Ujemny podatek dochodowy

Jest to kontynuacja trzyczęściowej serii fragmentów dokumentu Social Security Basic Income: A Safety Net for All Americans , który opublikowałem w marcu 2020 r. Część I: Jak by to wyglądało? zakończył się #2 i częścią II: Co mamy? zakończył się numerem 8. Ten esej zawiera tekst z rozdziału 5 Zabijanie smoka podatkowego od wynagrodzeń. Odnieś się do punktu 1 w serii, aby zapoznać się z krótkim wprowadzeniem do mojego celu i punktu widzenia na ten temat.

Znowu Smith i Jones

W #12 przedstawiłem wpływ Free to Work (FTW), mojego śmiałego planu finansowania świadczeń z Ubezpieczeń Społecznych i Medicare z podatków dochodowych zamiast podatków od wynagrodzeń, na dochody gospodarstw domowych z klasy średniej i niskiej. Ten esej zrobi to samo w przypadku podstawowego dochodu z Ubezpieczeń Społecznych (SSBI), sieci bezpieczeństwa, która gwarantuje każdemu dorosłemu obywatelowi minimalny dochód w wysokości 15 000 USD rocznie, zaczynając od dwóch przykładów tego, co SSBI oznaczałoby dla rodziny o średnich dochodach i dla osoby samotnej , osoba samozatrudniona o wyższych zarobkach. [1]

Podatki od wynagrodzeń dla Smithów, małżeństwa z dwójką dzieci i łączną płacą w wysokości 75 000 USD, czyli nieco powyżej średniego dochodu gospodarstwa domowego , wyniosłyby 5738 USD. Ich dochód podlegający opodatkowaniu wynosi 49 900 USD i płacą 1607 USD podatku dochodowego (po odliczeniu 4000 USD na ulgę podatkową na dziecko). Ich łączna kwota podatku federalnego wynosi 5738 USD + 1607 USD = 7345 USD, a ich dochód do dyspozycji netto wynosi 63 555 USD po opłaceniu ubezpieczenia zdrowotnego (4100 USD). W ramach SSBI otrzymują wypłatę w wysokości 16 152 USD (w tym zasiłek na dziecko w wysokości 10 000 USD i rachunek za ubezpieczenie zdrowotne). Ich dochód do dyspozycji wynosi 87 052 ​​USD, czyli więcej niż ich łączne zarobki i 23 497 USD (37 procent) więcej niż status quo .

Pani Jones jest samozatrudnioną kobietą, która zarabia 120 000 USD zysku netto rocznie, z wyszczególnionymi odliczeniami w wysokości 20 000 USD na odsetki od kredytu hipotecznego, 5000 USD na cele charytatywne i maksymalnie 10 000 USD na stanowe i lokalne podatki dochodowe i od nieruchomości. Płaci 7700 dolarów rocznie na ubezpieczenie zdrowotne. Jej zobowiązanie podatkowe z tytułu samozatrudnienia (OASDI + HI) (15,3 procent) wynosi 17 182 USD, a FIT 12 755 USD, co daje dochód do dyspozycji netto w wysokości 82 364 USD. [2] W ramach SSBI jej dochód podlegający opodatkowaniu jest znacznie wyższy, ale jej całkowity rachunek podatkowy jest znacznie niższy (22 936 USD), a jej dochód do dyspozycji wynosi 89 364 USD – 7000 USD (8 procent) więcej niż w przypadku SQ, pomimo 10-procentowego podatku dodatkowego od dochodu podlegającego opodatkowaniu powyżej 50 000 dolarów .

Te hipotetyczne scenariusze ilustrują, że w zwykłych sytuacjach podatkowych efektywne stawki podatkowe SSBI są znacznie niższe dla pracowników — zwłaszcza tych, którzy są samozatrudnieni — na wszystkich poziomach dochodów. Osoby z ponadprzeciętnymi dochodami niezarobionymi i/lub z Ubezpieczeń Społecznych zapłacą nieco wyższe podatki. Znacznie więcej zapłacą osoby o bardzo wysokich dochodach. Na przykład osoby samotne ze zwykłymi dochodami niezarobkowymi (np. emeryturą lub odsetkami) w wysokości 500 000 USD i pary z dochodem niezarobkowym w wysokości 1 000 000 USD odnotowałyby wzrost średnich stawek podatkowych z 28 lub 29 procent do 50 procent, co podniosłoby ich rachunki podatkowe odpowiednio o 112 000 USD i 212 000 USD . To dużo pieniędzy, ale oni już płacili sześciocyfrowe rachunki podatkowe.

