Turkusowy | Historia flash fiction

Dawn siedziała niewygodnie w wirtualnym fotelu, jej nowy haptyczny sprzęt macał ją po omacku. Platforma szczegółowo rozmawiała z jej tyłkiem — językiem dotyku — o aksamitnej tkaninie krzesła i znajdujących się pod nim sprężynach.

Wpatrywała się tępo w skromnie, ale pięknie udekorowany pokój ze ścianami pomalowanymi na ciemny kolor pomiędzy zielonym a niebieskim. Kolor miał być kojący, ale był niepokojący — żadna naturalnie występująca rzecz we wszechświecie nie miała dokładnie takiego koloru.

Wszystko było fałszywe: krzesło, kolor, sympatia. Jej nowy haptyczny zestaw był prezentem po zerwaniu — także czymś, co nie zdarzało się naturalnie we wszechświecie. Prezent zawierał również bezterminową subskrypcję Argonu i dostęp do wszystkich światów w Eterze. Spośród mnóstwa wirtualnych światów, które mogła eksplorować, wybrała gabinet wirtualnego terapeuty.

Terapeuta też był fałszywy. Nie było nawet awatara, tylko eteryczny głos kontrolowany przez sztuczną inteligencję wyszkoloną w tak dużej ilości danych, że był niemożliwie lepszy niż jakikolwiek terapeuta-człowiek mógłby być – miał nawet kilka ludzkich uprzedzeń i dziwactw, aby doświadczenie było bardziej realistyczne. Jedyne, czego nie mógł zrobić, to być człowiekiem. Jak się okazało, to była jedyna rzecz, której Dawn naprawdę chciała.

Chciała porozmawiać o swoim rozstaniu z każdą osobą na świecie. Ale po zerwaniu z najpotężniejszą kobietą na tej planecie, oczywiście nie mogła. Nie, panna Atlanta była jej towarzyszem, nie mogła sobie pozwolić na plotki o swoim życiu osobistym: nie miała takiego. To był właśnie powód rozstania.

Więc zamiast być najszczęśliwszą wersją siebie, jaką kiedykolwiek znała, Dawn była przygnębionym człowiekiem rozmawiającym z maszyną, próbującym zapomnieć, że Argon — całe miasto, w którym mieszkała — zostało sprowadzone do ciebie przez Atlanta Inc. I że Atlanta była wszystkim .

< Wszystko | Turkusowy | Nie >

Ufunduj człowieka! Wesprzyj moje pisanie na Ko-fi .