moja biologiczna maszyna

„Ziemniaczane skórki mają urok pieczonych ziemniaków, ponieważ są zrobione z prawdziwych ziemniaków i skórek”. Jedynym powodem, dla którego reklama zadziałała, był dżingiel, urocza piosenka, która pasowała do tych tekstów, jeśli mnie pytasz, co prawdopodobnie nie było, bo kto o tym myśli?

Ja.

Jestem kobietą, która myśli o tym, będąc ubrana w szpitalną koszulę (proszę rozpiąć z tyłu) i siedząc w niewygodnym plastikowym „leżaku”, starając się nie pozwolić, by cienki materiał się poruszył, przez co mój tyłek przykleja się do krzesła. (Dali mi ciepłe koce i natychmiast wybaczyłam wszystkie inne grzechy dyskomfortu).

Nie wiedziałam, czy w ogóle robią już te skórki ziemniaczane, ale chciałam je. tęskniłam za nimi. Śliniłam się na ich widok. Przypuszczam, że przypadkowe potrawy przychodzą na myśl, gdy pościsz przed zabiegiem. Mój duży, krzepki mąż poszedł szukać skórek ziemniaczanych i nie trafił. Spróbował jednak i to jest najlepsze. Tego dnia odniósł sukces pod każdym innym względem. Jego czuła obecność jest zawsze kojąca, podobnie jak baton Snickers.

W skrócie jest to: miałem dokładne badanie fizykalne. Minęło trochę czasu. Żyłam w dużym stresie, a moja lista samoopieki jest dość krótka, ponieważ życie jest pełne opieki w tym konkretnym sezonie. Ale nie obwiniajmy tylko tego. Obwiniajmy też wszystkie lata życia, jakby nic złego nie mogło mi zaszkodzić. Jestem zdrowiejącym uzależnionym; wystarczająco powiedziane.

Może też nie możemy nic zarzucić. Mamy te ciała z wewnętrznymi mechanizmami, które prawdopodobnie nigdy nie powinny w ogóle wytrzymać próby czasu. Czy to nie niesamowite? Pompujące, wirujące mechanizmy ciała? Praca komórek, odkrywanie na nowo, złuszczanie i wypełnianie, zastawki, chemia i gruczoły. Również. MÓZG. Przypominające komputery biologiczne maszyny, którymi jesteśmy, przyjaciele; to cud, że cokolwiek w ogóle działa, jeśli mnie o to pytasz. Prędzej czy później rzeczy po prostu stają się dziwne.

W czasie moich badań fizycznych i mniej więcej zrobiłem wszystkie testy. Pap, mammo, badanie krwi. Miałem kilka pytań dotyczących pewnych dziwactw. Ta dziwność została sprawdzona za pomocą tomografii komputerowej, która ujawniła inną dziwność. Kolonoskopia i endoskopia ujawniły jeszcze więcej dziwactw (pobrano biopsje, a to był piątek, więc czekamy). Pap wrócił z nieprawidłowymi komórkami. Wszystko to oznacza więcej testów i więcej czekania, powtórzenia płukania piany.

Doszło do tego, że naprawdę nie mogę się martwić, ponieważ nie pamiętam listy. Rzeczy odpadają, jak nienormalna papka. Łatwo się tym nie przejmować. Dzieje się cały czas. Wyniki, które są przerażające, kończą się niczym. Ale tak, nadal będziemy próbować to rozgryźć. Są inne rzeczy, które są bardziej przerażające, utrzymując swoją brzydką, wywołującą strach rzeczywistość na szczycie listy.

Obecnie moje życie to spotkania. Połączenia. Mój Wykres. przygotowanie Próba zrozumienia terminologii medycznej. (Wszystko to podczas opieki nad trójką dzieci i moimi rodzicami, co jest doskonałym odwróceniem uwagi, ale tak, to wszystko trochę za dużo.)

Jest jak jest i mam to na myśli. Jest całkiem możliwe, że wszystko to może okazać się stworzeniem ciała, które wygląda przerażająco, ale okazuje się, że wcale nie jest przerażające. Ale oczywiście może to być coś (coś) lub coś (coś). Oczywiście częścią tego jest czekanie, a w tej środkowej przestrzeni wybieram naukę i rozwój. Ponieważ zwolnienie, aby dokładnie przyjrzeć się własnemu ciału, nie jest złym pomysłem. O tak, zgadza się, tam jest moja okrężnica, dziękuję za udostępnienie.

W noc przed ostatnimi badaniami zmagałem się z krzywdą, jaką wyrządzałem sobie przez prawie 48 lat. Picie, palenie, naprawdę szalone ilości kawy i cukru, lista jest długa. Być może jestem w trakcie rekonwalescencji po części z tego, ale tak naprawdę wciąż nad tym lamentowałem. Szczerze mówiąc, było mi smutno z powodu tego, co uzależnieni sobie robią; co sobie zrobiłem i jak długo zajmuje mi rzucenie rzeczy, które wiem, że wiem, że wiem, że muszę rzucić. Wtedy, w tym samym momencie, otworzyłem telefon i pierwszy post, który przeczytałem, został napisany przez mojego przyjaciela Caseya i brzmiał:

„Jest wielu rzeczy, których nie da się naprawić szybko ani łatwo, a kiedy masz w bocznej kieszeni dziesiątki lat błędów i żalu, dostosowanie kursu do swojego prawdziwego potencjału może przypominać odłupywanie bryły lodu łyżeczką .

Więc jeśli jesteś w otchłani piekła i wydaje się, że nie możesz niczego naprawić ani zrobić niczego dobrze, po prostu nie pogarszaj sytuacji.

Może nie zajdziesz daleko, ale nie pogorszysz sytuacji.

A czasem jest to całkiem spore osiągnięcie.

Wykonujesz świetną robotę”. — Casey Coombs

Dziękuję, Casey. Będę tutaj, starając się niczego nie pogorszyć, chwila po chwili. Obejmuje to pogarszanie sytuacji przez okropne opisywanie tego, co się dzieje. Mój przeżuwający umysł może po prostu zająć miejsce z tyłu, dziękuję bardzo.

Bez względu na to, w jakim jestem stanie, to cud, że w ogóle tu jestem. Jestem tutaj, chcąc iść dalej, starając się nie pogarszać sytuacji i jednocześnie uwolnić się od wstydu i winy. Oby to było prawdą także dla Ciebie.