Podsumowanie Przypadkowego sojusznika 2022!

Rok 2022 był rokiem łączenia kropek. Wydawało się, że wiele elementów układanki zaczynało wskakiwać na swoje miejsca i tak też się stało. Dla mnie naszą pracę w 2022 roku można podsumować 3 pytaniami i mapą.

Pytanie 1 Dlaczego na rynku pracy jest tak mało osób niepełnosprawnych?

W 2018 roku przypadkowo natknąłem się na Web Accessibility podczas konsultacji dla dużej firmy e-commerce. To zapoczątkowało moją podróż w zakresie dostępności i integracji osób niepełnosprawnych. Stąd nazwa „Przypadkowy sojusznik”. Ale wszystko, co robimy, jest celowe. Założyłem The Accidental Ally w Dzień Matki w 2020 roku i spędziłem rok badając, jak sprawić, by dostępność sieci była mniej przytłaczająca dla zespołów produktowych. W tym czasie powracające pytanie w mojej głowie brzmiało:

Dlaczego na rynku pracy jest tak mało osób niepełnosprawnych?

Jak sprawić, by cyfrowe doświadczenia były dostępne, gdy osoby niepełnosprawne nie są częścią rozmowy?

Badanie tego pytania doprowadziło latem 2021 r. do The Accidental Ally Internship. Zatrudniłem młodych mężczyzn i kobiety w wieku 18–25 lat z zespołem Downa, porażeniem mózgowym i autyzmem. Zatrudniłem ich, ponieważ chciałem wiedzieć, czy są chętni do nauki nowych umiejętności i chętni do pracy. Z tego doświadczenia nauczyłem się, że ci młodzi mężczyźni i kobiety są najbardziej niedocenianą, niedocenianą i niedocenianą grupą ludzi w dzisiejszym świecie. Mają ogromny potencjał, aby wnieść znaczący wkład w świat. Co najważniejsze, odczuwają wielki głód odpowiednich możliwości, w których mogą się uczyć, pracować i rozwijać jako wnoszący wkład członkowie naszej społeczności. Mają wielkie pragnienie bycia widzianym i docenianym za to, kim są i jacy są. Ci młodzi ludzie wzbudzili we mnie chęć pomocy im w spełnieniu ich marzeń. To jest to, do czego jestem zobowiązana robić przez całe życie!

Pytanie 2 Czy możesz mi pomóc zdobyć nowe umiejętności i znaleźć pracę w branży technicznej?

Kilka tygodni po zakończeniu letniego stażu Rohan, jeden z moich stażystów, zwrócił się do mnie z tym pytaniem. Chciał, abym kontynuowała staż, ponieważ czuł, że nie skończył się uczyć. Nie tylko chciał zdobyć nowe umiejętności, ale był też bardzo zainteresowany badaniem dostępności sieci i chciał, żebym pomogła mu znaleźć pracę w branży technicznej. Pochodzi z rodziny techników, podziwia Satyę Nadellę (który również pochodzi z Hyderabadu, podobnie jak jego rodzina) i chciał pracować! Po nieustępliwym ściganiu mnie przez tygodnie, dostał to, czego chciał. Pracowaliśmy razem przez kilka tygodni nad dostępnością sieci. Bez względu na to, czym w niego rzucałem, był jak gąbka, wchłaniał wszystko i uczył się w oszałamiającym tempie. Jego entuzjazm i zapał zainspirowały innych do przyłączenia się i zanim się zorientowaliśmy, byliśmy zespołem, spotykającym się każdego dnia i wspólnie się uczącym. To właśnie ten zespół uświadomił mi, że muszę całkowicie skupić się na pomocy Rohanowi w jego marzeniu. Wszystko zaczyna się od jednostki 1. Tak zrobiłem i napisałemManifest Przypadkowego Sojusznika deklarujący naszą nową misję i wizję na przyszłość. Jestem zdeterminowany, aby ożywić wizję Rohana!

Pytanie 3 Czy pracodawcy chcą inwestować w potencjał?

