Mały chłopiec

Niedawno oglądałem film, który poleciłem moim siostrom i mamie, zatytułowany „Mały chłopiec” i kiedy moja siostra opowiadała mi, dlaczego go kocha, jednym z powodów było to, że tata w tym filmie nie pozwolił fizyczne rozmiary jego syna, powodują, że mały chłopiec CZUJE się mały. Dzięki tacie chłopiec poczuł się DUŻY, WYSOKI, SILNY i KOMPETENCYJNY.

Film był świadectwem tego, do czego zdolni są „mali chłopcy”, niewinni, z pozoru słabi, a nawet mali, z pozoru nic nie znaczący, kiedy wierzą, że to, co mówi im o sobie „ich ojciec”, jest prawdą.

Myślałem o tym idąc i doszedłem do tego fragmentu mojego spaceru, gdzie kiedyś było przejście dla pieszych, a miasto niedawno wytarło białe linie, bo jedną przecznicę dalej zainstalowali latarnię uliczną z chronione przejście dla pieszych, które ma przycisk , który piesi mogą nacisnąć, kiedy muszą przejść. Światła się zatrzymają, a piesi będą mogli iść, co dla mnie wydaje się potężne i silne… jedna osoba, w razie potrzeby, zdolna do manewrowania, a nawet pierwszeństwa, nad ruchliwym ruchem ulicznym.

Pomyślałem o tym, jak to „prawo pierwszeństwa ruchu”, wyrażone na tym przejściu, upoważnia i pozwala nawet dziecku na bezpieczne przejście, a nie ma wymogu, aby osoba miała określony rozmiar i nie musi też być obecność określonej liczby osób, aby sygnalizacja świetlna działała prawidłowo. Czekanie na światło może wymagać cierpliwości, ale zrozumienie i rozpoznanie dobra poza prawem daje nam siłę, podobnie jak rozpoznanie dobra w sobie, czego nauczyli nas nasi rodzice (co pokazano w filmie „mały chłopiec”) , daje nam siłę.

Ważne jest, aby kiedy muszę przejść przez ulicę, chociaż jestem tylko jedną osobą, mam do tego prawną możliwość. Przygotowano środki, aby zapewnić mi taką szansę, mimo że przez większość czasu dominują samochody. Nie muszę mieć takich samych przepisów jak dla samochodów, bo rozumiem i zgadzam się z prawem i jego działaniem.

Ludzie w samochodach na tym obszarze MOGLI pragnąć, aby zawsze traktowano ich priorytetowo, a jednak byłoby to niesprawiedliwe, gdyby przejście przez jezdnię dla pieszych nigdy nie było legalne. Zatrzymanie tylko dla jednej osoby, na piechotę, może wydawać się irytujące, a jednak prawo chroni każdego pieszego i jego prawo do przejścia przez ulicę w takim samym stopniu, w jakim chroni samochód; i każdy ma swoje miejsce.

Wszyscy ludzie mają prawo poruszać się tak, jak chcą, pieszo, rowerem lub samochodem, a nawet łodzią lub samolotem, a światło zapewnia, że ​​wszyscy na drodze mają szansę i że nikt przypadkowo się nie zignoruje.

Przepisy ruchu drogowego nie byłyby zbyt dobre, gdyby nie były egzekwowane… gdyby ludzie ignorowali światła, przekraczali jezdnię bez pierwszeństwa i zepchnęli innych z drogi, a nawet potrącili ich, i nie zostaliby wtedy pociągnięci do odpowiedzialności. Gdyby nieznajomi lub inne osoby przybywające na to skrzyżowanie po raz pierwszy nie mogły ufać, że inni na tej arenie chcą przestrzegać tych praw ruchu drogowego… przepływ ruchu nie byłby wydajny i nastąpiłby chaos i korki.

Założeniem każdego prawa jest to, że ludzkość jest dobra i nie chce wykorzystywać ani manipulować innymi dla własnej korzyści. (W tym niechęć do szukania sposobów na obejście prawa, gdzie ci, którzy mają najwięcej pieniędzy, mogliby zapłacić za sygnalizację świetlną, aby zawsze działała, tylko dla ich korzyści).

