Arogancja i ego hamują wzrost i zdolność uczenia się.

Jak to się zaczęło

Scala była w centrum mojego wszechświata. Byłem po szyję pochowany w scali i jej bibliotekach zależnych. Język był jednocześnie niesamowicie wydajny i wydajny. Zainwestowałem około trzech lat mojego czasu, ucząc się (opanowując) scala, pracując nad innymi rzeczami, aby przetrwać.

W czasie mojej podróży scala każdy inny język wydawał się daremny. Wszyscy wychwalali Pythona i Javascript oraz cuda, które możemy dzięki nim osiągnąć. Utknąłem ze scala . Wiedziałem, że przyszłość jest funkcjonalna, rozproszona i lepsza ze skalą.

Społeczność Scali była niedojrzała, kiedy umierałem z chęci przystosowania się i rozwoju. Nie otrzymałem wystarczającego wsparcia ani mentoringu, kiedy najbardziej tego potrzebowałem.
Kontynuowałem to. Zacząłem pracować jako inżynier danych ze scala jako językiem bazowym, a moje zainteresowania zawsze były ukierunkowane na budowanie wyjątkowej usługi ze scala.

Dlaczego się przełączyłem

Byłem rozczarowany brakiem ambitnej pracy i możliwości na scala, zwłaszcza w Indiach. Przestałem szukać pracy opartej wyłącznie na scala i zacząłem eksplorować role, które były mieszanką innych języków ze scala. Dostałem się do prestiżowej firmy jako programista Big Data w scala i wszystko zaczęło się układać. Chociaż nie tego chciałem, musiałem przyznać się do trudnej rzeczywistości i zaakceptować ofertę przetrwania.

Wewnętrznie zostałem zmuszony do pracy w Pythonie ze względu na wymagania klienta. Wstydziłem się wtedy przyznać, że przerzuciłem się na Pythona. Praca była niewymagająca. Python wydawał się zbyt łatwy, a praca była monotonna. Zacząłem czuć, że moje wysiłki w opanowaniu scali poszły na marne, a marzenie o zbudowaniu czegoś wyjątkowego pozostanie snem. Wszystko, co robiłem, wydawało mi się bezcelowe. Nic nie miało sensu. Byłem w punkcie krytycznym, w którym miałem eksplodować.

Kiedy włożysz całą swoją energię i wysiłek w stworzenie zróżnicowanego i nieszablonowego sposobu myślenia, łatwiejsze rzeczy staną się pozbawione pasji. Nie twierdzę, że Python jest niedoskonały. Czuję, że istnieją niezliczone możliwości budowania potencjalnych ofert w Pythonie. Ale faktem jest, że Python jest wydajny, a nie wydajny. Chciałbym stworzyć usługi AI i ML w Pythonie i nadal wybrać scala na resztę rozwoju.

Moje oczy zawsze skupiały się na wydajności, wydajności i skalowalności. Dziś dałbym Pythonowi taką samą wagę i szacunek jak scala, odsuwając na bok swoje ego i arogancję. Python to genialny język i kwitnący ekosystem z wieloma obiecującymi bibliotekami.

Natknąłem się na coś niezwykłego

Nazwij to wypadkiem, a ja chciałbym nazwać to szczęściem. Odkryłem coś nieziemskiego.

ZIO — biblioteka, która przywróciła moją miłość do scali. ZIO to biblioteka zbudowana na scala, zapewniająca paradygmat programowania asynchronicznego i współbieżnego, który jest bezpieczny dla typów. Po wielu zrozumieniach i sprawdzaniu dowodów, cytując słynną linię Gwiezdnych Wojen.

„Jeśli raz rozpoczniesz ścieżkę ZIO, na zawsze zdominuje ona twoje przeznaczenie”.

ZIO się zapala. Ma potencjał, by eksplodować i wciągnąć wszystko pod swoje skrzydła. Startuje z zachowaniem środków ostrożności i nie ma spowolnienia.

Zbadałem wiele innych bibliotek scala, ale ZIO jest jedyną rzeczą, która na początku była intrygująca, gdy kontynuowałem kopanie, zdałem sobie sprawę, że może to być realny symbol zastępczy, aby wypełnić lukę między scala (osobista opinia).

ZIO rozwija się, stając się ekosystemem z obszernym zbiorem usług i entuzjastyczną społecznością. Cieszę się, że ZIO powstało i przywróciło do życia moje umierające marzenia.

Realizacja

Python najlepiej radzi sobie z umożliwianiem zespołom łatwego osiągnięcia niemal wszystkiego. Dzisiaj Python ma bibliotekę dla każdego problemu, z jakim można się zmierzyć. Deweloperzy nie muszą już szukać dalej, aby dostarczać. Python nas osłaniał.

ZIO oferuje identyczne cechy, w których współtwórcy mogą restrukturyzować pole funkcjonalne dzięki swojemu wsparciu i wkładowi. ZIO rozszerza możliwości opracowywania złożonych i bezpiecznych systemów, które mogą w dowolnym stopniu zapobiegać zużyciu.

Zarówno Python, jak i ZIO są wyjątkowe w oferowaniu sposobów łączenia funkcji i publikowania jako biblioteki. Z mojego doświadczenia wynika, że ​​symbiotyczne połączenie obu języków może dać początek superinteligentnej, bezpiecznej i skalowalnej usłudze. Tylko czas mógł powiedzieć.

Końcowe przemyślenia

Nie lekceważyłbym języków i bibliotek z moim niegdyś naiwnym sposobem myślenia. Dzisiaj objąłbym Pythona i ZIO i pokłonił się społeczności za dodanie funkcji w celu rozszerzenia i uczynienia ich tym, czym są.

Ważną lekcją, której się nauczyłem, jest to, że wszystko dzieje się z jakiegoś powodu. Powinniśmy być pokorni i niestrudzenie pracować nad ulepszaniem siebie, zamiast pozostawać uparci i tracić okazje.

Mam nadzieję, że moja podróż i doświadczenia sprawią, że nowicjusze nie będą powtarzać tych samych błędów pozostawania twardym wobec swoich emocji, ale płyną z rytmem technologii i podbijają świat.

Śledź mnie po więcej….

https://www.linkedin.com/in/jayachandra-sekhar-reddy/