Potęga Pluriversu

Jan 27 2023
Jak zasady radykalnej współzależności można zastosować do UX Dimeji Onafuwa Afrykańskie przysłowie spopularyzowane przez nieżyjącego już autora Chinua Achebe brzmi: „Dopóki lwy nie będą miały własnego historyka, historia polowania będzie gloryfikować myśliwego”. — Jesteśmy lwimi historykami, kiedy słuchamy często ignorowanych i wzmacniamy narracje często wykluczonych.

Jak zasady radykalnej współzależności można zastosować do UX

Dimeji Onafuwa

Oryginalne obrazy olejne na płótnie autorstwa Dimeji Onafuwa.

Afrykańskie przysłowie spopularyzowane przez nieżyjącego już autora Chinua Achebe mówi: „Dopóki lwy nie będą miały własnego historyka, historia polowania będzie gloryfikować myśliwego”. — Jesteśmy lwimi historykami, kiedy słuchamy często ignorowanych i wzmacniamy narracje często wykluczonych. Te narracje tworzą wątki naszej wspólnej podróży, powodując, że szukamy nowych sposobów na wspólne życie, ponieważ jedna perspektywa nigdy nie wystarczy, aby zrozumieć całą historię.

Zespoły produktowe często wyrażają chęć tworzenia produktów, które służą ludzkim potrzebom. Ale biorąc pod uwagę, że na naszej planecie, którą nazywamy domem, istnieją setki równoległych światów i rzeczywistości, zaspokojenie tych potrzeb wymaga rozważenia wielu perspektyw — coś, co obecnie bierze pod uwagę niewiele narzędzi projektowych lub zasad. Musimy poszerzyć nasze myślenie, znaleźć nowe sposoby angażowania się w nasz świat i celebrować prawa innych do współistnienia w świecie, w którym pasuje wiele światów .

Zakorzeniona w tym ładunku jest idea — i moc — pluriwersum. Greta Gaard, profesor i autorka Critical Ecofeminism, definiuje pluriwersum jako „świat, w którym można zasiewać różnorodne nadzieje, kultywować wiele możliwości i prowadzić wiele znaczących żyć dzięki bogactwu różnych i troskliwych ludzi, którymi jesteśmy” ”.

Aby pomóc wcielić tę filozofię w życie, przedstawiłem zestaw zasad, które umożliwią badaczom UX i twórcom produktów przyjęcie perspektywy pluralistycznej. Zasady te wyłoniły się z moich badań akademickich i nadal ewoluują dzięki współpracy ze studentami projektowania, projektantami UX, a ostatnio z kolegami z Microsoft XC Research.

Czyją przyszłość pomijamy?

Zanim przyjrzymy się samym zasadom, zastanówmy się, o co toczy się gra. Historycznie rzecz biorąc, projektowanie produktów koncentrowało się na białych, zachodnich perspektywach, a nie na projektowaniu w sposób, który rozpoznaje, celebruje i wzmacnia różnorodność życiowych doświadczeń. Przyczyny tego są różne — od spuścizny kolonialnej, czasu, ograniczeń budżetowych po brak reprezentacji. Konsekwentne jest ryzyko, jakie ponosimy, niedbale proponując bardzo wąską wizję przyszłości, która hamuje innowacje i zwiększa nierówności.

Na dzisiejszym rynku obserwujemy to często, ponieważ zdecydowana większość oprogramowania jest skierowana do użytkowników ze stabilnym dostępem do Internetu. Nie obejmuje to osób po drugiej stronie przepaści cyfrowej — osób wymagających większej liczby doświadczeń offline, rodzin korzystających z jednego urządzenia lub społeczności polegających na doświadczeniach mobilnych. Dla wielu ludzi sprowadza się to do tego, na co ich stać lub co można kupić.

Ale co trzeba zrobić, aby zaprojektować produkty dla osób historycznie wykluczonych? Jak moglibyśmy rozważyć tworzenie oprogramowania, które pomaga osobom niepełnosprawnym lub znajdującym się w niekorzystnej sytuacji ekonomicznej? Ten sposób badania zmusza nas do uznania tego, co Anne-Marie Willis nazywa projektowaniem ontologii, czyli tego, że „my projektujemy nasz świat, podczas gdy nasz świat działa na nas i projektuje nas”. Zjawisko to zmusza nas do uznania potęgi pluriwersum. Tworząc przyszłość, która pomija przeżywane doświadczenia innych, tracimy wszystkie piękne rzeczy, które czynią nas ludźmi. To, co i jak projektujemy, zaczyna niszczyć nasze wspólne źródło utrzymania.