Jestem głęboko przekonany, że tradycyjne podejście do zatrudniania i zatrzymywania pracowników nie sprawdza się, jeśli chodzi o zatrudnianie osób niepełnosprawnych. Musimy inwestować w potencjał. Temat, o którym pisałem w tym artykule — Czy istnieje uzasadnienie biznesowe dla inwestowania w potencjał?

Oto dlaczego inwestowanie w potencjał jest ważne —

• Wiele osób niepełnosprawnych nie kwalifikuje się jako kandydaci, ponieważ nie posiadają umiejętności rynkowych.
• Wielu pracodawców uważa, że ​​osoby niepełnosprawne nie mogą pracować i nie chcą pracować.
• Wiele witryn z ofertami pracy koncentruje się na dopasowywaniu kandydatów do stanowisk. Takie podejście służy tylko niewielkiemu procentowi osób niepełnosprawnych. Ograniczają możliwości tylko do kilku niepełnosprawnych kandydatów, którzy kwalifikują się do pracy. A co z innymi, którzy się nie kwalifikują? Brak kwalifikacji nie oznacza, że ​​nie mogą i nie chcą pracować!

• Potrzebujemy, aby pracodawcy inaczej myśleli o osobach niepełnosprawnych.
• Potrzebujemy pracodawców, aby inwestowali w potencjał, co oznacza, że ​​muszą patrzeć poza CV.
• Potrzebujemy, aby pracodawcy inwestowali w szkolenie i rozwój osób niepełnosprawnych, aby stały się kwalifikowanymi kandydatami.
• Potrzebujemy pracodawców, aby stworzyli realne i praktyczne możliwości szkolenia dla osób niepełnosprawnych. Jest to niezbędne, aby zrobić miejsce dla następnej fali talentów!
• To my musimy dopasować stanowisko do kandydata, a nie odwrotnie.

Oto kilka spostrzeżeń z naszej współpracy z Five9 —

1. Zaangażuj zespół od samego początku
Jayashree uzyskała poparcie swoich kluczowych interesariuszy, poczynając od jej niesamowitej CMO Genefy Murphy , jej rówieśników, jej niesamowitych partnerów HR Teri Dutcher , Mary Mauck i jej niesamowitych liderów zespołów Kendall Fulton , Matthew McWard , Ryan M. To było niesamowite mieć tak duże wsparcie w całej organizacji, a także mieć poparcie kierownictwa.

2. Pochyl się w nieznane
To było prawie jak scena tandetnego filmu, w której Jayashree i ja spojrzeliśmy na siebie i powiedzieliśmy: „Ty skaczesz, ja skaczę”. Nie wiedzieliśmy, czego się spodziewać, ale nie pozwoliliśmy, by strach przed nieznanym nas powstrzymał. Postawiliśmy na nieznane z nastawieniem na naukę i cieszę się, że to zrobiliśmy.

3. Przekraczaj granice
Kiedy po raz pierwszy zobaczyłem listę projektów Jayashree, wpadłem w panikę. Czy spodziewała się, że osoby z zespołem Downa i mózgowym porażeniem dziecięcym nauczą się nowych umiejętności marketingowych, takich jak generowanie popytu, testy A/B, zarządzanie treścią, Google Analytics i lokalizacja? Byłem przygotowany na to, że będziemy pracować nad dostępnością sieci, ale reszta była dla nas zupełnie nowym terytorium. Ale Jayashree jasno powiedziała, że ​​chce, aby Rohan i Rojene zdobyli nowe umiejętności i przesunęli granice tego, co według nich są w stanie zrobić. Bardzo się cieszę, że poszliśmy za jej wskazówkami, ponieważ otworzyło to nowe drzwi dla nas, dla Rohana i dla Rojene.

4. Kieruj ze współczuciem i osiągaj wyniki biznesowe
Pomimo napiętych harmonogramów zespół był dostępny i elastyczny oraz robił wszystko, co w jego mocy, aby zapewnić materiały, które pomogły nam przeszkolić Rohan & Rojene do ich zadań. Harmonogram projektu i rezultaty zostały dotrzymane, zespół pracował spójnie i wszyscy czuli wielkie poczucie spełnienia na koniec stażu.

