Puste kieszenie

wiecznie puste kieszenie
nieładne spojrzenie
w lustrze rozmazany
dzień by zostać zrabowanym
za mniej niż ćwierć uncji złota
ale budzę się w mózgowej mgle
i niespokojny umysł robi kupę
by przypomnieć sobie ciepło słońca
i koniec lata droga z zółtej kostki.

przetrzymywana
jako zakładniczka życia zwisającego na wietrze,
bojąc się, że nic się nie zmieni
poza utratą małej części siebie,
skradzioną chwilę po chwili.
Prawda jest pięknem, a piękność prawdą,
ale co trzeba zrobić, żeby włożyć chleb do brzucha
i słońce w duszę?

notatki przedpremierowe: tylko kilka przypadkowych myśli pływających dzisiaj w mojej głowie. zwykliśmy mówić, że jeszcze jeden dzień, kolejny dolar i tak naprawdę czuję, że wymieniam duszę za grosze. Inspiracja do tego wiersza pojawiła się, kiedy wyszedłem dzisiaj na wybieg i zobaczyłem wstążkę przyczepioną do gałęzi zwisającej na wietrze.

Mam nadzieję, że masz piękny, inspirujący dzień.

© Connie Song 2023. Wszelkie prawa zastrzeżone.