Sprawiedliwość i równowaga

Obecnie pełnię funkcję pracownika socjalnego. Wszyscy mężczyźni w Korei Południowej mają 18-miesięczny obowiązek wypełniania obowiązków związanych z obroną narodową. Wśród nich pewna część służy przez 21 miesięcy jako Przedstawiciele Społeczni, w zależności od ich stanu zdrowia.

Moje miejsce jest w lokalnym srebrnym domu opieki w moim rodzinnym mieście. Pomagam i zarządzam osobą starszą korzystając z urządzeń w sali fizjoterapeutycznej. Do dyspozycji Gości jest urządzenie do kąpieli stóp i dwa fotele masujące. Po przybyciu gości podpisują się na liście i korzystają z pustej maszyny. Do zeszłego tygodnia był to wygodny i rozsądny system.

Od tego tygodnia jego popularność rośnie i staje się konkurencyjna. Odwiedzający teraz agresywniej włamują się do kolejki i zajmują miejsca dla swoich przyjaciół, co powoduje więcej problemów. Jestem odpowiedzialny za ten problem, więc postanowiłem nadać liście imiennej trochę mocy. Abym mógł wykorzystać tę listę jako dowód wydania rozkazu. Dzięki tej metodzie mogłem odroczyć dwie powyższe sztuczki.

Niestety nie był to koniec problemu. Jako efekt balonu, starzy ludzie znaleźli inną taktykę; napisz swoje imię rano po przyjeździe i idź na zajęcia. Po tym, jak podobały im się zajęcia, nagle pojawiają się i kłócą o priorytet. Oszukali ludzi czekających na swoich miejscach, dewaluując ich tolerancję.

Mocno czułem potrzebę przepisów i stworzyłem prosty.

a) Kelnerzy muszą siedzieć na krześle przy drzwiach wejściowych.

b) Po skorzystaniu z urządzeń użytkownicy muszą poinformować kolejną oczekującą osobę.

c) Kolejka może ulec zmianie w przypadku skorzystania z fizjoterapii.

Musiało to być sprawiedliwe i sensowne, aby doprowadzić do porozumienia społecznego

Chociaż istniało inne wygodne podejście „wolnego rynku”, bez użycia rąk i przeglądania metod, które sami wymyślili, nie mogłem pominąć niektórych wypchniętych gości i ostatecznie nie mogłem korzystać z maszyny.

W tym momencie częściowo dostrzegłem ograniczenie instytucji publicznych ze sztywnymi płacami. Bo gdybym był notorycznie wyrachowany, nie miałbym powodu poprawiać poprzedniego systemu z błędami.

Po dwóch tygodniach od aplikacji wszyscy rozumieją moje intencje i nie narzekają na system. Wykluczeni z zawodów również dobrze bawią się przy maszynie. Nadal rzadko słyszę ponure głosy z grupy uprzywilejowanej, ale to nie znaczy, że nie udaje mi się ich przekonać o sprawiedliwości systemu.

Mogą pojawić się dalsze problemy i konflikty, które mnie zaskoczą. Dlatego będę go obserwował, aby zaktualizować.

Z tego małego doświadczenia nauczyłem się czterech rzeczy

Znaczenie regulacji i co się dzieje w przypadku ich braku.

Trudność w znalezieniu równowagi podczas ustalania zasad.

Wymaga to więcej wysiłku i czasu, ale nie ma bodźców motywujących.