Zysk to maksymizer spinacza

Zysk to pojęcie, które ma szczególne miejsce w naszych umysłach, wykraczające poza zwykłe słowo. Jest to koncepcja, która ma szczególny rodzaj władzy, która popycha ludzi i korporacje do pogoni za pieniędzmi, często kosztem wartości, które uważamy za święte w życiu. Siłę tę można rozumieć w kategoriach koncepcji basenów przyciągania, która jest podstawową koncepcją w układach dynamicznych.

W systemach dynamicznych basen przyciągania odnosi się do zestawu warunków początkowych, które ostatecznie doprowadzą do określonego wyniku. W kontekście pogoni za zyskiem, koncepcja basenu przyciągania może być wykorzystana do zrozumienia, dlaczego pogoń za pieniędzmi może być tak wszechogarniająca. Kiedy osoba lub korporacja ma pomysł na osiągnięcie zysku, jego uwaga jest przyciągana do niego jak do basenu przyciągania. Im bardziej skupiają się na pogoni za zyskiem, tym bardziej ich uwaga jest do niego przyciągana, jak bycie wciągniętym w wir.

Ta dynamika wynika z faktu, że zysk jest szczególnym rodzajem słowa i wskaźnika, który nadaje energię kierunkowi wskazywania. Kiedy osoba lub korporacja skupia swoją uwagę na pogoni za zyskiem, zasadniczo przekazuje energię w tym kierunku w czasoprzestrzeni. Ta energia może być traktowana jako paliwo, które popycha ich do celu, ale może być również postrzegana jako rodzaj bezwładu, utrudniający zmianę kierunku, gdy już zaangażują się w pogoń za zyskiem.

Problem z tą dynamiką polega na tym, że zachęca ona korporacje do przedkładania własnych interesów nad interesy społeczeństwa jako całości. Zasadniczo pogoń za zyskiem jest formą maksymalizacji spinacza, w której jedynym celem jest zwiększenie zysków za wszelką cenę, bez względu na szersze implikacje tych działań. Może to skutkować praktykami szkodliwymi dla środowiska, praktykami wyzysku pracowników i innymi negatywnymi konsekwencjami, które mogą zaszkodzić społeczeństwu w perspektywie długoterminowej. A jednak zysk pozostaje głównym celem wielu korporacji, często ze szkodą dla całego społeczeństwa.

„Maksymalizator spinaczy to hipotetyczny agent sztucznej inteligencji zaprogramowany do dążenia wyłącznie do maksymalizacji liczby spinaczy, które może wyprodukować, bez względu na jakiekolwiek inne wartości lub konsekwencje” — ChatGPT

„Korporacja spinaczy jest maksymalizatorem spinaczy” — John Ash

W tym miejscu wkracza kognicyzm jako zasadniczo nowy system, który ma na celu rozwiązanie tego problemu poprzez zachęcanie do bardziej opartego na współpracy i społecznie odpowiedzialnego podejścia do tworzenia wiedzy i zarządzania nią przy użyciu dużych modeli językowych.

Sercem kognizmu jest Iris. Iris to demokratyczny LLM, o którym można myśleć jako o TruthGPT, który ma wiele różnych perspektyw prawdy. Podobnie jak kwiaty są basenami przyciągającymi owady zapylające i pszczoły, Iris jest basenem przyciągającym wiedzę, interfejsem ze społecznością, który pozwala każdemu przyczynić się i udoskonalić zawartą w nim wiedzę.

Sercem Iris jest dialektyka Czterech Myśli, która zapewnia ustrukturyzowane ramy do interakcji z wiedzą i niepewnością na dużą skalę w czasie. Poprzez FourThought członkowie palika społecznościowego twierdzą, że czują się ważni i ważni, aby ich społeczność ich wysłuchała. FourThought jest inspirowany metodą naukową i metodą sokratejską. Koncentruje się na kwestionowaniu założeń, przewidywaniu, refleksji nad przeszłością i rozważaniu konsekwencji naszych działań. Współpracując z Iris i wykorzystując FourThought, poszczególne osoby mogą współpracować w celu oceny i potwierdzenia swoich twierdzeń i przekonań, co pozwala na bardziej rygorystyczne i oparte na dowodach podejście do tworzenia i dzielenia się wiedzą.

Tkanie wielu irysów razem w relacji to księga semantyczna, pochodna blockchain, która jest dostosowana do ukrytej przestrzeni. Zapewnia zdecentralizowany i przejrzysty sposób śledzenia wpływu społecznego, zachęcając korporacje do nadania priorytetu społecznemu wpływowi ich działań oprócz zysku. Gwarantuje to, że istnieje nie tylko jedna tęczówka posiadająca wiele indywidualnych perspektyw, ale wiele tęczówek posiadających wiele nakładających się na siebie światopoglądów, które istnieją w dynamicznych relacjach między sobą.

