Ile serc złamałeś?
Odpowiedzi
Tak naprawdę nie złamałem nikomu serca celowo. Jakbym nigdy nikomu niczego nie obiecywała, a potem ich zawiodłam.
Odrzuciłam faceta w ósmej klasie i był z tego powodu bardzo smutny.
Odrzuciłam innego faceta w liceum i jeszcze jednego na uniwersytecie, obaj byli z tego powodu wyraźnie smutni.
Poza tym nie wydaje mi się, żebym naprawdę złamał komuś serce. Nigdy nikogo nie zdradziłem, nikogo nie rzuciłem, nigdy nie zignorowałem nikogo, kto naprawdę próbował się ze mną porozumieć, zwrócić na siebie moją uwagę, nigdy nie zostawiłem nikogo bez odpowiedzi.
Więc tak, wszystkie te rzeczy, których nigdy nikomu nie zrobiłem, ludzie robili mi bez wahania przez całe moje dotychczasowe życie.
Tak… wiele razy w ciągu 9 miesięcy!
Zanim wskoczę w sytuację, w której leczę złamane serce… dobrze jest podzielić się sytuacją, w której początkowo dałem to serce komuś, wierząc, że jest tam bezpieczne.
Styczeń 2017, To były dni, kiedy poznałam go poprzez związek małżeński i poznanie się. Byłem w ciągłych podróżach do Bombaju i Kerali z przyjaciółmi ze studiów iz biura. Przed wyjazdem spotkał się ze mną osobiście i oświadczył. Uśmiechnąłem się nieśmiało. W podróży, pewnego dnia jestem w parku rozrywki i mam zamiar wsiąść na jedną z najtrudniejszych i najstraszniejszych przejażdżek.. Byłem totalnie przerażony, w tym momencie zrobiło mi się smutno, że jeśli coś mi się stanie, nawet nie wyznam mu swoich uczuć …od razu napisałam do niego smsa, w którym wyraziłam swoje uczucia (wysłałam smsa, bo mówił, że będzie miał dużo spotkań w biurze). Po tej wiadomości poczułam taką ulgę i dziwnie wolny od stresu… przeszłość, że zawsze miałam wrażenie, że jesteśmy razem… a on jest mój. Byłem dosłownie zakochany w nim.. Myślę, że to powód, dla którego mówi się..
Luty 2017.. Walentynki! W przeciwieństwie do corocznych rutynowych walentynek oglądania filmów na netflixie czy pracy w biurze….tym razem chciałam świętować z nim…..wzięłam 2 dni wcześniej urlopu i przygotowałam własnoręcznie zrobione prezenty. Mam taki zwyczaj dawania prezentów… a nie zwykłych prezentów… Myślę o nich… ich gustach i wielu innych i pracuję nad ich stworzeniem… Dostaję kopa, kiedy widzę uśmiech na ich twarzach, kiedy otwierają prezent… Po dużo go namawiałam, w końcu zgodził się przyjść do mnie na godzinę.. choć byłam rozczarowana limitem czasu.. ale ta 1 godzina była tak cudownym czasem..
Marzec 2017... oboje się zaręczyliśmy
Powoli sprawy stają się gorzkie… ale jak powiedziałem, miłość jest ślepa… Byłem bardzo pewny, że wszystko się ułoży i będziemy szczęśliwi… ponad pewność siebie, mówię!!
Kwiecień 2017, To były dni okresu zalotów. Kiedyś mimochodem wyraził uczucie, że tęskni za zagranicznymi przyjaciółmi, którzy nie mogą przybyć na nasz ślub. Potem bardzo się starałem, żeby porozmawiać ze wszystkimi jego przyjaciółmi i dostać od każdego po bajcie wideo, żeby zagrać w dniu ślubu.. żeby nie tęsknił.. zaufaj mi, dołożyłem wielu starań na to...to też robię potajemnie
Maj 2017... wyszłam za mąż
Prawdziwa gra się zaczęła…. Od pierwszego dnia, co drugi dzień doprowadzał mnie do płaczu i żalu, że jestem z nim… to były dni bólu… okropnego bólu psychicznego i fizycznego. Najgorsze jest to, że jako mężatka nie powinna okazywać tego bólu na zewnątrz..bcz to obraza dla męża...Moje największe pytanie brzmi czy to ta sama osoba którą poznałam przed ślubem..jak człowiek może się tak bardzo zmienić.. to też w gorszy sposób..
