Dawno nie pisałem tutaj artykułu na medium z powodu zobowiązań w pracy.

Jestem z powrotem!! a tym razem z drugą częścią naszego serialu: „ DevSecOps The Big Picture ”.

W poprzednim artykule wspólnie odkrywaliśmy świat DevSecOps, jego etapy i filozofię.

https://medium.com/@ayoubnajim/devsecops-the-big-picture-part-1-5ca3278c03f

Tym razem porozmawiamy o pierwszym etapie w DevSecOps : Plan | Modelowanie zagrożeń.

Spis treści :

1. Co to jest etap planowania?
2. Co to jest modelowanie zagrożeń?
3. Przypadek użycia: modelowanie zagrożeń dla aplikacji e-commerce

W cyklu życia DevOps „planowanie” jest pierwszym etapem i obejmuje wstępne planowanie i przygotowanie projektu rozwoju oprogramowania. Ten etap koncentruje się na zdefiniowaniu celów projektu, identyfikacji wymagań i ograniczeń oraz określeniu zakresu projektu.

Na etapie planowania zespół ustala ogólny pogląd na projekt i identyfikuje kluczowych interesariuszy, ich wymagania oraz role i obowiązki. Zespół identyfikuje również technologie i narzędzia, które będą używane do tworzenia, testowania, wdrażania i monitorowania aplikacji.

Innym kluczowym aspektem etapu planowania jest stworzenie planu działania lub planu projektu, który określa harmonogram, kamienie milowe i rezultaty projektu. Plan ten zapewnia jasne zrozumienie zakresu projektu, harmonogramów i budżetu oraz służy jako podstawa do śledzenia postępów i wprowadzania niezbędnych korekt.

Co to jest modelowanie zagrożeń?

Modelowanie zagrożeń to ustrukturyzowane podejście do identyfikowania i ustalania priorytetów potencjalnych zagrożeń i luk w systemie lub aplikacji. Jest to proaktywny proces, który obejmuje systematyczne identyfikowanie i analizowanie potencjalnych zagrożeń, rozważanie prawdopodobieństwa wystąpienia tych zagrożeń i ustalanie ich priorytetów na podstawie potencjalnego wpływu, jaki mogą mieć na system lub aplikację.

Celem modelowania zagrożeń jest identyfikacja i eliminacja luk w zabezpieczeniach, zanim będą mogły zostać wykorzystane przez atakujących. Analizując potencjalne zagrożenia i słabe punkty w uporządkowany i systematyczny sposób, organizacje mogą lepiej zrozumieć zagrożenia bezpieczeństwa, na które są narażone, i opracować odpowiednie strategie ograniczania ryzyka.

Modelowanie zagrożeń zazwyczaj obejmuje kilka etapów, w tym identyfikację zasobów i potencjalnych zagrożeń, analizę potencjalnych słabych punktów, ustalanie priorytetów ryzyka na podstawie prawdopodobieństwa ich wystąpienia i wpływu oraz opracowywanie i wdrażanie strategii łagodzenia skutków. Proces ten może być prowadzony przez specjalistów ds. bezpieczeństwa, programistów lub innych interesariuszy zaangażowanych w rozwój lub konserwację systemu lub aplikacji.

Przypadek użycia: modelowanie zagrożeń dla aplikacji e-commerce

Oto szczegółowe modelowanie zagrożeń dla aplikacji e-commerce wraz z przykładami:

Zidentyfikuj aktywa :

Pierwszym krokiem jest zidentyfikowanie zasobów aplikacji e-commerce. Zasoby mogą obejmować dane osobowe klientów, dane dotyczące płatności, informacje o firmie i zasoby informatyczne.

Przykład: dane osobowe klienta obejmują imię i nazwisko, adres, adres e-mail i informacje o karcie kredytowej.

Zidentyfikuj zagrożenia:

Następnie musisz zidentyfikować potencjalne zagrożenia, które mogą zagrozić bezpieczeństwu aplikacji e-commerce. Niektóre typowe zagrożenia dla aplikacji e-commerce obejmują:

• Ataki złośliwego oprogramowania: ataki złośliwego oprogramowania mogą zainfekować witrynę internetową aplikacji e-commerce lub urządzenie klienta, umożliwiając atakującym kradzież danych lub przeprowadzanie innych ataków.
• Ataki SQL injection: ataki SQL injection mogą umożliwić atakującym dostęp do poufnych danych w bazie danych aplikacji e-commerce lub modyfikowanie ich.
• Ataki cross-site scripting (XSS): Ataki XSS mogą umożliwić atakującym wstrzyknięcie złośliwego kodu do witryny internetowej aplikacji e-commerce, co pozwoli im na kradzież danych lub przeprowadzenie innych ataków.
• Rozproszone ataki typu „odmowa usługi” (DDoS): ataki DDoS mogą przeciążyć serwery aplikacji e-commerce, powodując, że aplikacja stanie się niedostępna dla klientów.
• Ataki typu man-in-the-middle (MITM): Ataki MITM umożliwiają atakującym przechwytywanie i modyfikowanie danych przesyłanych między klientem a aplikacją e-commerce.
• Przejęcie konta: Przejęcie konta może umożliwić atakującym uzyskanie dostępu do konta klienta, kradzież danych osobowych i danych dotyczących płatności.
• Ataki socjotechniczne: Ataki socjotechniczne mogą skłonić klientów lub pracowników do ujawnienia poufnych informacji, takich jak dane logowania lub dane dotyczące płatności.

