Dziewczyna W Basenie

Walić. Walić. Walić.

Słychać było bicie jej serca. Było szybko, za szybko.

Wolałaby nie czuć się w ten sposób. To było takie samotne uczucie.

Wszyscy wydawali się tacy normalni. Była zmęczona wymyślaniem wymówek, próbowaniem poczucia się kimś wyjątkowym, żeby uniknąć narastającego poczucia braku przynależności.

Kiedyś przeczytała, że ​​największym lękiem świata jest porażka. Ten strach zaczynał zakorzeniać się w jej żołądku, kiełkując sam, aż pozbawił ją tlenu. Jej wydarzenie zbliżało się wielkimi krokami. Za każdym razem, gdy przypominała sobie, że musi przepłynąć 500 metrów stylem dowolnym, miała wrażenie, że serce wyskoczyło jej z piersi i zaczęła uciekać.

Czuła to przez cały tydzień. Jak miło byłoby być normalnym. Nie przejmować się tym, jak długo potrwa to wydarzenie ani jaki będzie jej czas.

Jak miło byłoby być beztroskim.

Po raz kolejny kłamstwo uformowało się w umyśle dziewczyny. Po prostu nie jesteś jak wszyscy inni, jesteś wyjątkowy. Jeśli była taka wyjątkowa, dlaczego tak się bała? Czy wyjątkowi ludzie nie powinni być pełni odwagi i męstwa?

Próbowała rozegrać ten narastający strach. Rozmowa zawsze pomagała. Ale wciąż ten strach był cały czas z tyłu jej głowy. Próbowała porozumieć się ze swoim trenerem, mając nadzieję, że zrozumie z powodu własnych problemów ze zdrowiem psychicznym. Ale jego ideą jest przepchnięcie się i tak jest lepiej. Ale co, jeśli będzie tylko gorzej? Dziewczyna już się kręciła, negatywne myśli wypychały ją na pierwszy plan.

Co jeśli dostanę ataku paniki?

Co jeśli wszyscy zobaczą, jak wychodzę i w końcu mnie osądzą?

Dziewczyna przycisnęła dłonie do uszu, jej serce już groziło, że odleci. Była na skraju przepaści.

Jedynymi opcjami były tonąć lub pływać.

Każde włókno jej istoty chciało biec, gdy zbliżała się do bloku nurkowego. Próbowała sobie przypomnieć każdą część wiedzy, którą przekazał jej terapeuta.

Jeden wdech. Jeden wydech.

Ale trudno było oddychać, kiedy za dużo myślisz o wszystkim, nawet o oddychaniu.

Musiała tylko zrobić to w połowie, tylko 250. Wtedy zostałoby jej tylko 250.

Samotna dziewczyna stała teraz na białym, sztywnym bloku.

Była postrzępiona pod jej stopami, jak małe kamyki, które można znaleźć na plaży.

Starała się skupić na swoim otoczeniu, zamiast gonić myśli w głowie.

Weź swój znak .

Skuliła się w pozycji wyjściowej. Łomot jej serca rozbrzmiewał teraz w jej uszach. Przez jej żołądek przetoczyła się fala mdłości.

BRZĘCZYK. Zabrzmiał brzęczyk startowy.

Zachwiała się, żołądek jej się skurczył. Nie było odwrotu.

Dla innych pływaków był to tylko wyścig, ale dla samotnej dziewczyny w basenie był to wyścig o życie.

Biorąc pierwszy oddech, odliczyła każdy z pięciu kopnięć delfina.

Już teraz czuła niepokój grożący połknięciem jej w całości. Fale grożą, że wciągną ją w przypływ.

Ona nie. Nie móc. Niech ten demon zwycięży. Musiała walczyć dalej.

Dziewczyna słyszała echo swojego terapeuty z tyłu głowy.

Kiedy zacząłeś się tak czuć?

Kiedy się zanurzyłem. Pomyślałem o dziewczynie w basenie.

Dlaczego tak się czujesz?

Ponieważ nienawidzę 500. Bo to oznacza, że ​​mogę zawieść. Pomyślała dziewczyna w basenie.

Jakie emocje odczuwasz?

Czuję się, jakby mój mózg był kłębkiem włóczki, który grozi, że się rozpadnie. Jakby mój żołądek był bombą atomową, która grozi wybuchem. Jakby moje płuca były dwoma balonami, które zaraz się opróżnią. Pomyślała dziewczyna w basenie.

Co jest prawdziwe? …Dziewczyna w basenie zatrzymała się na chwilę. To może być tylko tymczasowe. To uczucie niepokoju, które narastało od lat, było tylko tymczasowe. Mogłaby napisać swoją historię od nowa. Mogła być wyjątkowa. Ale dziewczyna w basenie już wiedziała, że ​​wyjątkowy nie znaczy odważny. Oznaczało to, że miałeś odwagę coś przezwyciężyć.

Do diabła, dziewczyna zjechała na linie 50 stóp w górę. Na litość boską, leciała samolotami przez dwie godziny! Ale nadal 500 było równie przerażające. W końcu, bez względu na to, czym jest demon, nadal ma to znaczenie. Ponieważ wciąż warto z tym walczyć.

Dziewczyna obudziła się ze snu z uśmiechem na twarzy.

Spotkanie pływackie było dzisiaj i była gotowa.

Napisane przez Aubree, zredagowane przez Willę