Pośród tych wszystkich bolesnych dni… chciałem spróbować uratować moje małżeństwo… chcę się radować tymi szczęśliwymi dniami…
Październik 2017, oba nasze urodziny są w tym miesiącu. Tak, jesteśmy Wagami… które nie potrafią utrzymać równowagi! Miesiąc wcześniej zacząłem planować wielki dzień… myślałem o wielu pomysłach… ale w końcu zdecydowałem się na plan 27 prezentów… ponieważ on kończy teraz 27 lat… co oznacza, że jego poprzednie 26 dni nie są częścią jego wielkiego dnia ..więc chcę mu podarować prezent na te wszystkie wielkie dni….i wzięłam urlopy, poszłam do pokoju przyjaciela przygotować prezenty…wszystko to zrobione potajemnie, aby trzymać niespodziankę i zobaczyć ten uśmiech na jego twarzy…. Ale najgorsze jest to, że prześladuje mój telefon i poznał cały plan i prezenty… ale jego reakcja na to jest niesamowita… powiedział: „dajesz prezenty z własnego interesu… nie oczekuj tego ode mnie, w rzeczywistości nie” nie planowałem też... teraz nie wywieraj na mnie presji...'... Brawa dla mojego mężulek!!
W końcu w ten wielki dzień… podarowałem mu prezent i to była taka płaska reakcja… w każdym razie po ślubie jestem przyzwyczajony do jego bezinteresownej natury.
Ale najciekawszy jest komentarz mojego MIL do mojego męża… „dawanie tak wielu prezentów nie jest równoznaczne z posiadaniem tyle miłości… w takim razie nie dałam takich prezentów twojemu ojcu… czy to znaczy, że nie kocham twojego ojca? ! Niepotrzebne marnowanie pieniędzy i popisywanie się”
Luty 2018..itz minęło prawie 8 miesięcy bycia w związku małżeńskim i mieszkania z rodziną. Codzienny ból i beznadzieja! W tym czasie dowiedziałam się, że jestem w ciąży… chociaż nie spodziewałam się tego i nie byłam psychicznie przygotowana, ale nie chcę zabijać… ale jestem w rozterce, moi rodzice są już przygnębieni oddaniem córki tej osobie, czy teraz powinnam znowu mu zaufać i oddać mu moje dziecko? On jak zwykle nie ma zdania... powiedział, że to zależy od ciebie... twoje życzenie. Zadałam mu tylko jedno pytanie…”do dziś przez te 8 miesięcy było maksymalnie jednocyfrowe dni, w których nie płakałam i nie spałam spokojnie. Oszacowałem, jak będzie wyglądało moje życie z tobą.. ale czy możesz mi obiecać, że jeśli zgodzę się na dziecko... czy zaopiekujesz się mną przez te 9 miesięcy... bo jeśli będę w stanie depresji psychicznej... zdrowie jest zagrożone. po urodzeniu.. Mogę zaopiekować się dzieckiem”, na co odpowiedział. „Nie mogę tego obiecać, to twój problem z depresją lub bólem… nie mój problem. Więc nie mogę tego zapewnić”
Mar 2018, w końcu zdobyłem się na odwagę, by stanąć w obronie siebie i wyszedłem z jego domu. Już wtedy miałam 1% dziury w tym, że nadal mnie kocha i będzie próbował ratować małżeństwo. Ale w ciągu kilku dni... dał mi jasno do zrozumienia, że... moje serce jest rozbite na kawałki dawno temu... tylko że nie zdawałem sobie z tego sprawy albo nie chciałem zaakceptować prawdy.
Potrzeba dużo czasu, aby wyzdrowieć po tym, jak bardzo kocha się osobę. Zaufaj mi, poczujesz się znacznie lepiej, gdy wyjdziesz z toksycznego związku. Chociaż pierwszy krok wygląda jak wejście w ciemność… Ale zapewniam Cię… zawsze jest światło na końcu tunelu… Bądź silny i zawsze szanuj i kochaj siebie bardziej niż kogokolwiek innego.