Skrajnym przypadkiem jest bogata osoba lub para ze 100-procentowym dochodem z zysków kapitałowych. Chociaż płacą tylko 20 procent podatku federalnego w ramach SQ, podlegaliby zwykłym stawkom podatku dochodowego w ramach FTW lub SSBI. Ich średnie stawki podatkowe wzrosłyby do tych samych 50 procent, ale wzrost ponad dwukrotnie zwiększyłby ich rachunki podatkowe. Ponadto moje obliczenia podatków status quo (SQ) nie uwzględniają dużych odliczeń podatkowych, które mogą mieć zastosowanie, w którym to przypadku mogą płacić średnią stawkę poniżej 20 procent, a tym samym spotkać się z jeszcze większymi podwyżkami. Nie da się ukryć, że są to duże sumy, nawet jak na milionerów. Moją odpowiedzią na oburzenie, jakie z pewnością wywoła ta grupa, jest:

1. To nie jest restytucja, ale zaprzestanie nieuzasadnionej redystrybucji od pracujących biednych do bogatych;

2. Wysokie krańcowe stawki podatkowe od wyższych dochodów (do 67 procent) jedynie przywracają bardziej sprawiedliwą równowagę między opodatkowaniem pracy i kapitału, która umożliwiała prosperowanie klasie robotniczej w Stanach Zjednoczonych przed 1980 rokiem ; I

3. Polityki te wzmocnią zachęty do pracy poprzez obniżenie krańcowych podatków od wynagrodzeń osób o niskich i średnich dochodach, a tym samym zajmą się chronicznym spadkiem aktywności zawodowej, który hamuje naszą gospodarkę.

[1] Obliczenia wykorzystują przedziały podatkowe z 2021 r . Koszt ubezpieczenia zdrowotnego dla osób i rodzin o zarobkach odpowiednio 40 000 i 80 000 USD lub wyższych oraz wyższych. C lub niezrealizowane dochody oszacowane na podstawie corocznej ankiety Kaiser dotyczącej świadczeń zdrowotnych pracodawców 2021 . Inne szacunki wykorzystują Kalkulator Rynku Ubezpieczeń Zdrowotnych Kaiser 2021 . Zakłada się, że osoby o bardzo niskich dochodach lub OASDI jako jedyne źródło dochodu otrzymują Medicare lub Medicaid.

[2] Aby zachować porównywalność z odliczeniem standardowym, pozycje takie jak odsetki od kredytu hipotecznego i podatki stanowe nie są odejmowane od dochodu do dyspozycji, podczas gdy (zgodnie z poprzednim przykładem Smitha) odejmowane są bieżące koszty opieki zdrowotnej.

Naprawdę zagina krzywą

Dwie poniższe tabele dodają jedną kolumnę do tabel z poprzedniego eseju, aby pokazać wpływ SSBI na dochody netto osób samotnych i żonatych z pięcioma poziomami i czterema rodzajami dochodów: 10 000, 20 000, 40 000, 80 000 i 160 000 USD dla osób składających wnioski w stanie wolnym i dwukrotność kwot dla osób składających wnioski w związku małżeńskim; płace, Załącznik C (samozatrudnienie), OASDI (ubezpieczenia społeczne) i dochody niezarobkowe. [1]

Najciekawsze wyniki znajdują się w ostatnich trzech kolumnach, które porównują stawki podatkowe dla osób i rodzin o różnych źródłach dochodu oraz stawki podatkowe dla osób i rodzin o różnych poziomach dochodów . W poprzednim eseju widzieliśmy, że FTW prawie eliminuje karne opodatkowanie pracowników najemnych i osób samozatrudnionych w porównaniu z osobami o dochodach niezarobkowych i obniża wszystkie stawki podatkowe przy niższych poziomach dochodów, tworząc w ten sposób prawdziwie progresywny federalny podatek dochodowy. Wyniki te dotyczą SSBI, które podnosi poziom opodatkowania o kilka punktów procentowych w górnej części, ale radykalnie obniża stawki podatkowe dla wszystkich rodzajów dochodów w dolnej części. Najlepiej ilustrują to dwa poniższe wykresy, które koncentrują się na dochodach płacowych osób samotnych i pozostających w związku małżeńskim.

