnieść wagę do 6,4 kg. Najważniejsze jest to, że są to zawody szybowcowe, które wymagają maksymalnego dystansu w jak najkrótszym czasie,

Po powrocie do Wielkiej Brytanii pierwsze kilka tygodni spędziłem na opiece nad dobrą panią doktor chiropraktyki i odwiedzaniu jej bardzo chorej matki. W luki udało mi się jednak wsadzić nowy silnik Leomotion GmbH do mojej nowej, ale nieco ostrej Samby PIKE Paradigm wraz z nowiutkim ESC, który czekał na swój moment.

Bardzo wietrzny, pochmurny dzień był pierwszą dostępną okazją do przetestowania lotu Paradigmem. Jedenaście okrążeń i czas lotu 29 minut pokazały dwie rzeczy. Po pierwsze, Paradygmat jest całkiem niezły; a po drugie, prawdopodobnie powinienem spędzić niedzielny wieczór przed Mistrzostwami Świata w Ulm na dopasowywaniu nowego silnika i regulatora prędkości.

Tak więc z dwoma właściwymi lotami i lotem płomienia dotarłem na Mistrzostwa Wielkiej Brytanii pod koniec sierpnia. Dwa loty GPS od 9 lipca wydawały się trochę mniej treningowe niż byłoby idealnie. Jak zwykle w przypadku wydarzeń GPS w Centrum Narodowym BMFA w Buckminster, pogoda była fatalna. Trzecie miejsce było dla mnie w porządku, ale połączenie niewystarczającego latania i odrobiny dopracowania, które pozostało do zrobienia, sprawiło, że wypadłem bardzo przeciętnie w obliczu coraz lepszej konkurencji. W kontekście jednak najlepszym lotem dnia było pięć okrążeń, a kilka rund wygrano trzema okrążeniami! Jak to bywa, pogoda się wyklarowała, gdy się pakowaliśmy.

Kolejna sesja 10 września wypadła znakomicie. Czterech z nas spotkało się na nieformalnych zawodach i było to interesujące w mniej niż niesamowitych warunkach, w których Greg i ja wykonaliśmy pełne czasy lotów w pierwszej rundzie. Mimo że było nas tylko czterech, a latanie było bardzo nieformalne, było bardzo przydatne dla wszystkich zaangażowanych. Podczas gdy paradygmat PIKEszło dobrze, wciąż czekałem na pojawienie się ostatnich dwóch kawałków balastu i dlatego leciałem z wagą 6,4 kg. Pod koniec tej sesji miałem już za sobą 15 lotów samolotem. Pierwsze dwa to loty trymujące, a pozostałe w jakiejś formie współzawodnictwa. W rzeczywistości czułem, że naprawdę potrzebuję trochę czasu, aby właściwie ustawić samolot. Wystąpiły pewne problemy z mieszaniem sprzężonych sterów lotek, a niektóre ustawienia klap wymagały dostosowania.

Moją następną okazją do latania było wydarzenie w doskonałym miejscu w Lincolnshire pod koniec września. Sandhays to prywatne pole należące, prowadzone i utrzymywane w bardzo wysokim standardzie przez kilku oddanych lotników szybowcowych. Powierzchnia pola latającego i przestrzeń powietrzna wokół niego są więcej niż idealne dla GPSTR. W ten weekend plan był taki, aby zapewnić niski poziom kluczowych zawodów i trochę coachingu. Dzień pierwszy poszedł dobrze pomimo nieco mniej niż idealnej pogody. Zakończenie lotu pierwszego dnia było dla mnie dobrą wiadomością — byłem przed polem, a to oznaczało, że byłem przed Gregiem. Niestety moja żona uzyskała pozytywny wynik testu na obecność COVID, więc musiałem wrzucić wszystko do samochodu i wrócić do domu — 230 mil w niecałe cztery godziny — przez co nie mogłem ukończyć drugiego dnia imprezy.

Moja ostatnia sesja GPS w 2022 roku odbyła się w październiku na Model Flying Ranch w Tortosa w Hiszpanii. Jedną z rzeczy związanych z tym wydarzeniem jest to, że jest to wyzwanie i przegapienie pierwszego dnia postawiło mnie w niekorzystnej sytuacji. Jednak głównym celem tej podróży było uzyskanie wysokiej jakości latania z Paradigmema także zwiększyć moją „wytrzymałość”. Jedną z rzeczy, które naprawdę musisz umieć zrobić z GPSTR, jest podejmowanie właściwych decyzji po długich okresach intensywnej koncentracji. Latanie długich lotów i ich duża ilość każdego dnia było głównym celem treningowym. Latanie przedostatniego dnia było pouczające: 27ºC (80ºF) w cieniu jest męczące, jeśli nie jesteś do tego przyzwyczajony, a ponieważ słońce było za nami, znalazłem maksymalny próg temperatury dla mojego telefonu GPS — kiedy rozbił się z naprawdę dobrym wynik wkrótce zostanie odkurzony!

