Skąd się bierze przestrzeń?
Odpowiedzi
Nie do końca wiemy, czym jest przestrzeń , a tym bardziej, skąd się bierze. Przestrzeń i czas są powiązanymi właściwościami wszechświata i mamy dowody na to, że kiedyś było mniej przestrzeni niż teraz… a przynajmniej, że wszystko, co widzimy, wydaje się rozszerzać. Ale co spowodowało, że się pojawił – czy miał „przyczynę” i czy „przyczyna” jest w ogóle sensowną ideą w tym kontekście – nikt nie wie.
SAMA PRZESTRZEŃ. JEDNAK NA POWAŻNIE.
Fizycy od dawna badają naturę wszechświata. Ale niektórzy idą o krok dalej w nieznane (i prawdopodobnie niepoznawalne), kontemplując to, co leży poza granicami naszego wszechświata.
Czy to możliwe, że coś innego istnieje poza istnieniem? Tak. Oto pięć teorii na temat tego, czym może być to „coś”.
Pytanie „poza wszechświatem” staje się trudne od samego początku, ponieważ najpierw musisz zdefiniować wszechświat. Jedna z powszechnych odpowiedzi nazywa się obserwowalnym wszechświatem i jest zdefiniowana przez prędkość światła. Ponieważ możemy widzieć rzeczy tylko wtedy, gdy dociera do nas światło, które emitują lub odbijają, nigdy nie możemy zobaczyć dalej niż najdalsza odległość, jaką może pokonać światło w czasie istnienia wszechświata. Oznacza to, że obserwowalny Wszechświat stale się powiększa, ale jest skończony – wielkość ta jest czasami określana jako Objętość Hubble'a, na cześć teleskopu, który dał nam nasze najdalsze widoki Wszechświata. Nigdy nie będziemy w stanie spojrzeć poza tę granicę, więc pod każdym względem jest to jedyny wszechświat, z którym kiedykolwiek będziemy wchodzić w interakcje.
Poza objętością Hubble'a. Wiemy jednak z pewną pewnością, że poza tą granicą jest „więcej wszechświata”. Astronomowie uważają, że przestrzeń może być nieskończona, a „rzeczy” (energia, galaktyki itp.) rozmieszczone są mniej więcej tak samo, jak w obserwowalnym wszechświecie. Jeśli tak, ma to bardzo dziwne implikacje dla tego, co tam leży. Poza tomem Hubble'a znajdziesz nie tylko więcej różnych planet. W końcu znajdziesz każdą możliwą rzecz. Przeczytaj to jeszcze raz i pozwól mu zapaść w pamięć. Wszystko. Jeśli pójdziesz wystarczająco daleko, znajdziesz inny układ słoneczny z Ziemią identyczną pod każdym względem, z wyjątkiem tego, że zamiast jajek jadłeś dziś rano płatki śniadaniowe. I kolejny, w którym pominąłeś śniadanie. I taki, w którym wstałeś wcześnie i obrabowałeś bank. W rzeczywistości kosmolodzy uważają, że jeśli posuniesz się wystarczająco daleko, znajdziesz inny tom Hubble'a, który jest idealnie identyczny z naszym. Istnieje inna wersja ciebie, która odzwierciedla każdą twoją akcję z odległości 10 do 10^188 metrów. Może się to wydawać nieprawdopodobne, ale w końcu nieskończoność jest strasznie nieskończona.
Pięć dziwnych teorii na temat tego, co znajduje się poza wszechświatem
Ciemny przepływ . W 2008 roku astronomowie odkryli coś bardzo dziwnego i nieoczekiwanego – wszystkie gromady galaktyk płynęły w tym samym kierunku z ogromną prędkością, przekraczającą dwa miliony mil na godzinę. Nowe obserwacje z 2010 roku potwierdziły to zjawisko, znane jako Dark Flow. Ruch ten zaprzecza wszelkim przewidywaniom dotyczącym rozkładu masy we wszechświecie po Wielkim Wybuchu. Jedna z możliwych przyczyn: masywne struktury poza Objętością Hubble'a wywierające wpływ grawitacyjny. Oznaczałoby to, że struktura nieskończonego wszechświata poza naszym polem widzenia nie jest jednolita. Jeśli chodzi o same struktury, może to być dosłownie wszystko, od skupisk materii i energii w skalach, które trudno sobie wyobrazić, po dziwaczne wypaczenia kierujące siły grawitacyjne z innych wszechświatów.
Nieskończone bąbelki. Mówienie o rzeczach poza tomem Hubble'a może być trochę oszustwem, ponieważ to wciąż ten sam wszechświat, tylko jego część, której nie możemy zobaczyć. Miałby wszystkie te same prawa fizyczne i stałe. W innej wersji tej historii ekspansja wszechświata po Wielkim Wybuchu spowodowała powstanie „baniek” w strukturze przestrzeni. Każda bańka to obszar, który przestał rozciągać się wraz z resztą przestrzeni i utworzył własny wszechświat, rządzący się własnymi prawami. W tym scenariuszu przestrzeń jest nieskończona, a każdy bąbelek jest również nieskończony (ponieważ w jednej nieskończoności można przechowywać nieskończoną liczbę nieskończoności). Nawet gdybyś mógł w jakiś sposób przekroczyć granicę naszej bańki, przestrzeń między bańkami wciąż się rozszerza, więc nigdy nie dotarłbyś do następnej bańki, bez względu na to, jak szybko jechałeś.
Powstawanie czarnej dziury. Teoria zaproponowana przez fizyka Lee Smolina, znana jako teoria płodnych wszechświatów, sugeruje, że każda czarna dziura w naszym wszechświecie powoduje powstanie nowego wszechświata. Każdy wszechświat będzie miał nieco inne prawa fizyczne niż poprzedni wszechświat. W ten sposób Smolin sugeruje rodzaj naturalnej selekcji wszechświatów, ponieważ prawa, które prowadzą do częstego powstawania czarnych dziur, prowadzą do powstania większej liczby wszechświatów, podczas gdy wszechświaty nie tworzące czarnych dziur „wymierają”. Od tego czasu teoria ta została odrzucona (przez samego Smolina i innych).
Wiele wszechświatów równoległych.Istnieje mnóstwo teorii na temat wszechświatów równoległych, ale obecnie najbardziej akceptowana jest ewolucja idei teorii strun, która obejmuje membrany wibrujące w innych wymiarach. Zbyt szczegółowe omawianie teorii strun lub membran wykracza poza zakres tego artykułu, ale wynik całej sprawy jest taki, że te falujące membrany w 11. wszechświat. Efekty ruchu falującego pomagają wyjaśnić obserwowany rozkład materii w naszym wszechświecie. Jednym z najdziwniejszych elementów tej teorii jest pomysł, że cała grawitacja, której doświadczamy w naszym wszechświecie, w rzeczywistości przenika do niego z innego wszechświata w innym wymiarze (co wyjaśnia, dlaczego grawitacja tutaj wydaje się tak słaba w porównaniu z innymi podstawowymi siłami).
MAM NADZIEJĘ, ŻE TO POMOŻE!