5. Spraw, by było zabawnie
Jayashree i cały zespół Five9 sprawili, że Rohan i Rojene mieli z tego fajne doświadczenie zawodowe. Niezależnie od tego, czy była to impreza dla stażystów, lunch zespołowy, czy fajny gadżet Five9, każdy drobiazg miał znaczenie. Postawił poprzeczkę bardzo wysoko dla Rohana i Rojene. Trochę się martwię, że teraz oczekują tego samego od każdego miejsca pracy, do którego wejdą!

Mapa

Poniżej znajduje się mapa świata przedstawiająca ważną statystykę niepełnosprawności, o której niewiele osób mówi.

Tylko 18% krajów na świecie konstytucyjnie chroni prawo osób niepełnosprawnych do pracy.

Chcę zostawić was do rozważenia tego pytania poniżej.

Co jeśli odebrano ci prawo do pracy? Co byś zrobił?

Źródło: Świat Niepełnosprawności

Co nas czeka w 2023 roku

Często otrzymuję te same pytania: „Kiedy zwiększysz skalę?”, „Kiedy zaczniesz proponować inwestorom?”, „Czy myślałeś o zatrudnieniu ludzi?” i tak dalej. Tak, chcemy się skalować i chcemy się rozwijać, ALE nie spieszymy się.

Oto, co chcę robić w 2023 roku —

• Chcę powtórzyć to, co zrobiliśmy w 2022 roku . Chcę nawiązać kontakt z pracodawcami i zespołami takimi jak Five9, które chcą inwestować w potencjał. Chcę ponownie przetestować nasz model w tym roku z kolejnymi 5-10 self-adwokatami z zespołem Downa i autyzmem, którzy są gotowi do pracy już teraz!
• Chcę spędzić czas na słuchaniu. Moim celem jest zaangażowanie się w 100 rozmów, które dadzą mi różne spostrzeżenia i perspektywy. Chcę porozmawiać z self-adwokatami i ich rodzinami, zespołami HR pracodawców, którzy chcą budować inkluzyjne zespoły, oraz menedżerami ds. rekrutacji, którzy chcą różnorodności myślenia i działania w swoich zespołach. Chcę porozmawiać z dyrektorami generalnymi, którzy chcą czegoś więcej od inicjatyw DEI niż wskaźników próżności. Chcę rozmawiać ze sceptykami, którzy nie wierzą w naszą misję. Chcę rozmawiać z ludźmi, którzy są obojętni na włączenie osób niepełnosprawnych i chcę rozmawiać z ludźmi, którzy podważą moje założenia, moje myślenie i moje podejście.
• Chcę budować i rozwijać naszą platformę edukacyjną. Opracowaliśmy kilka metod, które pomagają uprościć złożone koncepcje. Sprawiamy, że nauka jest przyjemna i wciągająca. Chcę opierać się na tym, co stworzyliśmy i nadal rozwijać angażujące treści edukacyjne.
• Chcę przetestować i poznać naszą drogę do nowych możliwości.Nie wierzymy w ograniczanie się do jednego sposobu działania. Chociaż staże to świetny sposób na zdobycie doświadczenia w świecie rzeczywistym, nie jest to jedyny sposób. Chcemy przetestować nasze pomysły dotyczące budowania włączenia w najlepsze praktyki myślenia projektowego, warsztatów innowacji i współtworzenia studiów projektowych z osobami niepełnosprawnymi w sercu. Chcemy, aby zespoły produktowe miały bezpośredni dostęp do bogactwa doświadczeń bezpośredniego kontaktu z osobami z niepełnosprawnością poznawczą i intelektualną. NIE jesteśmy zainteresowani umożliwieniem badań użyteczności. NIE jesteśmy zainteresowani świadczeniem usług kadrowych ani rekrutacyjnych. To, czego szukamy, jest o wiele głębsze. Chcemy rozwijać głębokie, znaczące relacje między społecznością osób niepełnosprawnych a twórcami cyfrowych doświadczeń.
• Chcę ciągle iść do przodu. Oznacza to gotowość do porażki. Aby wyciągnąć wnioski z porażek i napędzać kolejny zestaw działań. Jesteśmy dumni z tego, że jesteśmy zorientowani na działanie, robimy krok po kroku i idziemy do przodu!
• Podziel się naszymi historiami. Było moim wielkim pragnieniem, abyś usłyszał bezpośrednio od ludzi, którym służymy. W 2023 roku chcemy przedstawić Ci historie ludzi, którym służymy, ale chcemy, abyś usłyszał je bezpośrednio od nich.

