Jestem tu nagi! [Część 1]

Feb 11 2023
Spotkanie z moim odbiciem — moja wersja pracy z lustrem Już od jakiegoś czasu chciałem to zrobić, ale ciągle to odkładałem. Próbowałem każdej wymówki.

Spotkanie z moim odbiciem — moja wersja pracy z lustrem

Przymierzałam się do tego już od jakiegoś czasu, ale ciągle to odkładałam. Próbowałem każdej wymówki.

Nie było czasu… W domu było za głośno… Było za dużo ludzi… Listonosz mógł zapukać… Muszę dokończyć kawę… Za trzy godziny mam spotkanie…

Ok, masz rację, po prostu się ociągałem.

Zdjęcie Janoscha Lino na Unsplash

Odkąd obejrzałem odcinek na Goop, w którym seksuolog kazał kobiecie stanąć nago przed lustrem, pomyślałem, że powinienem wziąć udział w sesji własnej.

Oczywiście zdecydowałem, że pojadę tam sam. Poniżej znajdziesz szczegółowe konto. Myślę, że spełniło swoje zadanie.

Witam. jestem nagi.

To może być pierwszy raz, kiedy jestem przed komputerem całkowicie naga. Cóż, to trochę kłamstwo. Nie, nie część komputerowa. Bycie całkowicie nagim. W tym pokoju jest strasznie zimno, więc potrzebuję szlafroka. To chyba jakieś oszustwo.

Niepotrzebne szczegóły (przygotuj się na więcej) .

Kontynuujmy.

Moim zamiarem w tym ćwiczeniu jest przejście od stóp do głowy. Patrzę na swoje ciało z bezstronnej (?) perspektywy.

Widzenie części – skóry, blizn, śladów i wszystkiego innego – w nadziei na połączenie mojego wewnętrznego ja z moim fizycznym ja. Jednoczenie tych dwojga miłością. Miłość, na którą zasługuję. Miłość, której nikt inny nie może mi dać.

Idę tu na łajdaka.

To może stać się nudne. Zamierzam użyć techniki strumienia świadomości podczas poruszania się po każdym obszarze mojego ciała.

Możesz zanurzyć się w dowolnym momencie.

Jestem w pozycji lotosu, żeby zacząć.

Stopy-

Podeszwy moich stóp są trochę szorstkie. Uwielbiam chodzić na dworze boso. Właściwie wolałbym chodzić boso przez cały czas, gdyby była taka opcja. Nienawidzę butów. Są zbyt restrykcyjne. Paznokcie obcinam krótko. Dziś nie ma na nich żadnego lakieru. One też muszą oddychać, a ja mam zwyczaj nakładać lakier i zostawiać go, aż sam odpadnie. Powiedziano mi, że to nie jest dobre dla paznokci, więc pozwalam im teraz żyć wolnymi. Przypadek zimowych palców.

Nogi-

Podchodząc do nóg, zauważam, że są trochę suche. Jestem okropny w piciu wystarczającej ilości wody. Nigdy nie jestem spragniony. To tak, jakbym potrzebował alarmu, żeby się nawodnić. A kiedy już to zrobię, jestem wielbłądem. Zawsze myślę o rzeczach takich jak „Powinienem pić więcej wody” lub „Powinienem nałożyć krem ​​nawilżający po prysznicu”. Ale nigdy tego nie robię. nie wiem dlaczego. Wiem, co powinienem zrobić, ale nigdy nie słucham. Nikogo nie można winić, tylko ja.

Na mojej lewej łydce mam wiecznego siniaka.

Za każdym razem, gdy na to patrzę, przez chwilę się wkurzam, a potem zaczynam się śmiać. Kiedy po raz pierwszy poszliśmy z mężem na randkę do jego domu, ugryzł mnie pies. Kocham zwierzęta i myślałem, że jego pies i ja byliśmy wspaniałymi przyjaciółmi. Ostrzegał mnie, ale nie słuchałam. Byłem zaklinaczem psów, na litość boską! Ale kiedy wstałem z kanapy, mały chihuahua złapał mnie za mięso z nóg i nie chciał mnie puścić. Stałam tam, potrząsając nogą z uśmiechem na twarzy, starając się nie robić sceny. Mały skurwiel.

Na moich nogach nigdy nie było zbyt dużo włosów. Rzadko się golę, co jest błogosławieństwem, bo zajmuje cholernie dużo czasu. Mam kilka przypadkowych, sporadycznych włosów, które pojawiają się tu i tam, ale z wiekiem moje włosy na nogach zasadniczo zniknęły. To trochę dziwne, co? Moja babcia ze strony mamy miała ten sam „ problem ”. chętnie wezmę.

Kolana-

Moje kolana pękają za każdym razem, gdy się zginam. Każdy. Czas. Powiedzieli mojej mamie, że wyrosnę z tego, kiedy będę dzieckiem. Ale mam 38 lat i nadal to się zdarza. Może kiedy dorosnę w pełni, to minie. Nie wstrzymuj oddechu, nie na pękaniu, na moim dorastaniu .