Osoby samotne o niskich i średnich dochodach płacą znacznie mniej podatków w ramach FTW, ale otrzymują pomoc w ramach SSBI. Na przykład samotna osoba z dochodem w wysokości 20 000 USD płaci 11 procent w ramach SQ, 4 procent w ramach FTW i otrzymuje płatność w wysokości 46 procent (9255 USD) w ramach SSBI. Małżeństwo z dochodem brutto w wysokości 80 000 USD i dwójką dzieci płaci 9 procent w ramach SQ, ale tylko 5 procent w ramach FTW i otrzymuje 13 procent płatności (12 586 USD) w ramach SSBI.

Średnie stawki podatkowe dla osób samotnych i pozostających w związku małżeńskim wynoszą 15–16 procent przy dochodach w wysokości 80 000 USD i 160 000 USD zarówno w ramach FTW, jak i SSBI, w porównaniu z odpowiednio 19 procentami i 17 procentami dla SQ. Na górnym końcu (160 000 USD i 320 000 USD) stawki SQ i FTW wynoszą 23–24 procent, podczas gdy stawki SSBI rosną do 27–28 procent. Podwyżki podatków o pięć punktów procentowych nie wydają się wystarczające, aby pokryć ogromny wzrost niższych dochodów. Istnieje kilka prostych wyjaśnień. Po pierwsze, jeden punkt procentowy zastosowany do 320 000 USD to 32 punkty procentowe dla kogoś, kto zarabia 10 000 USD.

Po drugie, najwyższe podatki dodatkowe nie wpływają nawet na dochody pokazane na tych wykresach; zarabiają odpowiednio 200 000 $ i 400 000 $ dla osób samotnych i żonatych. W ramach SSBI osoby samotne i pozostające w związku małżeńskim o dochodach odpowiednio 250 000 USD i 500 000 USD będą płacić podatki w wysokości 38 procent ich skorygowanego dochodu brutto; osoby z niezarobionymi dochodami w wysokości 500 000 USD i 1 milion USD zapłacą 50 procent. Stawki te porównują się do 27-29 procent w ramach SQ, co oznacza, że ​​gospodarstwa domowe o bardzo wysokich dochodach ze zwykłymi odliczeniami będą musiały stawić czoła podwyżkom podatków w wysokości dziesiątek tysięcy, a nawet setek tysięcy dolarów. Ci, którzy obecnie korzystają z ulg podatkowych, które zostaną wyeliminowane, aby utrzymać ogólne stawki na tym poziomie, zobaczą jeszcze większe podwyżki podatków. Nie ma ich wielu, ale dodatkowe podatki od jednego multimilionera mogą pokryć dziesiątki podstawowych dochodów.

[1] Wszystkie przykłady obejmują szacunkowe płatności składek na ubezpieczenie zdrowotne oraz standardowe lub wyszczególnione potrącenia na podstawie ostatnich średnich krajowych z wiarygodnych źródeł. W przypadku osób będących w związku małżeńskim założyłem dwoje dzieci i uwzględniłem EITC oraz proponowany zasiłek na dziecko. Następnie obliczyłem dochód podlegający opodatkowaniu, podatki (w tym listę płac dla SQ) i dochód netto we wszystkich trzech scenariuszach. Na koniec porównałem dochody netto i średnie stawki podatkowe (całkowite podatki federalne jako procent dochodu brutto, w tym składki na ubezpieczenie zdrowotne opłacane przez pracodawcę).

Następny esej z tej serii będzie kontynuacją części III: Jak dostać się stąd tam? Będzie zawierał tekst z rozdziału 6 American Dream Reboot.