Składane ubrania

"Mam to"

"Jesteś pewien?"

„Tak”

I na zawołanie uśmiechają się.

To było obrzydliwe, ale hej, taka jest miłość.

Czy wspominałem już, że w tle z kina domowego leci jakiś chill lo-fi beat?

Mój najdłuższy związek trwał 24 godziny. Dość powiedzieć, że był to wicher emocji i euforii. Była to również klęska żywiołowa o epickich proporcjach. Ale nie winię za to nikogo, przynajmniej już nie. Byliśmy twardymi i szybkimi kochankami, ale mieliśmy też wiele do zrobienia.

Wróciłem do Lagos na wybory i potrzebowałem miejsca na nocleg w noc przed pójściem narodu do urn. Zadzwoniłem do starego przyjaciela, Felixa, żeby zobaczyć, czy mógłby mnie przenocować. Felix i ja nie byliśmy dokładnie przyjaciółmi, ale Felix był wspaniałomyślny, a ja byłem użytkownikiem. Tak nie nadeszło zbyt długo po prośbie, więc miałem dach nad głową, zanim zadecyduję o losie mojego kraju. Felix był w związku już w czasach studenckich. To było dla mnie całe życie, biorąc pod uwagę, ile razy wyznawałam miłość i akceptowałam stratę. Nie była idealna, przynajmniej dla mnie, ale słońce wschodziło i zachodziło za każdym razem, gdy się uśmiechała, a jeśli chodzi o Felixa, ona płonęła tęczą. Wszędzie byli razem. Mam na myśli wszędzie. Można by pomyśleć, że po tych wszystkich latach uznają to za koniec. Ale oto byli, rosnąc w siłę, poślubieni we wszystkim oprócz nazwy.

Wysiadłem z taksówki przed porządnym apartamentowcem, w którym miał się zatrzymać. Wchodzenie po schodach było ćwiczeniem, którego nie planowałem robić, ale dotarłem do jego mieszkania. Dwa pukania i Mabel otwiera drzwi. Nie planowałem się z nią zobaczyć, więc byłem trochę oszołomiony. Obejmuje mnie w duszącym niedźwiedzim uścisku, co jest dziwne, biorąc pod uwagę, że nasza ostatnia rozmowa była odpowiednikiem zimnej wojny. Po krótkiej wymianie uprzejmości, a raczej w jej trakcie, z kuchni wychodzi Feliks; młotek w dłoni. Nie wiem, dlaczego byłam pewna, że ​​zawali mi się w głowie. Ale oto byłem, w kolejnym dławiącym uścisku, od innego niedźwiedzia.

Byli w trakcie montowania nowej szafki, więc usiadłem przy stołku najbliżej drzwi prowadzących do salonu i pogadaliśmy sobie. Spędziłem większość dni po studiach na badaniach i pisaniu książek o zdrowiu i beletrystyce, w międzyczasie byłem w kilku związkach tu i tam, ale na szczęście bez dziecka. Felix wydawał się szczęśliwszy niż ja z powodu tej informacji, to nie było moje miejsce do sondowania; przynajmniej nie teraz.

Mabel stała przy lodówce na palcach, próbując umieścić drzwi szafki; próbuje, ale nie udaje się. Oboje byliśmy wyżsi od niej, ale była jego drugą połówką, więc nie ruszałem się.

Czułem się, jakbym przerywał chwilę, ale nie sądzę, żeby zdawali sobie sprawę, że wciąż tam jestem. Różnili się osobowościami jak dzień i noc, ale jakoś to działało. Oni pracowali.

Nadal chciałem zwymiotować do ust, ale musiałem być szczery wobec siebie, chciałem tego. Ten klimat „Chcę złożyć z tobą ubrania”, jak opisał J Cole. Było miło, nie łatwo, ale przyjemnie. Sprawiło, że zadałem sobie pytanie „co by było, gdyby”

„a co jeśli mi się udało?”

„Czy to jest szczęście?”

„A co jeśli to wszystko?”

„Co jeśli jestem głodny, a to wszystko to tylko mój mózg na hipernapędzie, kiedy mam hipoglikemię?”

Jakby moje myśli były transmitowane, Mabel kładzie przede mną talerz z dwiema kanapkami z serem i szynką.

„zjedz, panie myślicielu”

To nie jest post popierający J colena, ale jeśli lubisz dobrą muzykę, już go słuchasz.

Głosuj mądrze, niech Twój głos się liczy