Czy to jest prawdziwe życie? Czy to tylko fantazja?

Pierwsze 2 linijki Queen trafiły w Bohemian Rapsody.

Jednak gdy fani Socceroos w całym kraju wrócili dziś do normalnego życia, zadaliby sobie dokładnie to pytanie.

A po nocnych i wczesnych porannych świętowaniach (w tym alkohol i flary) nietrudno zrozumieć, dlaczego?

Jak więc Australia przetrwała swoje najsłynniejsze zwycięstwo?

Mecz

Pierwsza połowa

Po tym, jak zostali pokonani przez większość pierwszych 45 minut (szczególnie w pierwszych 30 minutach), Socceroos mieli szczęście, że nie zostali w tyle. Odzyskując przewagę, gdy gra zbliżała się do czasu zatrzymania, Australijczycy nabrali rozpędu przed przerwą. Okazji do zdobycia bramki było niewiele dla Socceroos w połowie (poza wolejem Rileya McGree, który Kasper Schmeichel łatwo obronił), a Duńczycy spędzali większość czasu przy piłce. A gdyby nie defensywna bestia Harry Souttar (z powodu ogromnej wypłaty w Premier League), która wykonała kilka kluczowych ataków, Australia mogłaby równie dobrze znaleźć się w tyle.

Druga połowa

Rozpoczynając drugą połowę w sposób, w jaki zakończyli pierwszą, Australia pozostała na prowadzeniu. Ale brak opanowania i kilka słabych pierwszych kontaktów, które nękały liczne okazje, nie przeszkadzały bramkarzowi. Tak więc, gdy czas zbliżał się do godziny meczu, obie strony wyglądały na skazane na powtórzenie remisu 1: 1 z 2018 roku w stylu zero.

Jednak w niewyjaśnionych okolicznościach iw doskonałej reklamie połączonych zakończeń fazy grupowej FIFA, zaledwie 2 minuty po tym, jak Tunezja wyprzedziła Francję (eliminując Australię w wynikach na żywo), impas został przełamany.

Po załamaniu się Duńczyków w ataku, pomocnik Riley McGree znalazł miejsce na lewym skrzydle. Dostrzegając napastnika Mathew Leckiego, jednego z weteranów drużyny, Leckie rozpoczął wspaniały samodzielny bieg, całkowicie zaskakując Joakima Maehle, zanim poprowadził niski wysiłek w kierunku bramki.

A reszta była historią.

Australia czekała jeszcze 36 minut, aby zapewnić sobie najsłynniejsze zwycięstwo w historii. A „Dogi Niemieckie” wraz ze swoimi wstrząśniętymi fanami patrzyli z niedowierzaniem, jak ich drużyna, jeden z czarnych koni tegorocznych finałów, kłania się.

Opad

Po latach złamanych serc, to zwycięstwo było czymś więcej niż tylko zwycięstwem. To było świętowanie wszystkiego, co reprezentuje Socceroos. O odporności, determinacji i niezachwianej sile woli. To było odwrócenie dziesięcioleci bólu. I nigdzie nie uchwycono tych emocji lepiej niż w samym sercu Melbourne na Federation Square.

Z tysiącami fanów pakujących słynną centralną dzielnicę Melbourne (flagi) i przeciwstawiających się swoim harmonogramom snu, aby uchwycić historię, byliby zdenerwowani sposobem, w jaki zaczęła się Australia. Ale kiedy miejscowy chłopak, Leckie, wyczarował cudowną bramkę, było istne pandemonium.

Uroczystości trwały do ​​wczesnych godzin porannych, a fani chcieli przyciągnąć całą uwagę mediów, na jaką mogli się zdobyć. A ponieważ w Internecie krąży wiele wirusowych filmów po meczach, z pewnością im się to udało.

Nic więc dziwnego, że fani Socceroos będą mieli nadzieję na zasłużone święto państwowe!

Co następne?

Dzięki zwycięstwu Australia zapewniła sobie pierwsze narodziny 1/8 finału od 2006 roku. Świeże zwycięstwa jeden po drugim i czyste konto po raz pierwszy w historii, Socceroos będą mieli nadzieję, że zajdą o krok dalej niż „złote pokolenie” który przegrał z ewentualnymi mistrzami Włochami 1: 0 w kontrowersyjny sposób.

Ponieważ ten zespół pozostaje we względnym zapomnieniu, wolny od presji bohaterów z przeszłości, pozostaje optymizm, że podróż Australii może być kontynuowana. Ale futbol nokautowy to zupełnie nowa gra w piłkę.

Australia zmierzy się z południowoamerykańskimi zawodnikami wagi ciężkiej Argentyną we wczesnych godzinach (3:00 — AWST lub 6:00 — AEDT) w niedzielny poranek o miejsce w ćwierćfinale. Z zaledwie 1 porażką w ciągu 3 lat (ta monumentalna pierwsza porażka z Arabią Saudyjską), Australijczycy będą wielkimi przegranymi. Ale jeśli ten zespół nauczył nas czegoś w ciągu ostatniego tygodnia, to tego, że nie można ich lekceważyć.

W międzyczasie australijscy fani będą chłeptać zwycięstwo.

I tak jak ta słynna piosenka nagrana w 1975 roku, ta noc będzie wspominana jeszcze przez długi czas.

Jednak w przeciwieństwie do ostatniej zwrotki piosenki,

Nic naprawdę nie ma znaczenia, każdy może zobaczyć. Nic naprawdę nie ma znaczenia, nic naprawdę się nie liczy… dla mnie

Coś mi mówi, że przyszłość tego sportu (długie opóźnienie w stosunku do Cricket, Rugby League i AFL pod względem popularności) będzie naprawdę ważna dla nas (australijskiej publiczności).