Oszczędność zabija

David M. Fields
Ekonomista, stan Utah , mieszkalnictwo i rozwój społeczności

I

Louis-Philippe Rochon
profesor zwyczajny ekonomii, redaktor naczelny Uniwersytetu Laurentian ,
Review of Political Economy

„Oszczędności to morderstwo społeczne, ponieważ w każdym przypadku bezpośredniej deprywacji i łagodnego zaniedbania instytucjonalnego, poprzez jawną przemoc, ludzie pracujący podlegający tym przerażającym warunkom są poświęcani dla zysków. Oszczędności maksymalizują biedę, wyzysk, choroby, niestabilność ekonomiczną, co w sumie prowadzi do śmierci, dramatycznej konsekwencji społeczeństwa, które przedkłada wydobycie nadwyżek nad zaopatrzenie społeczne”.

Wielu z nas na tym blogu ostro i wielokrotnie demonstrowało, w jakim stopniu oszczędności są zakorzenione w konflikcie społecznym, czyli walce klasowej . Porównuje jedną klasę społeczną (robotników) z innymi (jak rentierzy). I jak powiedzieliśmy wcześniej, w rzeczywistości najlepszym sposobem mierzenia polityki jest być może analiza tego, kto może odnieść korzyści z takiej polityki. Innymi słowy, kto jest zwycięzcą, a kto przegranym (takie podejście przyniosłoby nam ogromne korzyści w ustaleniu, kto wygrywa, a kto traci w wyniku upadku Banku Doliny Krzemowej i reakcji polityki Rezerwy Federalnej/Skarbu).

Co więcej, wyjaśniliśmy, w jaki sposób oszczędności prowadzą do bezrobocia, spadku płac oraz innych kosztów osobistych i społecznych. Jeśli jednak potrzebna jest mea culpa , oferujemy ją teraz: nigdy nie posunęliśmy się wystarczająco daleko w analizie. Ale w świetle niedawnej strasznej katastrofy kolejowej w Grecji, która miała miejsce 28 lutego, w wyniku działań oszczędnościowych, możemy teraz twierdzić, że oszczędności zabijają.

W niedawnym poście na blogu Project Syndicate Jamie Galbraith zwraca na to uwagę. Brak regulacji służył motywowi zysku prywatnej firmy. Niepowodzenie modernizacji służyło programowi oszczędnościowemu rządu greckiego , opracowanemu, bronionemu, sile i promowanemu z fałszywymi doktrynami ekonomicznymi Międzynarodowego Funduszu Walutowego , Europejskiego Banku Centralnego i Komisji Europejskiej — niesławnej trojki — które podjęły skuteczną kontrolę nad grecką gospodarką w 2010 roku i która do dziś rządzi show.

Z pewnością nie jesteśmy pierwszymi, którzy wysuwają ten argument. Oprócz Jamiego jest taka opinia Owena Jonesa w The Guardian z sierpnia 2018 r. Jones argumentuje, że oszczędności dosłownie przyczyniły się do obniżenia oczekiwanej długości życia w Wielkiej Brytanii, bardzo podobnie do tego, jak Oxfam ostrzegał w 2021 i 2022 r ., że zdecydowana większość Pożyczki Międzynarodowego Funduszu Walutowego Covid dla krajów o niskich dochodach, uzależnione od przyszłych oszczędności, zmusiły te kraje do ograniczenia wydatków na opiekę zdrowotną w nadchodzących latach.

Rochon ma również miłe wspomnienia z cri du coeur Alaina Pargueza , „ l'austérité tue ”, po którym szybko nastąpiła „ vive la révolution ”.

Surowość jest bezpośrednim ułatwieniem nędzy . Od wykolejeń toksycznych pociągów bombowych w Ohio po zaniedbania infrastruktury, nie zapominając o piekle Grenfell Tower w 2017 roku, tym, co przeczy metodologicznemu indywidualizmowi relacji wymiany, są pozorne siły, prawa ruchu, które okaleczają ludzką sprawczość, dobrostan i potencjał.

Fryderyk Engels wskazał, w jaki sposób warunki życia i pracy, jakich doświadczali angielscy robotnicy, posłały ich przedwcześnie do grobu, argumentując, że władze rządzące i odpowiedzialna za te warunki burżuazja, świadoma tych skutków, ale nie robiąca nic, aby je zmienić, była winna morderstwa społecznego (Engels, 2009). To samo można powiedzieć o klasowym projekcie oszczędności. Biorąc pod uwagę głębokie niekorzystne skutki wynikające z surowych warunków, które powodują ogromną ludzką deprawację i nierówności społeczne, takie podejście do skutków takiej przemocy jest już dawno spóźnione.

„Kiedy jedna osoba zadaje drugiemu obrażenia cielesne, które skutkują śmiercią, nazywamy to zabójstwem; gdy napastnik wiedział z góry, że obrażenia będą śmiertelne, jego czyn nazywamy morderstwem. Ale kiedy społeczeństwo stawia setki proletariuszy w takiej sytuacji, że nieuchronnie czeka ich przedwczesna i nienaturalna śmierć, która jest zarówno śmiercią przemocą, jak i śmiercią od miecza lub kuli […]”

Oszczędności to morderstwo społeczne, ponieważ w każdym przypadku bezpośredniej deprywacji i instytucjonalnego łagodnego zaniedbania, poprzez jawną przemoc, ludzie pracujący podlegający tym przerażającym warunkom są poświęcani dla zysków. Oszczędności maksymalizują ubóstwo, wyzysk, choroby, niestabilność ekonomiczną, co w sumie prowadzi do śmierci, dramatycznej konsekwencji społeczeństwa, które przedkłada wydobycie nadwyżek nad zaopatrzenie socjalne.

Bibliografia:

Engels, F. 2009. Stan klasy robotniczej w Anglii . Oxford University Press, Oxford, Wielka Brytania