Speedrunning systemu MRT/LRT

Jeśli jesteś Singapurczykiem, na pewno przynajmniej raz w życiu jechałeś pociągiem… ale czy kiedykolwiek myślałeś o tym, żeby odwiedzić każdą stację w jak najkrótszym czasie?

Najwyraźniej trzech madladów pomyślało dokładnie o tym i opublikowało to wcześniej na Reddicie:

• 9h50m15s by u/NoFaceStudiosYT, 2020/12/28
• 6h59m30s autor: u/woonie, 2020/12/30
• 7h04m03s autor: u/freyasan, 2021/01/10

• Ich speedruny są przestarzałe od TEL2 w 2021/08/28 i TEL3 w 2022/11/13
• Pominęli stacje LRT, być może to zrozumiałe, ale i tak chciałem je zrobić

Płacenie ceny

Jeśli kiedykolwiek spędziłeś więcej niż 2 godziny w systemie MRT bez stukania (z jakiegokolwiek powodu), wiedziałbyś, że naliczą ci grzywnę w wysokości 2 USD, nie więcej, nie mniej. Problemem w takim speedrunie nie jest tyle cena pieniężna do zapłacenia, ale raczej czas, jaki to zajmuje — suwnica nie pozwoli ci odklepać, zamiast tego będziesz musiał podejść do okienek obsługi, aby zapłacić grzywnę za przekroczenie dozwolonego pobytu (no, chyba że masz SimplyGo; ja nie). Ale teoretycznie, jeśli pozostaniemy w systemie przez cały czas, nie musimy się nad tym zastanawiać, prawda?

Niestety linia Downtown Line przyniosła ze sobą przesiadki typu „podsłuch do przesiadki”, a gdybyśmy mieli z nich skorzystać i minąć 2 godziny od naszego ostatniego podłączenia, byłoby dla nas źle. Rozsądnym rozwiązaniem byłoby więc zignorowanie trzech takich stacji… ale ze względu na nasze wymagania LRT nie możemy.

Tampines i Newton można zignorować, ale niestety Bukit Panjang ma dołączoną linię LRT, wygodnie łączącą się z Choa Chu Kang na linii północ-południe. W rzeczywistości u/freyasan wykorzystał dokładnie ten exploit w swoim biegu jako skrót między nimi. Tak więc musimy wziąć pod uwagę, aby odwiedzić Bukit Panjang przynajmniej w ciągu pierwszych dwóch godzin biegu.

Niefortunne zakończenia

Jeśli ktoś kiedykolwiek przyjrzał się mapie systemu MRT przez jakiś czas, zauważyłby, że w szczególności koniec Tuas linii wschód-zachód i koniec Punggol linii północno-wschodniej są strasznie rozłączone, co oznacza, że ​​w dążeniu do odwiedzenia wszystkich stacjach, zawrócenie w dowolnym punkcie byłoby zbyt kosztowne w czasie.

I rzeczywiście, ci, którzy byli przede mną, używali zarówno Tuas Link, jak i Punggola jako punktów początkowych/końcowych w swoim speedrunie (kolejnym kandydatem jest Bukit Panjang, ale tylko dlatego, że LRT nie było częścią ich kryteriów). Tak więc, ponieważ musiałem odwiedzić Bukit Panjang dość blisko początku biegu, zdecydowałem się zacząć od Tuas Link i wędrować po drodze, aby zakończyć w Punggol. Słusznie.

Skróty?

Skończyłem więc planować swoją trasę (która zostanie pokazana w końcowym dokumencie Arkuszy Google na końcu tego artykułu, nie martw się!), która uwzględniała tylko pozostanie w systemie przez całą drogę, z wyjątkiem Bukit Panjang. Ale wtedy przyszedł mi do głowy pomysł: czy mógłbym po drodze iść na skróty?

Społeczność speedrunerów w Singapurze jest… cóż, całą naszą piątkę można policzyć na palcach, ale nie można tego powiedzieć o londyńskiej. Tam Tube Challenge jest oficjalnym, uznanym przez Guinnessa „speedrunem” polegającym na odwiedzeniu wszystkich stacji metra (pociągów). A wraz z oficjalnymi speedrunami wiążą się oficjalne zasady, w tym przypadku istotne jest to, że „Możesz jeździć autobusami lub biegać między stacjami” .

Przyglądając się mojemu planowi, nawiasem mówiąc, były dwa obszary, w których można było użyć każdego skrótu, i dlatego postanowiłem się im przyjrzeć.

