Niedawno ukończyłem doskonały kurs Coursera Learning How To Learn .

Skłoniło mnie to do refleksji nad moimi nawykami i tym, co składa się na efektywną naukę.
Biorąc pod uwagę dynamiczny charakter ciągle zmieniającego się świata, umiejętność ta ma ogromne znaczenie.

Uczenie się jest również podstawą rozwiązywania najbardziej złożonych problemów i pokonywania zniechęcających wyzwań.

W tym artykule wskażę niektóre kluczowe idee z kursu połączone z moimi własnymi doświadczeniami.

Tryby myślenia

Jak stwierdzono na kursie, neuronauka rozpoznaje dwa tryby myślenia. Nazywa się je „ Tryb skupiony ” i „ Tryb rozproszony ”. Są biegunowymi przeciwieństwami, ale działają cudownie dobrze, gdy są połączone. Oba są równie ważne w optymalnych strategiach uczenia się.

Tryb skupienia to stan głębokiej koncentracji na problemie lub wykonywanym zadaniu. Przez głęboką koncentrację rozumiem skupienie bez absolutnie żadnych zakłóceń przez pewien czas. Zwykle wiąże się to z wykorzystaniem już ustalonych wzorców.

Główną zaletą skoncentrowanego myślenia jest to, że wykorzystuje ono analityczną część mózgu zajmującą się rozwiązywaniem problemów. Jest doskonały do ​​próby zrozumienia pojęć lub sekwencyjnego rozwiązywania problemów.

Z drugiej strony tryb rozproszony jest bardziej zrelaksowanym trybem myślenia. Z tego powodu jest często pomijany. Ten tryb myślenia pojawia się, gdy nie skupiamy się zbytnio na niczym. Nawet jeśli nie koncentrujemy się świadomie na zadaniu, nasze mózgi nadal przetwarzają informacje.

Główną siłą rozproszonego myślenia jest to, że tworzą się nieoczekiwane połączenia między koncepcjami i ideami. Świetnie nadaje się do patrzenia na rzeczy z szerszej perspektywy. Rozproszony tryb myślenia wyzwalają czynności takie jak spacer, ćwiczenia, medytacja, prysznic, a nawet drzemka.

Połączenie głębokiego skupienia i relaksu jest samo w sobie niezwykłe. Neuronaukowcy sugerują, że dana osoba może znajdować się tylko w tych dwóch trybach w danym momencie. Zasadniczo główną ideą jest wykorzystanie zarówno trybu skupionego, jak i rozproszonego, gdy próbujemy uchwycić nową, wymagającą koncepcję. Sesja głębokiego skupienia, po której następuje relaksująca aktywność, pozwala mózgowi działać magicznie.

Krojenie

Fantastycznym sposobem nauki jest proces krojenia. Z definicji dzielenie jest funkcją mózgu polegającą na łączeniu informacji poprzez znaczenie. Jeśli pójdziemy jeszcze głębiej, fragment można zdefiniować jako sieć neuronów używanych do wspólnego odpalania.

Łatwiej jest myśleć o kawałkach jako o elementach konstrukcyjnych konstruktora Lego. Na początku kawałki są rozrzucone po całym miejscu. Kiedy siada się i zaczyna łączyć je we właściwej kolejności, zaczynają się pojawiać różne wzory. Jeśli powtórzymy ten proces wystarczająco dużo razy, w końcu dojdziemy do punktu, w którym wszystko się połączy i uzyskamy pożądany rezultat.

Na początku bardzo mało myślimy o szczegółach. Mamy tylko ogólny przegląd dużego obrazu. W trakcie wszystko staje się jasne.

Ważne jest, aby poświęcić trochę czasu na połączenie elementów we właściwej kolejności. Gdybyśmy zamiast tego zaczęli losowo je składać, nie zwracając na to większej uwagi, wynik nie byłby satysfakcjonujący.

Gdy próbujemy po raz pierwszy nauczyć się czegoś nowego, nasz proces myślowy przypomina działanie takiego konstruktora.

Na początku dobrym pomysłem jest próba stworzenia wizji całości. Wszystkie jego części mogą początkowo wyglądać na chaotyczne i sporadyczne, ale dzieje się tak dlatego, że nie zbudowaliśmy jeszcze siły mentalnej, aby nadać im sens.

