Nostalgia zabija

Nostalgia zabija, a my jesteśmy jej pełni; jest rumuńska gra słów, której nie chce mi się tu tłumaczyć, oparta na fakcie, że mamy to samo słowo na „przed” i „naprzód”: „înainte”. To coś w rodzaju, że idziemy înainte (do przodu), ponieważ było lepiej înainte (wcześniej).

Nie żeby to było coś nowego; kiedy Hollywood zaczęło „restartować” niektóre franczyzy, uznano to za zły omen; oznaczało to, że kreatywność osiągnęła swoje granice, a przyczyny nie były czysto intelektualne (tj. studia filmowe nie mogą znaleźć ludzi wystarczająco inteligentnych, by tworzyć nowe historie), ale także związane z pieniędzmi (zawsze będziesz mieć publiczność na Gwiezdne wojny , ale kto może zagwarantować, że coś takiego jak Edge of Tomorrow się sprzeda?). Efekty niestety: fatalne.

A teraz jest rok 2023 i doją tę samą starą krowę; Mówię o moim byłym osobistym ulubieńcu (ponieważ jakiś czas temu zdecydowałem, że nie mam już ulubionych) Batmanie , DC i WB, ekskluzywnym narzędziu do zarabiania pieniędzy, powracającym do aktora, który faktycznie uczynił tę postać fajną już dawno temu 1989: Michael Keaton . To 34 lata temu. A media społecznościowe, media popkultury, media w ogóle, klaszczą jak szalone. Oni to kochają.

Powiedzmy, że w 1995 lub 1997 roku, kiedy Keaton odszedł, a studia szukały (mniej) odpowiedniego zastępcy, gdyby ktoś zaproponował, by zadzwonić do Adama Westa (Batman w latach 1966-1969), wszyscy by się śmiali ; Wezwanie teraz 70-letniego gwiazdora (samego siebie) do powtórzenia swoich gumowych rajstop jest uważane za genialną decyzję, ze wszystkich punktów widzenia.

Moje wyjaśnienie jest dość proste i raczej dosadne: pokolenia, które dorastały z Batmanem Adama Westa, również z tego wyrosły; tak, był fajny, zabawny, przystojny itp., ale potem kończysz 14 lat i masz inne, powiedzmy, cele w życiu.

Ale od 1989 roku mamy nowego aktora Batmana mniej więcej co 3 lata (z pewnymi przerwami, ale kogo to obchodzi), a teraz jest 3 lub 4 facetów w gumowych kombinezonach (jednocześnie!) samotnych chłopców w wieku od 9 do 69 lat do pokolenia, które utknęło w swojej chorej, złośliwej nostalgii. Ja się trochę włączyłem.

Chodzi mi o to, że tego rodzaju zbywalna nostalgia zabija; zabija kreatywność, zabija inspirację, zabija umysły, zabija marzenia, a ostatecznie ludzi. Miejmy nadzieję, że nie dosłownie.

PS: Harrison Ford powraca jako Indiana Jones . CO BYŁO DO OKAZANIA