Skrót 1: Pasir Ris na lotnisko Changi

Jak pewnie powie każdy mieszkaniec Pasir Ris (prawdopodobnie w centrum) (nie znam żadnego), dotarcie na lotnisko Changi jest dziwnym zadaniem. Oczywiście można pojechać East West Line do Tanah Merah, a następnie przesiąść się do Changi Branch na lotnisko Changi, ale nie jest to rozwiązanie atrakcyjne czasowo, gdyż:

1. Oddział Changi nie ma bardzo dobrych częstotliwości pociągów (7–9 minut w szczycie; 12 minut poza szczytem)
2. Oczekiwanie na rzeczywisty ruch pociągu na lotniskach Tanah Merah i Changi wynosi około 6 minut, co stanowi problem przy zawracaniu

1. Muszę biec na przystanek autobusowy na Pasir Ris Drive 1
2. Mam nadzieję, że autobus przyjedzie dość szybko
3. Ponieważ autobus przez chwilę wije się przez Pasir Ris (zwłaszcza, że ​​jego trasa została zmieniona na Pasir Ris East obecnie w celu budowy linii Cross Island Line), jest to hazard, czy jest tak szybki jak pociąg

• Przez bieganie i autobus 53: 28m32s
• Linią wschód-zachód i przesiadką w Tanah Merah: 21m02s

Skrót 2: Fort Canning do Clarke Quay

Ta część planu jest nieco trudniejsza do wyjaśnienia, ale zasadniczo, mając zajęte Outram Park i HarbourFront oraz Dhoby Ghaut i wyżej do załatwienia, zostałem z Chinatown i Clarke Quay na linii North East Line. Tak więc plan na tym etapie obejmuje zjazd Downtown Line, aby zbliżyć się do Chinatown przez Fort Canning i powinien jechać dalej do Little India na ostatni odcinek. Ale to pozostawia Clarke Quay nieodwiedzoną, więc… co możemy zrobić?

Pozostając tylko w systemie kolejowym, jedynym realnym rozwiązaniem byłaby przesiadka w Chinatown z DTL na NEL, przejechanie jednej stacji do Clarke Quay, a następnie zawrócenie z powrotem do Chinatown, zmiana z powrotem z NEL na DTL i udanie się do Little India . Ale wydaje się, że to strata czasu, prawda?

Co by było, gdybym zamiast tego wysiadł na stacji Fort Canning, przebiegł całą drogę do Clarke Quay i pojechał NEL do Chinatown, a potem kontynuował DTL? Teoretycznie byłby to tylko (*sprawdza mapy Google*) 670-metrowy bieg wzdłuż River Valley Road i w dół Coleman Bridge… okej, teraz rozumiem, dlaczego to może być okropny pomysł. Ale jaka jest metoda naukowa, jeśli nie sprawdzam hipotez, prawda?

• Przez bieg z Fort Canning do Clarke Quay: ~5 minut (wiem, bieganie nie jest moim najlepszym rozwiązaniem)
• Pociągiem: również ~5 minut

Rzeczywisty bieg

Był dzień 30 grudnia 2022 r. (tak, zwykle publikuję rzeczy z lekkim opóźnieniem ), a bieg rozpocząłem w Tuas Link o godzinie 09:08. Postanowiłem prowadzić dziennik, robiąc zdjęcie na każdej stacji, gdzie mój telefon automatycznie zapisywałby czas wraz ze zdjęciem. Aby zdjęcia były trochę bardziej wyjątkowe i wiarygodne, ponieważ pochodzą z tej samej serii (tak jak u/freyasan użył podejrzanie wyglądającego Ditto Sylveona do znaku wodnego na każdym ze swoich zdjęć), zdecydowałem się zastosować Regułę Lewej Ręki Fleminga w każde zdjęcie. Nie jestem nawet studentem fizyki w szkole, ale… czemu nie, prawda?

Zaczęło się więc całkiem dobrze, przedostałem się przez Jurong East do Bukit Panjang, aby zrobić przesiadkę, gdzie udało mi się również zrobić sobie przerwę na toaletę.

Więc szło gładko, aż do Botanic Gardens, HarbourFront, Outram Park, Gardens by the Bay. A potem nadszedł czas, aby przejechać całą linią Thomson-East Coast Line aż do Woodlands North.