Ze względu na zrelaksowany charakter Flying Ranch ostatniego dnia zorganizowaliśmy nieformalny wyścig z automatami, co było fantastyczne. Trzecie miejsce w pucharze i szczęśliwa sekunda w konkursie jednodniowym były rozsądnym zakończeniem roku.

Jak poszło i czego nauczyłem się w tym roku?

Refleksje na temat roku GPS są ogólnie pozytywne. Niektóre dobre wyniki, ale pewne problemy, które nie mogą się powtórzyć.

Wyraźne cele treningowe są bardzo ważne — wybrałem kilka kluczowych rzeczy do trenowania, które idealnie nadawały się do zawodów, które miały znaczenie.

Oceń wydarzenia na dany rok i zmaksymalizuj szkolenie do nich — Jak wyżej, wybrałem kilka dobrych obszarów do trenowania i określiłem cele na przyszły rok w oparciu o tegoroczne doświadczenia.

Ucz się (i nie powtarzaj) błędów — Możesz uniknąć błędów, oceniając zadanie. Możesz także zastosować pewne jasne działania i procesy do zdarzeń, które zapewnią, że zawsze osiągniesz bezpieczny, niezawodny wynik, gdy jesteś zmęczony.

Skorzystaj z dostępnych narzędzi, aby zrozumieć, co poszło dobrze — Sprzęt i nagrania z niego pozwalają na bardzo szczegółową analizę Twoich lotów. Możesz przejrzeć wyniki pod kątem swoich decyzji i wykorzystać je do lepszego zrozumienia.

Zrozum swój samolot — jeśli nie jest przedłużeniem Twojego stylu latania, zmień go — Niestety do latania potrzebujesz czegoś, co jest naprawdę mało obciążające i nie chcesz cały czas majstrować przy drążkach. Zainwestuj czas w trymowanie samolotu, ustawienie CG i upewnienie się, że jest prawidłowe. Walka z samolotem doprowadzi tylko do słabych wyników i frustracji.

Zlokalizować! — Jeśli zamierzasz latać na „prawdziwych” zawodach za granicą, przestudiuj lokalne środowisko i określ, co musisz przećwiczyć przed przyjazdem. Nawet jeśli to zrobisz, dotrzyj tam wcześnie i lataj w panujących warunkach.

Przyszły rok — powiedzmy 2023 — ma dla mnie cztery duże wydarzenia:

• Pierwsza to moja druga dostawa Samba PIKE Paradigm . Znalazłem samolot, który moim zdaniem lata naprawdę dobrze, więc zamierzam się go trzymać.
• W kwietniu 2023 powinienem odebrać mój szybowiec z systemem samoczynnego startu (SLS) dla GPSTR.
• W sierpniu 2023 r., zakładając, że dostanę miejsce w zawodach, będę latał zarówno w Mistrzostwach Świata SLS GPS, jak i Mistrzostwach Świata Scale GPS . Oba te wydarzenia odbędą się w Neresheim w Niemczech.

©2023 Iain Medley-Rose

Zasoby

• Tortosa Model Flying Ranch — „hotspot dla wszystkich rodzajów latania modelami. Ale szczególnie miłośnicy szybownictwa odnajdą tu silny termicznie teren, który zachęca do wielogodzinnych lotów w łagodnym powietrzu śródziemnomorskiego klimatu…”
• Wyniki World Masters 2022 — ze stronyGPS Triangle.
• PCM Elvira — „Elvirajest logiczną kontynuacją naszej serii szybowców. Dzięki dużej rozpiętości skrzydeł, wysokiemu wydłużeniu i wadze model radzi sobie znacznie lepiej i zachowuje większy pęd niż jego mniejszy poprzednik…”
• PIKE Paradigm — „Naszym nowym projektem, nad którym obecnie intensywnie pracujemy, jestPIKE Paradigm. Ten model został zaprojektowany przez Philipa Kolba i Benjamina Rodaxa…”
• Regulamin trójkąta GPS dla szybowców klasy sportowej (PDF) — „Zawody trójkąta GPS mają na celu zbudowanie pomostu między zawodami szybowcowymi na modelach a pełnowymiarowymi zawodami szybowcowymi…”
• Sportfliegerclub Ulm — „Znajdziesz tu… aktualne informacje, zdjęcia i relacje…”
• Albatross — „Aplikacja na Androida… dla doskonałej nawigacji [GPSTR]…”
• Grupa GPS Triangle Eurotour na Facebooku. — „Wszystko o lataniu w trójkącie GPS…”