I na koniec jeszcze jedno: innowacje zwykle znajdują się w najbardziej nieprawdopodobnych miejscach. Jest powód, dla którego zając uciekający, by ratować swoje życie, generalnie wyprzedza lisa biegnącego po swoją kolację. Jeśli chodzi o sztuczną inteligencję i nowe sposoby współpracy, najbardziej wartościowe i kreatywne rozwiązanie obecnego problemu może pochodzić z miejsca lub ludzi, których jeszcze nie spotkałeś. Jak więc zachować pokorę i zacząć uwzględniać tę różnorodność w granicach naszej pojedynczej rzeczywistości?

Mała dziewczynka patrzy na świat, gdy go obejmuje, czekając na odziedziczenie tego, co po sobie zostawiamy.

Zasady wielogatunkowe

Projekty dla wieloświata pozwalają nam używać narzędzi projektowych, procesów i ram do krytyki i ulepszania dyscypliny.

Łączenie różnych perspektyw: Musimy zobowiązać się do identyfikowania, badania i eliminowania wszelkich skutków zinternalizowanego ucisku, uprzedzeń i przywilejów w naszej pracy. Na przykład ostatnio nasze zespoły badawcze aktywnie zaangażowały się w poznanie doświadczeń klientów po drugiej stronie przepaści cyfrowej. Te spostrzeżenia pomagają informować zespoły ds. produktów — bez doświadczenia w życiu z niskim lub zerowym dostępem do Internetu — jak tworzyć lepsze doświadczenia związane z darmowym oprogramowaniem.

Podnieś głosy wykluczonych: Musimy pracować nad zmniejszeniem znaczenia dominujących perspektyw i nieustannie dążyć do podniesienia poziomu historii historycznie wykluczonych. Oznacza to ponowne skupienie się na projektowaniu z jego zachodnich wpływów kolonialnych i ponowne ukierunkowanie go, aby zająć się nowymi i wyłaniającymi się podejściami zaczerpniętymi z wielu wpływów. Zespół Microsoft Inclusive Research — który odrzuca binarne podejście do badań UX i angażuje się w różnorodne doświadczenia życiowe — szczegółowo opisuje ten proces w książce When Equal Isn't Equitable. Nawiązali współpracę z siecią non-profit, aby zakłócić system tradycyjnych kanałów opinii klientów. Paragraf 22 — marginalizowane głosy zwykle żyją poza systemami, z których zbudowany jest projekt produktu. W rezultacie twórcy produktów mają regularne ścieżki do znaczących kontaktów ze społecznościami mniejszości rasowych i etnicznych, a także osobami niepełnosprawnymi, o niższych dochodach, zawodnym internecie, dostępie tylko za pomocą urządzeń mobilnych, niemówiących po angielsku i nie tylko.

Mikrointerwencje mają znaczenie: najmniejszy wkład może spowodować duże zmiany, więc bądź przygotowany na zaangażowanie na każdym poziomie. Musimy zrobić miejsce dla większej liczby form wkładu poprzez umożliwienie wszystkim projektowania, w tym społecznościom historycznie wykluczonym z procesu projektowania. Ten tryb pracy oznacza, że ​​projektant nie jest już „białym rycerzem”, który „rozwiązuje” każdy problem, ignorując konsekwencje. Zamiast tego projektant aktywnie angażuje społeczność interesariuszy w rozwiązywanie ich unikalnych wyzwań. W firmie Microsoft trwają starania (w przestrzeni Microsoft 365 UX), aby wprowadzić współprojektowanie do codziennej praktyki. Projektanci UX aktywnie współpracują z uczestnikami, aby wykorzystać ich wpływ na używane przez nich produkty.

Bądź świadomy i celowy: zawsze prowadź ze współczuciem, rozumiejąc, kto jest włączony, a kto wykluczony i jaki to ma wpływ. Zgromadzenie tego zrozumienia często oznacza spojrzenie poza to, co bezpośrednie. Przez wieki kultury tubylcze na całym świecie uważały nasze wspólne podróże nie tylko za przeplatające się, ale także reprezentujące ciągłe negocjacje między naszą przeszłością, teraźniejszością i przyszłością. Na przykład w Ghanie symbol Adinkra Sankofa, często reprezentowany przez ptaka z głową wykręconą, by spojrzeć za siebie, można luźno przetłumaczyć jako „przynoszenie tego, co grozi pozostawieniem w tyle, nie jest tabu”. Innymi słowy, nie możemy w pełni zrozumieć, dokąd zmierzamy, dopóki nie dowiemy się, skąd przyszliśmy.