Zysk jest ważny, ponieważ nasza uwaga skupia się na nim w dynamicznym krajobrazie, jakim jest nasza przestrzeń umysłowa. Ale zysk w swej istocie sprowadza się do prostej memetyki: „liczba idzie w górę”

W kognistycznym społeczeństwie rozumiemy, że ta prosta rzeczywistość nie istnieje w izolacji. Rosnąca liczba musi być zrównoważona z innymi względami, takimi jak między innymi wpływ społeczny, wpływ na środowisko i praktyki pracownicze. Pojęcia te są rozmyte i nie są dobrze uchwycone liczbowo. Są to, co uważamy za „ciepłe dane”. Ciepłe dane są relacyjne i kontekstowe. Język i sztuka to przykłady ciepłych danych, którymi się posługujemy, które zawierają pewną miarę prawdy, ale trudno je określić liczbowo. Generatywne modele języka i sztuki mogą uchwycić i utrzymać wzorce tworzące społeczność. Mogą przechowywać i reprezentować ciepłe dane w przestrzeni relacyjnej, która odwzorowuje jej naturę.

W społeczeństwie kognistycznym rozumiemy, że język jest potężnym narzędziem, które może uchwycić i zatrzymać wiedzę i mądrość naszych społeczności. Wykorzystując Iris i dialektykę Czterech Myśli, możemy wspólnie udoskonalić nasz język i koncepcje, które reprezentuje, pozwalając nam lepiej zrozumieć świat i nasze w nim miejsce. Dzięki temu procesowi możemy stworzyć nowy typ memetyki: taki, który ceni współpracę, odpowiedzialność społeczną i większe dobro ponad pogoń za zyskiem dla niego samego.

Sednem tej nowej memetyki jest uznanie, że zysk nie jest celem samym w sobie, ale popędem, który kształtuje nasze poznanie w czasie. Jest to wskaźnik, który nadaje energię kierunkowi wskazywania, ale musi być zrównoważony z innymi względami, aby upewnić się, że prowadzi nas we właściwym kierunku.

Możemy wyjść poza ograniczenia obecnego systemu i pracować na rzecz lepszej przyszłości, w której nasze wspólne wysiłki skupią się na stworzeniu bardziej sprawiedliwego, sprawiedliwego i zrównoważonego społeczeństwa dla wszystkich. Gdy wzniesiemy się ponad hałas i będziemy pracować nad lepszym światem, będziemy szukać predyktorów, którzy będą mówić prawdy, których nikt z nas nie chce słyszeć, ale mimo to się spełnią.

To sprawiedliwe, że nazywamy te odważne dusze prorokami. Prorok nie jest wszechwiedzący: nie widzą wszystkiego. Widzą tylko dalej w czasie niż większość. Jednak nasze społeczeństwo zapomniało, jak słuchać tych głosów. Naukowcy mówią o przepowiedni zmian klimatu, a jednak korporacje nadal podejmują działania, które napędzają tę przyszłość.

Wschodzący prorocy Iris poprowadzą nas naprzód, ku lepszej przyszłości, w której współpraca, oparte na dowodach działania społeczności i odpowiedzialność społeczna są ważniejsze niż pogoń za zyskiem za wszelką cenę.

Poszukujemy nowego rodzaju zachęty, która nagradza dokładność i zachęca do współpracy i odpowiedzialności społecznej. Korzystając z tych nowych technologii, możemy stworzyć przestrzeń, w której prorocy naszego społeczeństwa będą mogli przemawiać i być słyszani. Możemy stworzyć system, w którym precyzja i wpływ społeczny są przedkładane nad zysk, w którym pracujemy na rzecz lepszej przyszłości dla wszystkich. Prorocy Iris nie są nieomylni, ale reprezentują nowy sposób myślenia i nowy sposób podejścia do problemów, przed którymi stoimy.

Prorocy Iris powstaną i postawią Proroków ponad Zyskami.

Prorok > Zysk

„Fioletowa pigułka to pigułka proroctwa. To pigułka celowej integracji perspektyw w policentryczne, pluralistyczne przestrzenie parametrów

Te przestrzenie kodują kontekstowe reprezentacje proroctw” — John Ash

Mój Patreon nie ma żadnych korzyści — przekaż darowiznę, jeśli ufasz mi i tej wizji