Pierwszy blok konstrukcyjny jest ustawiany poprzez spojrzenie na duży obraz i uzyskanie niejasnego wyczucia samej domeny.

Kawałki najlepiej formują się, gdy myślimy w skupieniu. Aby jeszcze bardziej wzmocnić nasze fragmenty, wymagane są powtórzenia i przemyślana praktyka. Z każdą sesją głębokiej nauki, małe fragmenty stają się większe, a ścieżka do mistrzostwa jest wykuwana krok po kroku.

Gdy kawałki staną się wystarczająco duże, możemy połączyć kropki, aby stworzyć prawdziwie kreatywne interpretacje materiału, który próbujemy opanować. Proces ten prowadzi również do wielu innowacyjnych rozwiązań. Budowanie tych wzorców w naszej mentalnej artylerii pozwala nam również stosować je interdyscyplinarnie.

Zatrzymywanie wiedzy

Jednym z najczęstszych problemów podczas uczenia się jest to, jak zachować informacje. Kiedy myślimy o szkole lub na studiach, pojawiają się niezliczone wspomnienia ze sprawdzianów i egzaminów, ale prawie nie pamiętamy każdego szczegółu. Czasami nawet tematy, które kiedyś znaliśmy na pamięć, są teraz niewyraźne, jeśli są obecne. Aby zbadać potencjalne przyczyny takiego stanu rzeczy, musimy zbadać różnice między pamięcią długoterminową a roboczą.

Jak wyjaśniono na kursie, pamięć robocza dotyczy tego, co jest bezpośrednio i świadomie przetwarzane w naszych umysłach . Ilekroć próbujemy się czegoś nauczyć po raz pierwszy, jest to początkowo przechowywane w pamięci roboczej.

Mózg automatycznie grupuje i sortuje elementy na kawałki. Neuronaukowcy uważają, że większość ludzi może jednocześnie trzymać do czterech kawałków. Wiemy już, że kawałki mogą się rozszerzać. Dlatego może się wydawać, że pamięć robocza jest większa niż jest w rzeczywistości.

To powiedziawszy, informacje zachowane w pamięci roboczej mają tendencję do szybkiego zanikania. Dzieje się tak zwłaszcza wtedy, gdy przez jakiś czas nie wracamy do jakiejś rzeczy. Sygnalizujemy mózgowi, że nie potrzebujemy tej informacji. Jest to funkcja mózgu polegająca na zwalnianiu miejsc na nowe informacje.

Z drugiej strony pamięć długotrwała przypomina bazę danych, która może przechowywać miliardy rekordów . Ponieważ może przechowywać wiele rzeczy, mózg rozprasza je w różnych regionach. Problem polega jednak na tym, że w przeciwieństwie do rzeczywistej bazy danych przechowywanie informacji w pamięci długotrwałej wymaga trochę pracy z naszej strony.

Zachowanie jakiejkolwiek wiedzy sprowadza się do przeniesienia jej z pamięci roboczej do pamięci długotrwałej. Retencja dzieje się z czasem i powtórzeniami . Im więcej czasu poświęcamy celowo ćwicząc i ucząc się, tym bliżej jesteśmy do zakończenia transferu.

Powtarzanie w odstępach to słynna, sprawdzona empirycznie technika, która może nam znacząco pomóc. Sprowadza się to do sprawdzenia siebie na podstawie tego, czego nauczyliśmy się przez pewien czas. Stopniowo zwiększamy odstępy między sesjami z każdą udaną sesją, aż koncepcje przyjdą naturalnie.

Fiszki są doskonałym narzędziem do powtórek w odstępach czasu. Anki to darmowe oprogramowanie typu open source, które może przyspieszyć ten proces. Najpierw napisz pytanie lub problem po jednej stronie, a odpowiedź po drugiej. Następnie możesz potasować karty i sprawdzić swoją wiedzę podczas sesji nauki.

Iluzja kompetencji

Teraz, kiedy omówiliśmy większość teorii, nadszedł czas, aby przyjrzeć się jednej z głównych pułapek, w jakie możemy się wpakować. W pewnym momencie mojej podróży badawczej byłem jej winny.

Złudzenie kompetencji pojawia się, gdy przeceniamy naszą dogłębność w danym temacie. Może się też prezentować na mniejszą skalę. Załóżmy, że próbujesz się czegoś nauczyć i dochodzisz do punktu, w którym jesteś pewien, że koncepcja utrwaliła się w twojej pamięci, by zniknąć dzień lub dwa później.