Oto pierwsza wpadka: pomyślałem, że skoro zawrócenie pociągu zajmie trochę czasu, będę mógł wybiec i zrobić sobie przerwę w toalecie, zanim zapukam z powrotem… gdzie zdałem sobie sprawę, że popełniłem poważny błąd.

Widzisz, z powodów, dla których kupiłem jedną z tych kart EZLink, które można kupić w Tuas Link, aby zrobić speedrun, ale okazuje się, że poważnie nie doceniłem, jak bardzo rośnie obecnie stopa inflacji, ponieważ miała niewystarczającą wartość, gdy próbowałem stukać z powrotem do suwnicy w Woodlands North. A zanim wszystko uporządkowałem i włączyłem z powrotem, pociąg odjechał. Cóż, to już cztery minuty stracone, ale przedstawienie musi trwać.

Ale nieszczęście na tym się nie skończyło, ponieważ w panice zdałem sobie sprawę, że zapomniałem zrobić zdjęcie w Woodlands North. To było raczej rozczarowujące, ale nic bardziej rozczarowującego niż to, czego mogłem się spodziewać, kiedy dotarłem do Caldecott, aby przesiąść się na Circle Line: następny pociąg miał kończyć się w Bartley… Musiałem dostać się do Dhoby Ghaut. Najwyraźniej był to dla mnie taki szok, że prawie zapomniałem zrobić zdjęcie w Marymount, będąc w stanie zrobić tylko niewyraźne zdjęcie, gdy pociąg opuszczał stację. A co gorsza, zdecydowałem się na spotkanie w Serangoon, żeby zebrać niezbędne rzeczy, takie jak ładowarka do telefonu, biorąc pod uwagę, że pociąg i tak zatrzyma się na następnej stacji, i… zapomniałem też zrobić zdjęcie na peronach Serangoon CCL.

Próbując odzyskać koncentrację po serii wpadek, następny odcinek był mniej lub bardziej relaksujący ze względu na jego prostotę: z Dhoby Ghaut, linią północ-południe bezpośrednio do Jurong East, a następnie linią wschód-zachód do Raffles Miejsce; w sumie niewiele się zmienia. Z Raffles Place, NSL w dół do Marina South Pier, gdzie wystukałem dla bezpieczeństwa i zrobiłem sobie przerwę na toaletę, jak sądzę, nawet udało mi się złapać ten sam pociąg z powrotem (pociągi tam zawracają po zmuszeniu cię do wysiadania). Wszystko jest w porządku.

Wracając do Raffles Place na EWL do Pasir Ris, potwierdziłem nieudany skrót nr 1 i zawróciłem z powrotem do Tanah Merah, przesiadając się do oddziału Changi w kierunku lotniska Changi i zawracając z powrotem do Expo.

Tu, w Expo, zdarzyła się dość dziwna sytuacja na Downtown Line: pociąg już tam był, więc wbiegłam do środka, żeby zrobić zdjęcie, gdy inny facet wpadł do środka, gdy drzwi się zamykały. W jakiś sposób jego torba utknęła w drzwiach, ale nie zauważył tego, szybko przechadzając się w adrenalinie, że prawie mu się nie udało. Poszedłem ostrzec go, że jego torba utknęła, a kiedy pobiegł z powrotem i ją wyciągnął, było już za późno, aby zrobić dobre zdjęcie platform Expo DTL, zarządzając tylko rozmytym zdjęciem. Cóż, przynajmniej miał za sobą ciekawą historię.

Ale zdejmując DTL, zdałem sobie sprawę, że zbliżam się coraz bardziej do przerażającego skrótu # 2. Chociaż byłem przekonany, że nie będę musiał tego robić, ponieważ nie będę odklepywał, faktem było, że po drodze odklepywałem już wiele razy i wydawało mi się marnotrawstwem pozwolić sobie na naliczenie opłaty za przedłużenie pobytu dobrze, zanim dotarłem do Punggol po tym, jak pilnie starałem się nie zostać dłużej niż 2 godziny do tego momentu. To była tak trywialna sprawa, ale uświadomienie sobie, że minęły prawie 2 godziny od mojego ostatniego kliknięcia, naprawdę zmusiło mnie do podjęcia decyzji. Dokładnie o jedenastej, bardzo przypadkowo, zdecydowałem się wyskoczyć z pociągu w Fort Canning i pobiec do Clarke Quay.