Regiony Dolne –

(Postaram się zachować to PG-ish) Trudno mi wchodzić tutaj w szczegóły. Nie żebym się tego wstydziła, ale naprawdę nie wiem, jak to ubrać w słowa. Były takie chwile w moim życiu, że nienawidziłam swojej waginy. Musiałem zejść na dół z lustrem, żeby upewnić się, że wszystko w porządku. Nauczyłem się tajników. To dziwne małe stworzenie, ale przyniosło mi wiele przyjemności i dało moim dzieciom drogę na świat, więc całkiem to akceptuję. Zajęło mi lata, aby zrozumieć, że nie ma idealnego wyglądu. Wszystkie są trochę inne. Nazwijmy to wyjątkowym.

tyłek –

Mam pupę większą niż moja sylwetka.

Chciałem, aby ludzie (czytani jako mężczyźni) zwracali uwagę na to, kim jestem, aż do rdzenia, ale często rozpraszali się gdzieś w pobliżu mojego tyłka. Czytając moje dzienniki, nieustannie podkreślałam swój wygląd. Często koncentrowano się na tym, co było nie tak z moim ciałem lub jak faceci na to reagowali. Był czas, kiedy myślałam, że mój wygląd fizyczny to jedyny sposób, w jaki mogę zwrócić na siebie uwagę ludzi. Przekonałem się na własnej skórze, że nie był to rodzaj uwagi, której pragnąłem. Krótkotrwałe i powierzchniowe.

Sekcja środkowa-

Tutaj sprawy stają się trochę ryzykowne. Postaram się ładnie zagrać.

Nie wiem, czy kiedykolwiek kochałam swój brzuch. Patrząc wstecz na moje młodsze ciało, to było szalone ( w dobrym tego słowa znaczeniu ), ale nienawidziłem tego. To nigdy nie było wystarczająco dobre. Nigdy nie byłam wystarczająco szczupła.

Jedzenie było rodzajem koca bezpieczeństwa dla mnie w wieku od połowy do późnej dwudziestki. Nie dbałem o siebie. nie ćwiczyłem. Zjadłem śmieci, i to za dużo. W czasie studiów przytyłem około dwudziestu funtów. Zerwanie z moją wieloletnią miłością ze szkoły średniej pomogło mi zrzucić te kilogramy. Ale z czasem znów się wkradł.

W pierwszej ciąży przytyłam około 45 funtów, w drugiej prawie 60. Pomiędzy ciążami mój lęk napadowy sprawił, że podskakiwałam funty. wszędzie wokoło. Im bardziej byłem chory psychicznie, tym byłem szczuplejszy. Kiedy czułem się dobrze, jadłem i jadłem, i jadłem. Ale kiedy czułem się źle, zmniejszałem w dość drastycznym tempie.

Ludzie komentowaliby „WOW! Wyglądasz tak szczupło! Co robisz!? Świetnie wyglądasz!"

Uśmiechnąłem się i przyjąłem komplementy, ale w głowie miałem ochotę powiedzieć im, żeby się odpieprzyli. Ponieważ jedynym powodem, dla którego wyglądałam tak wspaniale, był fakt, że nie mogłam dostać jedzenia do swojego organizmu. Bo nawet myśl o posiłku sprawiała, że ​​czułam się fizycznie chora. Musiałem ciężko pracować, aby oddzielić moje nawyki żywieniowe od mojego zdrowia psychicznego.

Ostatnio praktykuję intermittent fasting. Bardziej zwracam uwagę na moje porcje i to, co jem. To pozwoliło mi utrzymać zdrową wagę. I jestem zadowolony z tego, gdzie jestem na dzisiaj.

Gra o wagę w przód iw tył miała wpływ na wygląd mojego brzucha. Losowe wcięcia tu i tam. Mój pępek zmienił się w rozcięcie, a nie dziurę.

KUPA ŚMIECHU.

Właśnie to zauważyłem. Wygląda jak twarz meh emoji, kiedy siedzę. Doskonały. Po prostu wstałem. To tylko mini meh, kiedy stoję.

Zdjęcie autorstwa Orkun Azap na Unsplash

Kiedy byłam młodsza, miałam przekłuty pępek. Blizna wciąż tam jest, ale nie ma już sposobu, aby włożyć biżuterię. Ten piercing był celowy, ale inne blizny na brzuchu już nie tak bardzo.

W 2017 roku musiałem usunąć pęcherzyk żółciowy.

Nie wątpię, że moje fizyczne ciało było głównym ciężarem mojego emocjonalnego cierpienia. Powiedzieli mi, że tak naprawdę nie widzą, na czym polega problem (czy to temat dla mnie, czy co?) , ale kiedy nie mogłem jeść przez miesiąc, a ból się pogarszał, nadszedł czas, aby ten frajer uderzył droga. Okazało się, że pogorszyło się to po usunięciu i poczułem ulgę, gdy tylko to zniknęło. Kilka lat po operacji pozostało mi kilka przypadkowo pojawiających się objawów żołądkowo-jelitowych, ale na pocieszenie… zmusza mnie to do większej ostrożności w kwestii tego, co jem.

Zapytałem mojego chirurga, czy mogę zatrzymać jeden kamień żółciowy, który tam znalazł. On odmówił. I tak zamierzali wrzucić to do torby z zagrożeniem biologicznym! Co mu do tego? Ja to zrobiłem!

Idź coś przekąsić i zajrzyj do części II!

Jestem tu nagi [część II]