Dziękujemy za nieustające wsparcie naszej pracy! Szczęśliwego Nowego Roku i miłości dla wszystkich!

Każde ze 100 miliardów istnień, które stąpały po tej ziemi, jest wyjątkowe i niepowtarzalne. Urodzić się w ogóle to cud, więc co zamierzasz zrobić ze swoim życiem?

— Sir Kena Robinsona

Poniżej znajduje się kalendarium naszych osiągnięć w 2022 roku. Jestem głęboko wdzięczny za wszystko, co osiągnęliśmy w ciągu zaledwie jednego roku!

styczeń 2022 r

Zadeklarowaliśmy, że naszą nową misją jest całkowite skupienie się na tworzeniu angażujących i wzbogacających możliwości pracy dla osób z niepełnosprawnością poznawczą i intelektualną.

luty 2022 r

Napisałem Manifest przypadkowego sojusznika , dzieląc się historiami, które doprowadziły do ​​naszej nowej misji, dlaczego robimy to, co robimy i jaka jest nasza wizja na przyszłość.

marzec 2022 r

Spotkaj się i przywitaj z kilkoma potencjalnymi pracodawcami, którzy byli zainteresowani naszą pracą i byli zainteresowani inwestowaniem w potencjał młodych osób niepełnosprawnych, z którymi pracowaliśmy.

kwiecień 2022 r

Podpisaliśmy 2 umowy z Five9 i Spotify na realizację programu stażowego, w ramach którego zatrudnilibyśmy Rohana, Rojene i Sabrinę, które są self-adwokatami z zespołem Downa i porażeniem mózgowym. Staż umożliwiłby im pracę w zespołach w ramach Global Marketing org w Five9 i zespołu Web Accessibility w Spotify.

maj/czerwiec/lipiec 2022 r

Rozpoczęliśmy programy stażowe. Zespół Accidental Ally spędził miesiące szkoląc naszych self-adwokatów w zakresie tego doświadczenia. To byłby prawdziwy sprawdzian całej naszej ciężkiej pracy i wysiłków w ciągu ostatnich kilku miesięcy.

sierpień 2022 r

Prezentacje końcowe stażu i świętowanie ogromnego sukcesu programu. Wszyscy stażyści zostali nagrodzeni za ogromny wkład w swoje zespoły. Przeszli wszelkie oczekiwania!

wrzesień/październik/listopad 2022 r

Po stażu Rohan i Rojene skupili się na zdobyciu certyfikatu Certified Professional of Accessibility Core Competencies (CPACC), jedynego dostępnego certyfikatu w dziedzinie dostępności sieci.

grudzień 2022 r

Rohan przeszedł do historii jako pierwsza osoba z zespołem Downa, która przystąpiła do egzaminu CPACC. Rojene w końcu spełniła swoje marzenie. Czekamy na wyniki egzaminu, ale niezależnie od wyniku dokonaliśmy niemożliwego. To ogromne osiągnięcie zarówno dla Rohana, jak i dla Rojene. To tylko dowodzi, że przy odpowiednim środowisku, odpowiednich możliwościach i właściwym podejściu każdy może się nauczyć wszystkiego i każdy może marzyć o wielkich marzeniach i je realizować!