opuncja; Ukochana Para

Przez całe życie moją babcię i mnie łączyła muzyka. Uwielbiała przychodzić na koncerty mojego zespołu — w szczególności koncerty jazzowe — aby zobaczyć, jak gram na trąbce. Wciąż widzę ją na widowni podskakującą do Chattanooga Choo Choo Glenna Millera .

Kiedy byłam nastolatką, regularnie odwiedzałam jej mieszkanie — często po to, żeby się zrelaksować, ale zazwyczaj po to, by pomóc w pracach domowych za kilka dodatkowych dolarów (zapach odkurzania tysięcy martwych biedronek z jej osłoniętego ganku każdej wiosny na zawsze wyrył się w mojej pamięci).

Podczas moich wizyt rozmawialiśmy o muzyce, a ja przeglądałem jej kolekcję — zawsze upewniając się, że znajdę trochę czasu na antenie The Irish Tenors .

Kiedy zaczynałem tworzyć muzykę z przyjaciółmi, czasami przynosiłem jej kasetę. Siedziała tam grzecznie i słuchała. Kiedy to się skończyło, kiwała głową i mówiła: „OK. Cóż, to już coś , prawda? Dobrze dla ciebie." Miała sposób na tego typu wielowarstwowe interakcje. Uprzejmy, uczciwy i trochę… kłujący … wszystko na raz.

Kiedy jej umysł zaczął ześlizgiwać się w kierunku demencji , podobnie jak treść naszych rozmów. Przeczytałam gdzieś, że dostarczenie „kotwicy” z przeszłości może być pomocne, więc kupiłam jej małe turkusowe radio Studebaker — coś, co było łatwe do noszenia.

Kiedyś powiedziała mi, że miała takiego samego, kiedy była młodą dziewczyną. nie wiem, czy to prawda. To nie ma znaczenia. Bawiło mnie wyobrażanie jej sobie, jak w latach 40. siedziała tam i słuchała jakiejkolwiek muzyki, a teraz — wiele lat później — znajdowała stację z muzyką klasyczną i ponownie przeżywała uczucia, jakie jej dostarczały te melodie.

Kiedy odeszła, wiedziałem dokładnie, jak złożę swój osobisty hołd z pomocą przyjaciela i ulubionego artysty, @bigolebrat .

Kaktus opuncja symbolizuje jej zdolność zarówno do sprawiania piękna, jak i bólu tym, którzy są jej najbliżsi. Radio symbolizuje wspólne zainteresowanie muzyką, a także nasze wzajemne zainteresowanie życiem innych.

Są symbolami złożonej osoby, która kiedyś odegrała ważną rolę w moim życiu, kogoś, za kogo zawsze jestem wdzięczna, że ​​go znałam.

Żegnaj, gramie. Irlandzkie oczy wciąż się uśmiechają .