Quest i królowa

Po deszczowej nocy w nadmorskim miasteczku St Bees na zachodnim wybrzeżu Anglii zaświeciło słońce. Szedłem na wysokości ponad 20 pięter wzdłuż klifu morskiego z widokiem na Morze Irlandzkie. W oddali widziałem wyspę Man. Ścieżka wiła się przez pastwisko pełne krów i owiec. Były tak blisko, że wiele z nich musiałem obejść, gdy chrupały wilgotne kęsy trawy. To był pierwszy dzień 200-milowej wędrówki przez Anglię; misja, którą planowałem od trzech lat. W ramach przygotowań do tej podróży przeszedłem ponad 2200 mil i wspiąłem się na ponad 6000 pięter. Było DOKŁADNIE tak, jak sobie to wyobrażałam.

Ujawniamy nasze mocne strony w tym, jak reagujemy na nieoczekiwane.

Na szlaku było zagłębienie, które doprowadziło mnie prawie do poziomu morza, po czym skręciłem w górę stromym podejściem. Wszedłem na szeroki fragment skały, wciąż mokry od wczorajszego deszczu. Obie stopy wysunęły mi się spod nóg, a ramię uderzyło o skałę.

Byłem sam ze złamaną ręką, wiele mil od uroczego Bed and Breakfast, z którego tak szczęśliwie wyszedłem tego ranka. Musiałem przejść całą drogę powrotną i na szczęście ktoś w B&B zabrał mnie do szpitala, gdzie założyli mi gips na ramię. Okazało się, że była to poważna kontuzja i musiałem pozostać w okolicy, aby przejść operację dodania śrub i kołków, aby trzymać kości razem. Moja pierwotna misja dobiegła końca, a mimo to miałem jeszcze 15 dni w Anglii.

Bardziej ujawniamy nasze mocne strony w tym, jak reagujemy na nieoczekiwane.

Zaczekaj. W tym momencie ujawniłem swoje słabości, użalając się nad sobą. Potem zmarła królowa. Opinie na temat rodziny królewskiej w Anglii są mieszane, ale królowa miała 96 lat i niewielu żyjących pamiętało świat bez niej. Podróżując do St Bees, odwiedziłem wiele miast, które wciąż miały dekoracje z Platynowego Jubileuszu Królowej na początku tego roku. Wszędzie zaczęły pojawiać się kwiaty i hołdy.

Czekając na operację, odwiedzałem małe miasteczka wzdłuż wybrzeża. Królowa była wszędzie. Była na wystawach sklepowych, w gazetach, w wiadomościach, a wokół niej były pamiątki. Nawet automat biletowy na stacji kolejowej miał wizerunek królowej i kondolencje. Jedną dobrą rzeczą, która się wydarzyła, było to, że kolejarze przestali strajkować i mogłem skorzystać z pociągu, aby uzyskać pomoc medyczną, której potrzebowałem.

Pewnego dnia zatrzymałem się, aby podpisać księgę pamiątkową królowej w małym miasteczku Workington. Rozmawiałem z kobietą, która pomogła ustawić wystawę zdjęć i kwiatów. Następnego dnia spotkałem ją w pociągu, kiedy jechałem do szpitala. Jechała z przyjaciółką zobaczyć królową leżącą w stanie w Edynburgu. Podeszła do mnie, gdy wychodziłem z pociągu, aby dać mi wskazówki, jak dostać się do szpitala. To jeden z wielu przypadków, w których ludzie robili wszystko, aby pomóc.

Na sali operacyjnej, kiedy wdychałem gaz z maski, którą anestezjolog zakrywał mi usta, zobaczyłem monitor w rogu pokoju. Wisiały na nim dwa wizerunki królowej; po lewej jej wizerunek na początku jej panowania, a po prawej pod koniec jej panowania. Przyznam, że byłem więcej niż trochę przestraszony. Zastanawiałem się, czy moje panowanie dobiega końca i czy tego dnia spotkam Królową w niebie.

Oczywiście przeżyłem, ale nie spodziewałem się, że kontuzja będzie tak bolesna. Ból spala kalorie; Straciłem ponad 10 funtów podczas tej podróży. Niemal każdego dnia musiałem szukać nowego lokum. Kiedy zmarła królowa, wszyscy chcieli pojechać do Londynu na pogrzeb, więc brakowało pokoi. Zatrzymałem się w Londynie na 4 noce, co noc inny hotel. Kiedy przyjechałem, moje spodnie były tak luźne, że spadały. Musiałem zatrzymać się w Marks and Spencer na Oxford Street i kupić nowy pasek. W jednym hotelu wspiąłem się z walizką na 4 piętra wąskich spiralnych schodów, ale kiedy zszedłem na dół, zdałem sobie sprawę, że mój gips był po jedynej stronie, która miała poręcz.

Królowa zmarła i została pochowana, zanim wróciłem do domu. Przed jej pogrzebem byłem uwięziony w tłumie, aby ją odwiedzić, a niekończące się kolejki, które utworzyły się, gdy ulice były zablokowane na pogrzeb. W pewnym momencie w pobliżu Pałacu Buckingham usłyszałem, jak ludzie wokół mnie mówią: „Patrz, to Joe!” i „Cześć Joe!”. Odwróciłem się i zobaczyłem kolumnę prezydencką, gdy Joe i Jill Biden przejeżdżali limuzyną. To było surrealistyczne.

W dniu pogrzebu wybrałem się na przejażdżkę Elizabeth Line, nową podziemną koleją, którą królowa otworzyła na początku tego roku. To był mój sposób na pożegnanie.

Moje dążenie do przekroczenia Anglii zmieniło się w dążenie do powrotu do domu. Nie mogę pozbyć się wrażenia, że ​​Królowa pomogła mi wrócić na lotnisko, zanim jej duch opuścił ten świat. Pociągi jeździły lepiej, NFZ przyspieszył wszystko, a mnie operowano zaledwie tydzień po upadku. Życzliwość wszystkich uczestników podróży (a także miłość i wsparcie mojej żony) była wyjątkowa i zawsze będę pamiętał rok Poszukiwań i Królowej.