Analiza luk w zabezpieczeniach:

Po zidentyfikowaniu potencjalnych zagrożeń następnym krokiem jest analiza luk, które atakujący mogą wykorzystać do przeprowadzenia tych ataków. Niektóre typowe luki w aplikacjach e-commerce obejmują:

• Słabe hasła: Słabe hasła mogą ułatwić atakującym odgadnięcie danych logowania i uzyskanie dostępu do poufnych danych.
• Niezabezpieczone interfejsy API: niezabezpieczone interfejsy API mogą umożliwiać atakującym dostęp do danych w bazie danych aplikacji e-commerce lub modyfikowanie ich.
• Nieszyfrowana transmisja danych: niezaszyfrowana transmisja danych może umożliwić atakującym przechwycenie i odczytanie danych przesyłanych między klientem a aplikacją e-commerce.
• Brak sprawdzania poprawności danych wejściowych: Brak sprawdzania poprawności danych wejściowych może umożliwić atakującym wstrzyknięcie złośliwego kodu do witryny internetowej lub bazy danych aplikacji e-commerce.
• Nieaktualne oprogramowanie i struktury: nieaktualne oprogramowanie i struktury mogą zawierać znane luki w zabezpieczeniach, które atakujący mogą wykorzystać.
• Brak kontroli dostępu: Brak kontroli dostępu może umożliwić nieautoryzowanym użytkownikom dostęp do poufnych danych.
• Nieodpowiednie rejestrowanie i monitorowanie: Nieodpowiednie rejestrowanie i monitorowanie może utrudniać wykrywanie ataków i reagowanie na nie.

Nadaj priorytet zagrożeniom:

Następnym krokiem po zidentyfikowaniu luk w zabezpieczeniach jest nadanie priorytetu zagrożeniom na podstawie wagi wpływu, jaki mogą one mieć na aplikację e-commerce. Na przykład atak SQL injection, który zagraża całej bazie danych, może mieć większy wpływ niż atak DDoS, który powoduje tylko tymczasową przerwę.

Przykład: Atak SQL injection, który kradnie informacje o karcie kredytowej, miałby wysoki priorytet, ponieważ mógłby spowodować straty finansowe i zaszkodzić reputacji aplikacji e-commerce.

Ogranicz zagrożenia:

Wreszcie, po ustaleniu priorytetów zagrożeń, zespół programistów aplikacji e-commerce musi podjąć kroki w celu złagodzenia tych zagrożeń. Niektóre typowe strategie łagodzenia obejmują:

• Wdrożenie silnej kontroli dostępu: Kontrola dostępu może ograniczać dostęp do poufnych danych i funkcji w aplikacji e-commerce. Może to obejmować wdrożenie kontroli dostępu opartej na rolach, wymaganie silnych haseł i korzystanie z uwierzytelniania wieloskładnikowego.
• Wdrażanie szyfrowania: szyfrowanie może pomóc chronić poufne dane podczas przesyłania i przechowywania. Na przykład wdrożenie szyfrowania SSL/TLS może pomóc w zabezpieczeniu transmisji danych między klientem a aplikacją e-commerce, a szyfrowanie poufnych danych przechowywanych w bazie danych aplikacji e-commerce może pomóc w zapobieganiu nieautoryzowanemu dostępowi.
• Regularne aktualizowanie oprogramowania i platform: Regularne aktualizacje mogą usuwać znane luki w zabezpieczeniach i zmniejszać ryzyko ataków. Obejmuje to aktualizację oprogramowania aplikacji e-commerce, serwera internetowego, systemu operacyjnego oraz wszelkich bibliotek lub platform innych firm używanych przez aplikację.
• Przeprowadzanie regularnych audytów bezpieczeństwa i ocen podatności: Regularne audyty bezpieczeństwa i oceny podatności mogą pomóc zidentyfikować potencjalne luki lub zagrożenia, którymi należy się zająć. Obejmuje to przeprowadzanie testów penetracyjnych, przeglądów kodu i skanowania pod kątem luk w zabezpieczeniach.
• Implementacja rejestrowania i monitorowania: Implementacja rejestrowania i monitorowania może pomóc w wykrywaniu potencjalnych ataków i reagowaniu na nie. Obejmuje to wdrażanie systemów wykrywania włamań i zapobiegania im, konfigurowanie alertów dotyczących nietypowych działań oraz regularne przeglądanie dzienników pod kątem potencjalnych incydentów związanych z bezpieczeństwem.
• Zapewnienie szkoleń z zakresu bezpieczeństwa dla pracowników i klientów: Edukowanie pracowników i klientów w zakresie najlepszych praktyk w zakresie bezpieczeństwa może pomóc zmniejszyć ryzyko ataków socjotechnicznych i poprawić ogólną świadomość bezpieczeństwa.

Do następnego !!