Bądź człowiekiem: każdy problem jest problemem ludzkim. Zobowiązać się do ludzkości. Bądź miłosierny. Musimy skonfrontować nasze założenia dotyczące różnorodności, a nawet integracji, i przeformułować je wokół utrzymania naszego zbiorowego źródła utrzymania — takiego, które chroni prawo innych do istnienia w przyszłości, którą wspólnie tworzymy. Ten rodzaj postawy będzie wymagał od nas innego myślenia o tym, co robimy i o wpływie, jaki mają one na nasz świat.

Projektuj z uczciwością: nie maskuj niespójności — staw im czoła i wykorzystaj projekt do ujawnienia prawdy. Wraz z postępami w zakresie sztucznej inteligencji i innych pojawiających się technologii spoczywa na nas wyjątkowy obowiązek podejścia do naszej pracy z pokorą i priorytetowego traktowania wspólnych korzyści nad krótkoterminowymi zyskami. Uczciwe projektowanie oznacza aktywne unikanie oszukańczych praktyk (takich jak ciemne wzorce w UX), które manipulują użytkownikami, aby robili rzeczy, które mogą być dla nich szkodliwe.

Pozostań z problemem: Riffowanie z koncepcji „pozostawania z problemami ” Donny Haraway — długoterminowe zaangażowanie w przestrzeń problemową. Trzymaj kurs. Oznacza to oswojenie się z dyskomfortem, także wtedy, gdy dotyczy on naszej własnej dyscypliny. Przez lata akceptowaliśmy tylko zachodnie rozumienie projektowania jako obowiązujące i dla wielu pozostaje to wygodna przestrzeń (do tego stopnia, że ​​wielu ludzi nawet nie zdaje sobie sprawy z tego uprzedzenia; to po prostu woda, w której pływa branża). Przejście do wieloświata wymaga od nas ponownej kalibracji naszego stosunku do projektowania; będziemy musieli rozwinąć nasze podejście do jej nauczania, praktyki i ogólnej orientacji, z których wszystkie wymagają długoterminowego zaangażowania w służbie jak najlepszych rezultatów.

Opowiedzmy historię lwów.

Żyjąc marzeniami naszych przodków

Naszym imperatywem jest zmiana paradygmatu z UX jako przedsięwzięcia skoncentrowanego na człowieku (lub uniwersalnego) na taki, który rozszerza się, aby odzwierciedlać człowieczeństwo i inne (pluriwersalne) praktyki projektowe. Pluriversal UX zorientowany jest na poprawę naszego zbiorowego źródła utrzymania poprzez radykalną współzależność. Oznacza to, że musimy skupić się na wzmacnianiu pozycji naszych klientów i interesariuszy poprzez tworzenie obiektów lub systemów, które emancypują, a nie broń ucisku. Przekraczanie status quo w UX oznacza, że ​​musimy przeprojektować praktykę, aby wprowadzić nowe głosy, różne historie i nowe perspektywy. Jak mówi przysłowie Joruba: „Niebo nie jest widoczne tylko z jednego miejsca”. Innymi słowy, istnieje wiele sposobów na osiągnięcie celu: nie skupiaj się na jednym.

Specjalne podziękowania dla Rachel Romano, Tracy Jones, Wicksell Metellus, Jabe Bloom, Char Popp, Adoley Adu, Katie Derthick, Vicki Lim, Mariam Mayanja, Ilana Krause, Kelsey Vaughn oraz studentów Emily Carr University w Vancouver BC i ArtCenter College of Design w Pasadenie za ich wkład w te idee.

Tytuły obrazów w kolejności pojawiania się: Opowieść o młodej kobiecie, Na zewnątrz, Zaglądanie do środka , Opowieść o małej dziewczynce ze światem na wyciągnięcie ręki, Przejście (Sen mojego przodka).

Aby być na bieżąco z Microsoft Design, śledź nas na Twitterze i Instagramie albo dołącz do naszego programu Windows lub Office Insider. A jeśli jesteś zainteresowany współpracą z nami w firmie Microsoft, odwiedź stronę aka.ms/DesignCareers .