ShadowCat — aktualizacja 3

Bieżący postęp lub brak Shadow był interesujący. Robi małe postępy w poprawie. Zaczęliśmy pozwalać jej częściej wędrować po domu, jeśli sobie tego życzy. Najczęściej nie chce!

Jednak stała się mniej paranoiczna, jeśli chodzi o to, że jesteśmy na widoku, kiedy je, jak widać na poniższym zdjęciu.

Wykazuje duże zainteresowanie niektórymi zabawkami. W szczególności prosta, sklepowa zabawka typu kulka na sznurku!

Świetnie się bawiła, goniąc tę ​​zabawkę, czekając na nią, skacząc po nią.

Równie szybko, jak radośnie się bawiła, Cień nagle zdecydował, że stanowimy zagrożenie i rzucił się, jak widać poniżej.

Zaczęła spędzać czas w pobliżu wejścia do pokoju i patrzeć na nas i Taffy. Zrobiła się nawet odważna i zwiedziła sypialnię, kiedy rozciągaliśmy się przed śniadaniem. Taffy nie był przyjazny — syczał od czasu do czasu, ale nie był też agresywny, bardziej defensywny. Cień syknął z powrotem.

Taffy i Shadow spoglądają na siebie przez bramkę dla dziecka, ale nie zbliżyli się zbytnio.

Nie udało mi się zdobyć żadnych zdjęć Cienia między 15 a 22 grudnia.

19 grudnia musieliśmy zabrać ją do weterynarza na niesławny zastrzyk przeciw wściekliźnie. Najpierw musieliśmy ją włożyć do transportera. Przewidując walkę, daliśmy jej gabapentynę trzy godziny przed wizytą, mając nadzieję, że to ją spowolni. Wydaje się, że nie przyniosło to wielkiego efektu — użyłem kevlarowych ochraniaczy na ramiona i grubych rękawic, aby włożyć ją do nosidełka. była bardzo zdenerwowana i dużo drapała w transporterze. Uspokoiła się po tym, jak trochę z nią porozmawialiśmy.

Kazali nam obserwować ją pod kątem możliwych skutków ubocznych.

Kiedy wróciliśmy do domu od weterynarza, wydawało się, że lek zaczął działać, ponieważ jej kończyny były jak z gumy, jednak jej aktywność wzrosła do całkowitej manii. Krążyła po domu, sprawdzając wszystko i głośno miaucząc. Po około godzinie maniakalnej aktywności weszła do swojego sześcianu i rozbiła się.

Pozostała rozbita przez następne 8 godzin i całkowicie straciła zainteresowanie jedzeniem. Nie ustąpiłaby. Przez jeden dzień nie jadła, nie piła ani nie korzystała z kuwety. W końcu wyszła i skubała coś do jedzenia, ale wróciła do sześcianu i po prostu spała.

Weterynarz doszedł do wniosku, że cały jej maniakalny pośpiech po zastrzyku spowodował, że lek szybciej dostał się do jej organizmu i że trochę zareagowała.

Kilka dni zajęło jej powrót do normalnego jedzenia i korzystania z kuwety, ale zdecydowanie była na nas zła i wracała do poprzedniego strachu przed nami.

Nie mogłem zrobić żadnego zdjęcia, bo po prostu chowała się w kostce.

Ten, który dostałem 22 grudnia, wciąż kuliła się w swojej kostce. ale wystarczająco daleko do przodu, żebym mógł ją zobaczyć.

W tym momencie zdecydowaliśmy się usunąć bramę i pozwolić kotom na kontakt, jeśli chcą. Nie chcieli.

Cień pokazał mi chęć bycia głaskanym i szczotkowanym — od czasu do czasu. Podejdzie i wepchnie twarz w moją dłoń, a potem wykona ukłon, przeciągnie się i wygią plecy do pocierania. Jeśli ostrożnie nałożę szczotkę, kręci się po dywanie i pokazuje brzuszek. Jeszcze jej nie przyjąłem na to zaproszenie!

Tak szybko, jak była trochę odważna, strzela z powrotem do swojej kostki i daje wygląd, który widzisz na zdjęciu poniżej.

I tak minęło. Robi kilka śmiałych kroków, po czym szybko się cofa. Nie naciskamy jej. Czasami reaguje na zabawkę, czasami nie. Pokazała reakcję na jedzenie, a kiedy Taffy mówi nam, że nadszedł czas na posiłek, Shadow dołącza teraz swoim cichym głosikiem.

W Wigilię Taffy dość głośno mówiła nam, że to czas na jedzenie, i nagle, bardzo krótko, Cień odważył się wyjść na szczyt schodów. Spuściła wzrok na chwilę, napotkała wzrok Taffy'ego, syknęła, po czym wróciła do swojego pokoju, by zaczekać na jedzenie.

27 grudnia Shadow wyszedł i usiadł na szczycie schodów, czekając na jedzenie. Zobacz główne zdjęcie.

Kolejny pierwszy. Kontynuujemy ostrożne postępowanie.

Obóz Beth Bach Deborah