Zostałem wychowany, aby wierzyć w prawdę, że człowiek został stworzony jako dobry… że Bóg jest dobry, a ludzkość została stworzona na obraz i podobieństwo Boga. Dla mnie oznacza to, że nasza natura jest dobra, a nasze „życie” jest duchowe i przejawia się naturalnie w naszych zachowaniach, które są zgodne z czynieniem dobra, w tym przestrzeganiem praw, takich jak dziesięć przykazań. Czytałem gdzieś, że jedyną prawdziwą mocą, jaką ktoś naprawdę posiada, jest moc czynienia dobra.

Niestety, wydaje się, że są tacy, którzy oczekują od ludzkości zła, a nie dobra, i uważam, że to błąd. Błędem byłoby zakładać, że ludzie nie zatrzymają się przed przejściem dla pieszych…. podobnie jak błędem jest zakładanie, że ktoś inny, ze względu na rasę lub płeć, jest przeciwko nam. Ten błędny pogląd tylko nas powstrzymuje i nie powstrzymuje drugiej osoby, prawda?

Możemy być ostrożni i czujni, ale możemy też uznać, że ludzkość chce troszczyć się o innych i że troska przejawia się w przestrzeganiu praw, a także w zdolności do zapewniania elastyczności w okolicznościach łagodzących.

Okolicznością łagodzącą może być mniej oczywiste „przejście dla pieszych”, które kiedyś brałem. Zanim linie ulic zostały wytyczone na drugorzędnej ulicy, przejeżdżałem tą trasą, ale było to niebezpieczne i zawsze byłem sfrustrowany, że kiedy wychodziłem na te chronione białe linie, ponieważ samochody wciąż przejeżdżały, bez zatrzymanie. CHCIAŁAM ufać, że będą przestrzegać prawa i szanować przejście dla pieszych, ale nie chciałam też zostać przejechana. Zawsze musiałem się zatrzymać, aby znaleźć lepszą drogę do przejścia.

Mogłem sądzić, że prawo było w tym przypadku bezużyteczne, bo nikt na tej ulicy nigdy się nie zatrzymywał. Ale kiedy zrozumiałam, że ŻE przejście dla pieszych jest „okolicznością łagodzącą”, moje współczucie dla innych pozwoliło mi zrozumieć, że ludzie się spieszą i mają tendencję do przyspieszania tą drogą, a mimo to nie chcą mnie potrącić ani być nierozważnym . Wbrew pozorom, tak jak ja, chcą przestrzegać prawa i będą to robić, kiedy będą tego świadomi i kiedy będzie egzekwowane.

Po zainstalowaniu światła, z oczywistym priorytetem dla pieszych, pomogło szybko jadącym samochodom zwolnić i uświadomić sobie małych ludzi, którzy nie są mniej ani ważniejsi niż inni na tej drodze. Wszyscy możemy podróżować tą drogą, jeśli przestrzegamy zasad ruchu drogowego.

Gdybym chciał tego chronionego przejścia, przestrzegałbym prawa i wybrałbym tę trasę jako właściwy sposób przejścia. Wybranie dobra i przychylne spojrzenie na bliźniego przynosi korzyści, zamiast zakładać, że inni chcą nas dopaść. Z pewnością można stanąć na środku przejścia dla pieszych i odmówić ustąpienia, a następnie zgłosić szkodę, a jednak jest to w rzeczywistości wypaczenie lub wypaczenie rozumienia prawa i prawdy. To nie jest reprezentatywne dla większości ludzi ani prawdy.

Tak jak „mały chłopiec” w filmie został upoważniony do czynienia dobra przez swojego ojca, tak i my jesteśmy upoważnieni przez Boga do czynienia dobra, mając jasną ścieżkę dotyczącą tego, jak to zrobić. Podążanie tą ścieżką jest bardziej satysfakcjonujące, a nagrody są trwalsze niż te osiągnięte dzięki sukcesowi finansowemu lub zbuntowaniu się. Ta inicjacja od naszego ojca nie tylko daje nam pierwszeństwo, ale JEST właściwą drogą.