Adrenalina mogła sprawić, że czułem się mniej męczący niż w rzeczywistości, kiedy biegłem obok rozbawionych turystów w barach na Clarke Quay i przez most, docierając w końcu do wyjścia E ze stacji, pospiesznie zbiegając po ruchomych schodach bez nawet sprawdzanie, czy jest tam następny pociąg, aby było warto. (Jako kolejny szczegół, trzymałem telefon, aby to wszystko nagrać, więc możesz sobie wyobrazić, jak śmiesznie to musiało wyglądać).

Jak można było przewidzieć lub nie, zmęczenie po dosłownym biegu sprawiło, że zapomniałem zrobić zdjęcie na peronach stacji Clarke Quay lub Chinatown, więc nie mam nawet dowodu, że rzeczywiście je odwiedziłem. Zdałem sobie z tego sprawę dopiero po wejściu na DTL w Chinatown i pospiesznie zrobiłem zdjęcie wyświetlanej mapy trasy, gdy pociąg zbliżał się do Telok Ayer, ale… jeśli ktoś weryfikuje ten speedrun, zaufaj .

Po tym, reszta biegu była z pewnością bardziej relaksująca psychicznie. Zgodnie z planem pojechałem DTL do Little India, przesiadłem się na NEL, gdzie resztę drogi pokonałem gładko. Oczywiście, ponieważ LRT było jednym z moich kryteriów, musiałem wysiąść z pociągu w Sengkang i Punggol, aby skorzystać ze słynnych szarych pętli, w zależności od tego, co nastąpi wcześniej: zachód przed wschodem dla Sengkang i wschód przed zachodem dla Punggol.

Ale w końcu, wysiadając z Punggol West LRT, natychmiast zszedłem do bramek i kiedy wystukałem, oznaczyłem koniec speedrunu. Była godzina 18:56 (tak, podwójnie zaznaczam zegary 24-godzinne), więc mój ostatni czas to 9:48:44. Co, choć wydawało się , że mogło być lepiej… co mogę powiedzieć, prawda?

Zdać sprawozdanie

Ciekawą rzeczą, jaką zrobiłem ze sposobem zapisywania wyników, było to, że rejestrowałem dokładnie każdy krok do (prawdopodobnie niezbyt dokładnej) sekundy, co oznacza, że ​​mogę zobaczyć, ile czasu naprawdę spędziłem w pociągach. Biorąc pod uwagę, że zaznaczyłem początek każdego nowego okrążenia za każdym razem, gdy pociąg ruszał lub zatrzymywał się, mogę więc odjąć wszystkie okrążenia, które stanowiły przejścia, takie jak przesiadka z jednej linii na drugą, oczekiwanie na pociąg lub, wiesz, bieg, i zyskać czas, który tak naprawdę spędziłem w pociągach przez cały dzień. Okazuje się, że „czas przesiadki”, jak to nazywam, wyniósł łącznie 1h31m39s, co oznacza, że ​​w pociągu spędziłem łącznie 8h17m05s. To wciąż o godzinę więcej niż bieg u/woonie, przypuszczalnie licząc czas przejścia i wszystko inne, co naprawdę pokazuje, o ile więcej stanowią TEL3 i LRT. (a może mój bieg nie był zoptymalizowany. Tak, to prawdopodobnie kolejny powód.)

Odliczając wstecz po biegu, kolejną zabawną statystyką jest to, że w sumie 24 pociągi obsłużyły ten bieg. Nie mogę rozpoznać, jaki to dokładnie model, ani ich składu pociągu i tak dalej (nie jestem jeszcze tak głęboko w króliczej norze), ale myślę, że rekwizyty dla nich.

Podsumowując, oto mój arkusz kalkulacyjny z wyszczególnieniem czasu , a oto album Zdjęć Google ze wszystkimi moimi zdjęciami .

W każdym razie, jeśli ktoś, kto nie ma nic sensownego do zrobienia ze swoim czasem, chciałby spróbować i zaplanować lepszą trasę (i uzyskać lepszy czas), proszę śmiało, naprawdę warto to przeżyć przynajmniej raz w życiu . Osobiście nie sądzę, żebym ponownie podjął taką próbę aż do 2025 r., kiedy DTL i TEL spotkają się w dogodnym miejscu w Sungei Bedok… Z pewnością będę się wahał od 2026 r., biorąc pod uwagę debiut Jurong Region Line, ale będziemy przejść przez ten most, kiedy do niego dojdziemy.