Powinniśmy być w stanie samodzielnie wypracować i rozwiązać problem . Na przykład to „Aha!” chwila, której doświadczamy, gdy widzimy eleganckie rozwiązanie problemu, może nas zaprowadzić prosto w pułapkę, jeśli nie będziemy ćwiczyć. Tylko wtedy, gdy sami zaczniemy wypracowywać rozwiązania, możemy uzyskać głębię wiedzy, którą staramy się zdobyć.

Wiele razy myślałem, że mam koncepcję przybitą samym spojrzeniem. Uświadomienie sobie tego często pojawiało się później, kiedy musiałem to odtworzyć lub użyć bez żadnego odniesienia.

Innym częstym błędem jest sprawdzanie siebie, gdy mamy przed sobą źródło. Takie testy nie byłyby zbyt korzystne, ponieważ w większości przypadków skusilibyśmy się, aby spojrzeć na to na pierwszy rzut oka niepewności.

Świetnym sposobem na przeciwdziałanie temu jest samoobjaśniająca się technika zwana przypomnieniem . Sprowadza się to do próby zapamiętania tego, czego się uczyłeś bez patrzenia, a następnie sprawdzenia, czy jest poprawne.

Spróbujmy zrobić to teraz.

Nie przewijaj.

Zastanów się krótko, które z wymienionych pomysłów na temat uczenia się najbardziej Cię zainteresowały.

Robiąc to, celowo uruchomiłeś przypomnienie i jesteś o krok bliżej przeniesienia tej wiedzy do swojej pamięci długotrwałej.

Korzystne jest również, aby spróbować przypominać sobie rzeczy w środowisku innym niż zwykłe miejsce nauki.

Iluzja zostaje rozwiana poprzez praktykę, testowanie i przypominanie sobie.

Kiedy materiał staje się drugą naturą, możemy założyć, że wiedza jest właściwie rozumiana.

Praktyczne wskazówki

Po zapoznaniu się z teorią przedstawiamy listę ośmiu praktycznych wskazówek dotyczących skutecznego uczenia się, które okazały się najbardziej przydatne w trakcie mojej podróży:

