Mrówki stolarza

My, Azjaci, pokazujemy innym, jak kochać siebie, kochając siebie. Nie można nam odebrać korzeni i historii. Jednak do nas należy znalezienie prawdy i pielęgnowanie jej.

wzdłuż osi czasu schodzimy w dół

dekada po dekadzie,

ku narodzinom tej wyspy,

fajnym miejscem jest Azja.

Idę przez rynek,

ryczący motocykliści, sapiące taksówki i riksze

nikt nikomu nie ustępuje miejsca,

nieustraszeni dojeżdżający do pracy, kilka smakołyków tu i tam

wyceluj i zanurz się prosto w cel,

zakładając, że jest to gra nieistotna,

ludzie handlują spojrzeniami,

i konkurować o przestrzeń manewrową,

wszyscy są jednakowo zaangażowani,

do uzyskania dostępu,

w samą porę schodzą na bok,

pozostawiając ledwie kilka centymetrów zapasu,

zwycięzca awansuje,

nie zatrzymując się na uśmiech,

teraz uwikłany w kolejną bitwę woli.

Zastanawiam się, jak się czuli,

wszyscy niewiarygodnie szlachetni ludzie,

wszyscy zademonstrowali,

stopień odwagi,

starając się wprowadzić ulepszenia, które wprowadzili.

My od kolejnych wieków byliśmy szkoleni

w trudnym środowisku, pełnym niebezpieczeństw i konfliktów

ciężka egzystencja dla prostodusznych,

i niedostatecznie wyszkolonych osób,

uważano, że straciliśmy kontrolę nad życiem,

byliśmy nadzy, głodni i zmarznięci

radzenie sobie z przeciwnościami losu,

pokonywanie barier edukacyjnych,

nadszedł czas, aby to ujawnić,

zmieniła się dynamika,

Azja ewoluowała, by stać się naszą tożsamością,

jego barwy, uśmiechy i zapachy

jego uderzenia, wytrzymałość i wytrwałość,

jego empatii i braku uprzedzeń,

możemy szukać motywacji u wzorców do naśladowania,

nasze własne wysiłki to te, które podejmujemy,

możemy polegać na świętych i bohaterach,

jednak zawsze idziemy pod prąd

przez jakąkolwiek przeszkodę.

© Sana Ahmed Khan, 2022.