Pewność siebie, kamuflaż i CIONIC

Dla każdego istnieje cienka granica między pewnością siebie a kamuflażem. Poruszanie się po życiu z różnicą w mobilności tak często łączy te dwa elementy, że trudno jest odróżnić jeden od drugiego.

Sukienka na sukces? Nosić mocny kolor? To wszystko jest częścią pewności siebie i dopasowania do współczesnej kultury. Ubrać się tak, aby zminimalizować pomoce ułatwiające poruszanie się, lub zorganizować wycieczkę, aby urządzenia pomocnicze wtopiły się w tło? To forma kamuflażu, której nauczyłem się używać przez lata.

Nigdy nie chciałem, aby ludzie pierwsi rozwiązali mój problem z poruszaniem się. Moim celem jest, aby ludzie spotkali MNIE. Jasne, mój chód jest inny. Cierpię na łagodne porażenie mózgowe i obchodziłem ponad siedemdziesiąt lat urodzin, więc codziennie liczę na swoją mobilność. Niektóre dni są lepsze niż inne. I to jest Życie dla każdego z nas.

Pomaga mi to, że nie wstydzę się swoich opinii. Z natury jestem dość pewną siebie osobą. Koledzy i przyjaciele często mówili: „Och, dzięki Bogu za ciebie. Mówisz to, co myślę!

Ale prawda jest taka, że ​​tworzenie relacji wymaga czasu, gdy w grę wchodzi różnica mobilności. W młodym wieku dowiedziałem się, że mój stan dotyczy innych. Kiedy w końcu po dwóch latach tęsknienia za nim w końcu umówiłem się na randkę z kolegą z wyższej klasy w liceum, wyznał: „Denerwowałeś mnie. Myślałem, że cię boli. Naprawdę?! Do licha! Zapytaj osobę!

Ta wymiana była dla mnie lekcją. Zrozumiałam, że muszę być proaktywna. Muszę uspokoić innych. Muszę być pewny swoich umiejętności poza równowagą, chodzeniem lub ruchem. Porażenie mózgowe to tylko część mojej historii. Tu właśnie pojawia się kamuflaż — i nie, nie mówię o noszeniu kolorów, które pomagają mi wtopić się w otoczenie. W końcu preferuję jasne kolory na ciepłym końcu spektrum.

Raczej szukam kamuflażu w ustawieniach fizycznych. Wszystko sprowadza się do bycia postrzeganym przez pryzmat możliwości, a nie różnicy w mobilności. Spastyczność atakuje w najmniej odpowiednich momentach! Jako nauczyciel przed przejściem na emeryturę lub teraz w naszej społeczności, kiedy zabieram się do wystąpień publicznych, upewniam się, że jestem blisko przodu (i zwykle wcześnie), więc nie muszę chodzić z publicznością na duże odległości. Zawsze siedzę za rzędem krzeseł, aby pomóc mi wstać, lub ze stołem lub podium w pobliżu, aby zachować równowagę.

Równowaga fizyczna — lub jej wyzwanie — jest stałym elementem mojego życia. Jestem znany z niektórych bardzo publicznych upadków, często potykających się o niewielkie zmiany terenu z powodu wyraźnego spadku stopy. mam szczęście. Wcześnie nauczyłem się „podwijać i toczyć”. Rzadko ranię się fizycznie, ale cierpi na tym moja godność. Jadąc w nowe miejsca prawie zawsze mogłem liczyć na rozlew. Doszło do tego, że powiedziałem: „Jeśli pójdę w nowe miejsce, muszę się pokłonić i pocałować ziemię podczas mojej wizyty!” Humor, oprócz pewności siebie i kamuflażu, zawsze pomaga.

Dobrą wiadomością jest to, że Cionic Neural Sleeve prawie wyeliminował te upadki. Mój chód jest bardziej płynny. Mam więcej energii do codziennych czynności. Moje opadanie stopy (ten nieznośny środek wyzwalający!) jest zarządzane za pomocą funkcjonalnej stymulacji elektrycznej podawanej z rękawa.

Pewność siebie i kamuflaż są bardzo ciasno splecione – dwa pasma tej samej nici, zabarwione na różne odcienie. Teraz te nici są splecione z elastycznym drutem osadzonym w Neural Sleeve firmy Cionic. Rękaw poprawia mój chód, zwiększając pewność siebie zarówno w starych, jak i nowych ustawieniach. Po prostu: noszenie rękawa zmienia życie!

Nadal mam słabość do kamuflażu. Teraz ubieram się tak, żeby skrócić rękaw, w sukienki i buty albo długie spódnice. Ale kto nie kocha nowego stylu? Różnica w stosunku do urządzeń wspomagających poruszanie się z przeszłości polega na tym, że teraz pokażę rękaw każdemu, kto jest zainteresowany… z pewnością!