1. Zdefiniuj cele nauki i śledź swoje postępy
   Poświęć trochę czasu, aby naprawdę pomyśleć o tym, co próbujesz osiągnąć dzięki nauce. Niezależnie od tego, czy chodzi o opanowanie rzemiosła, ciekawość, plan nauki na rozmowę o pracę, czy zbliżający się test, musi to być dla ciebie znaczące. Twórz wymierne cele i wracaj do nich po każdej sesji szkoleniowej. To dostroi twój proces myślenia i będziesz otrzymywać ciągłe przypomnienia, dlaczego zacząłeś. Co więcej, masz plan, który realizujesz.
2. Wyrób nawyk z sesji głębokiej nauki
   Ustal harmonogram nieprzerwanej, skoncentrowanej nauki bez żadnych rozpraszaczy. Na początku może być trudno skoncentrować się przez dłuższy czas, więc dobrze jest poeksperymentować z czasem trwania sesji. Zacznij od zaledwie 25 minut i pracuj w kierunku godziny i dłużej. Pomocne mogą być techniki takie jak „ Pomodoro ”. Odkryłem, że półtorej godziny jest optymalne do przejścia w stan flow.
3. Zastąp nadmierne uczenie się celową praktyką.
   Nadmierne uczenie się przypomina przebywanie w naszych strefach komfortu. Kiedy już opanujemy jakąś koncepcję, nie ma sensu powtarzać jej w kółko. Zamiast skupiać się na rzeczach, które już są dla nas łatwe, powinniśmy skupić się na twardym materiale, który wymaga skupionej pracy. Ponowne czytanie tej samej rzeczy po raz n-ty nie przybliżyłoby nas do naszych celów.
4. Znajdź zrównoważoną rutynę i optymalizuj w miarę postępów
   Na początku łatwo jest mieć nierealistyczne oczekiwania co do swoich obecnych możliwości. Być może wyobrażasz sobie, jak codziennie miażdżysz pięciogodzinne sesje nauki. Robisz to raz, a potem czujesz się źle, że nie powtórzyłeś tego następnego dnia. Trudną częścią jest bycie szczerym wobec siebie i zbudowanie rutyny, która działa dla ciebie. Na przykład zawsze byłem nocnym markiem. Moje sesje głębokiego uczenia odbywają się w nocy. Działa to dla mnie cuda, ponieważ uważam, że jest trwałe i produktywne. Procedury nie są uniwersalne, więc musisz poeksperymentować, aby znaleźć swoją. Poprawisz to w trakcie.
5. Śledź wskazówki dotyczące złych nawyków i pracuj nad nimi
   Wiele naszych dobrych i złych nawyków ma sygnały, które je wyzwalają. Za każdym razem, gdy oddajesz się czemuś, co chciałbyś zmienić, zwróć uwagę na swoje zachowanie i zastanów się, co je wywołało. Spróbuj zastąpić złe, tworząc nowe wyzwalacze dla dobrych. Na przykład zagraj swoją ulubioną piosenkę przed każdą sesją. Po pewnym czasie będzie to sygnał dla mózgu, aby przygotował się na to, co ma nadejść.
6. Brak zasady zero dni i powrót na właściwe tory
   To chyba najtrudniejsza wskazówka na liście. Kiedy już zdecydujesz, czego chcesz się nauczyć, staraj się robić to codziennie. Nie muszą to być pełne sesje każdego dnia. Poświęć kilka dni na wspomnienia i refleksję. Wykorzystaj innych do myślenia o szerszym obrazie. Taka fiksacja jest niezwykła, jeśli chodzi o utrzymywanie zaangażowania umysłu. Cokolwiek robimy, czasami życie staje na przeszkodzie. Powinniśmy dokonać ponownej oceny i natychmiast wrócić na właściwe tory. Nauka nie jest ścieżką liniową z wynikiem binarnym. Postęp, który zrobiliśmy, nie jest stracony. Proces nad produktem.
7. Bądź aktywny fizycznie i dobrze śpij
   Jak już wspomniano, aktywność fizyczna jest niezbędna dla naszego dobrego samopoczucia i nauki. Pozwala umysłowi przełączyć się w tryb rozproszenia i przetworzyć informacje. Równie ważny jest sen. Nasz umysł wymaga, aby działał optymalnie. Pracuj nad swoimi nawykami, aby spać 7-8 godzin każdej nocy.
8. Nie bój się odpocząć
   Nagradzaj się za wykonywanie zadań i trzymanie się rutyny. Ostatnią rzeczą, jakiej byś chciał, jest ryzyko wypalenia. Posiadanie wysokiej jakości przestojów jest korzystne i ważne. Kiedyś biłem się za to, że nie byłem stale skupiony. To nie jest zdrowe ani trwałe. Prowadzi to również do mentalnych i kreatywnych blokad. Odpoczynek może dać ci nowe punkty widzenia na problemy, które próbujesz rozwiązać. Cenić to.

Nauka to jedna z najpiękniejszych rzeczy w naszym życiu. Prowadzi do otwarcia się na piękne idee, pracy nad ciekawymi problemami, a przede wszystkim na satysfakcjonujące życie.

Dzięki nauce i celowej praktyce niektórzy ludzie osiągają mistrzostwo, które popycha sztukę i naukę do przodu. Ich praca i kreatywność wykraczają poza ich życie.

To obiektywna prawda, że ​​nasz czas tutaj jest ograniczony. Nasze życie może i jest krótkie, ale wystarczająco długie, abyśmy mogli nauczyć się kilku rzeczy.

Ta myśl jest wyzwalająca.

Ponadto mamy szczęście, że mamy więcej zasobów niż kiedykolwiek w historii. Są bezpłatne i służą nam do odkrywania. Jeśli jesteś na rozdrożu, jeśli chodzi o to, czego się nauczyć, wybierz jedną ze ścieżek i wróć do drugiej później.

Oto cytat Dereka Siversa z jego niesamowitego wpisu na blogu :

„Większość ludzi przecenia to, co mogą zrobić w ciągu jednego roku, a nie docenia tego, co mogą zrobić w ciągu dziesięciu lat”.

Zacząć teraz.

Miłej nauki!

Jeśli chcesz się ze mną skontaktować, nie wahaj się do mnie napisać.
Śledź mnie na Medium i GitHub .
Połącz się ze mną na LinkedIn .