Głęboka praca!!

Podczas gdy w tym tygodniu byłem chory i dochodziłem do siebie po wirusie, spędziłem dużo czasu na myśleniu o różnych rzeczach.

Pamiętam, że kiedy byłem bardzo młody, byłem bardzo posłusznym uczniem i zaczynałem dzień wcześnie o 5 rano od szklanki mleka i migdałów. O bladym świcie w miękkim słońcu siadałem przy schodach na taras i było tak cicho, jak to tylko możliwe. Ledwie widziałem kilku sprzedawców nabiału i grupę seniorów udających się na poranny spacer. Z klasowym zeszytem w ręku i zaledwie 1 lub 2 lekturami mojego rozdziału historii, byłbym pewien, że odpowiem na większość pytań w moim teście klasowym. Z perspektywy czasu, to właśnie te 2 godziny skupienia nie tylko zapewniły mi świeżość przed porannym apelem, ale także nauczyły mnie dyscypliny, zarządzania czasem i, co najważniejsze, wykonywania tego, co teraz nazywamy „głęboką pracą”. Kultywując ten nawyk przez wszystkie lata szkolne,

Jednak szybko do przodu, 10 lat później, teraz zmagam się z fragmentacją uwagi. Gdzie podziało się to skupienie? Czy mój smartfon jest szkodliwy dla mojej wielogodzinnej koncentracji? Czy jestem uzależniony od bezmyślnego przewijania na Insta? Czy nie mogę teraz wyciszyć hałasu? FOMO w najnowszym serialu Netflixa? Czy mój umysł wędruje z jakimiś innymi myślami, których nie mogę zebrać? Czy straciłem zdolność koncentracji? Czy myślę o zbyt wielu rzeczach jednocześnie?

Fragmentacja uwagi nie jest czymś, co przydarzyło mi się nagle, stopniowo wkradało się w moje życie przez lata. Mój mąż i ja rozpoczęliśmy bardzo słodki rytuał, chciałbym go nazwać „odprawami co dwa tygodnie”, podczas których omawiamy nasze sprawy osobiste i zawodowe. Zachęcamy i wspieramy się nawzajem w dążeniu do celów, które chcemy osiągnąć, ale zawsze znajdujemy powód, aby zrobić to „innego dnia”. Kiedy poruszyłem z nim temat zmniejszającej się koncentracji, on również zdał sobie sprawę, że jest to coś, z czym musi się mierzyć. Ponadto, kiedy rozmawiałem z moimi przyjaciółmi na ten temat, większość z nich przyznała się do tego, nie rejestrując tego świadomie. Wszyscy pracujemy gdzieś w ciągłym stanie pół — rozproszenia.

Robiłem badania dotyczące tego, jak mogę poprawić swoją uwagę i wtedy natknąłem się na tę książkę „Praca głęboka” autorstwa Carla Newporta. W tej książce mówi o tym, jak ważne jest czasem odizolowanie się, podział czasu, zachowanie dyscypliny, powstrzymanie rozproszeń i zaakceptowanie nieoczekiwanej współpracy w celu wykonania danego zadania. Zacząłem czytać tę książkę dzisiaj i kiedy to piszę, dochodzę do siebie po wirusie
i jestem w połowie drogi. Ta książka inspiruje mnie do osiągania więcej, dostarczania wysokiej jakości wyników, a jednocześnie nie poświęcania długich godzin. Inspiruje mnie również do prowadzenia satysfakcjonującego życia poza pracą i czekam na ciekawe projekty.

„Deep Work” opowiada o Adamie Grantzie, pełnoetatowym profesorze w Wharton School of Business w Pensylwanii. W 2012 roku Grant opublikował 7 artykułów w najważniejszych czasopismach. W 2013 roku opublikował książkę „Give and Take”, która była ogromnym bestsellerem i znalazła się na okładce New York Times Magazine, opublikował kolejne 5 artykułów i był najmłodszym profesorem, któremu przyznano etat w Wharton. W 2014 roku miał ponad 60 recenzowanych publikacji. Adam Grant jest obecnie jednym z najwyżej ocenianych nauczycieli w Wharton i zdobywcą wielu nagród nauczycielskich.

Poniżej znajduje się jego mantra produktywności:

1. Zminimalizuj pozostałości uwagi

Co to jest pozostałość uwagi? — W naszej wielozadaniowej strategii pracy, kiedy przechodzimy z zadania A do zadania B, nasza uwaga nie następuje od razu — pozostałość naszej uwagi utknęła na myśleniu o pierwotnym zadaniu

2. Podziel zadanie na główne podzadania

Wpoić nawyk dzielenia głównego celu pod górę na mniejsze części osiągalnych celów

3. Wielokrotne nieprzerwane rozciąganie uwagi

Pracując nad jednym zadaniem przez jakiś czas bez zmiany, możemy zmniejszyć negatywny wpływ resztek uwagi

4. Inteligentne umiejscowienie sytuacji i pracy

Przeanalizuj sytuację i odpowiednio przydziel zadania. Na przykład profesor Grant poświęciłby cały semestr zimowy na nauczanie i bycie dostępnym dla studentów, natomiast semestr wiosenny poświęciłby na badania, a tym samym zająłby się pracą mniej rozpraszającą

Wyprodukowana praca wysokiej jakości = poświęcony czas * intensywność skupienia

Nauczyłem się, że bycie całkowicie żywym i uważnym w tym momencie, aby zakończyć swoje zadanie i oprzeć się rozproszeniom, jest kluczem do bycia produktywnym.
Jestem pewien, że więcej nauki przyjdzie wraz z zakończeniem książki !!