Te rzeczy

Widziałem wszystko. To prawda.
Jak każda chwila była zaśmiecona cierpieniem.

objąłem to.
Niech wskaże mi drogę.

Czasami czułem zbliżających się zmarłych.
Jak chwasty.

Jak mech.
Rozkład rozkwitł na mojej skórze.
Piękne i powolne.

Stawałem się nieruchomy.

Te rzeczy też pamiętam.

Była radość z życia.
Zapach ziemi.
Dźwięk wody.

Wyważona miękkość ciała mojego dziecka.

Wszystko wokół mnie tętniło życiem.
Nawet brzydota żyła.
A żywotność wynikała z mojego pragnienia.

nie chciałem umierać.
Nie zawsze.
Zacząć robić. Śmiech.

próbowałem.
Po prostu nie zawsze było to możliwe.

nie byłem leniwy.

Wszystkie rzeczy, których nie rozumiałem.
Wszystkie rzeczy, które czułem, że muszę zrobić.

Rzeczy, które zrobiłem.

Gdy ktoś umrze, nie możesz uczynić go nieumarłym.

Więc się poddałem.

Od jasności do ciemności.

Tam, gdzie nie było obciążeń.
I gdzie wszystko ważyło dokładnie nic.

W końcu, naprawdę, nie było wiele do powiedzenia.