Weeknotes — Chcą więcej kobiet

Te notatki są spóźnione. A te tydzień wcześniej nigdy nie dotarły. Czasami zdarza się to zarówno pociągom, jak i ludziom, którzy piszą, prowadząc intensywne życie.

Piszę to z mojego ulubionego miejsca, siedząc przed AGA w zacisznej kuchni z widokiem na zmieniające się światło wśród drzew. Obudziłem się dzisiaj wcześnie. To nie było pełne niepokoju przebudzenie, ucieczka przed okropnymi snami. Zamiast tego obudziłem się dość wypoczęty, wdzięczny, że spałem lepiej i podekscytowany, że wstanę przed wszystkimi innymi.

Wiem, że jestem introwertykiem, ponieważ mój umysł jest najbardziej wolny, gdy jestem sam w ciepłym miejscu z filiżanką herbaty, Spotify gra na moim telefonie i drzewami w pobliżu.

To było kilka wielkich tygodni, których kulminacją był wielki weekend. Wciąż siedzę z wirującymi, zmiennokształtnymi wielkimi uczuciami poruszającymi się przeze mnie.

W zeszłym tygodniu mój zespół po dziewięciu miesiącach pracy udostępnił aplikację Otty w App Store i Play Store.

W środę powiedziałem mojemu kierownikowi, jak się czuję w związku z tym, jak kobiety są wspierane w pracy.

W czwartek Matt wziął telefon do pracy, kiedy jedliśmy obiad, a potem pracował do 3 nad ranem.

W piątek spakowałem się i wyjechałem do Glasgow, podczas gdy on rozmawiał z bankiem o przeniesieniu milionów dolarów.

W sobotę byłem na pierwszej konferencji UPFRONT. Było tam wszystko, tuż pod dniem mojego ślubu. Nie mam jeszcze odpowiednich słów, aby wyjaśnić, dlaczego. Po prostu wiem, że spędziłem wspaniały dzień z kobietami, które kocham, i zastanawiałem się, jak inaczej wyglądałoby wszystko, gdyby każdy dzień miał taką energię.

To było magiczne być w pokoju pełnym zwykłych, niesamowitych kobiet i niebinarnych ludzi, świecących jasno, ponieważ ufają sobie, że pokażą się takimi, jakimi są. Chyba nigdy wcześniej nie byłem w takim pokoju, a teraz chcę, żeby każdy pokój, w którym się znajduję, miał tę samą energię.

I ta sama mieszanka ludzi. Jestem tak cholernie znudzona przebywaniem w pokojach z mężczyznami, którzy zajmują więcej czasu antenowego, niż im się należy.

Partner jednej z pierwszych kobiet, z którymi pracowałam, powiedział jej: „Julia będzie pracować dla innych, dopóki nie znudzi jej się to, jak oni to robią, i założy własną firmę”. Często o tym myślę.

W drodze do domu z Glasgow czytam strony za gęstymi stronami informacji od naszych prawników. Sprzedający chcą wymienić w tym tygodniu. W końcu zaczynam wierzyć, że ruszymy po dwóch bolesnych falstartach w zeszłym roku.

Pozwalam sobie zacząć myśleć o planowaniu i pracy, która mnie czeka. I radość. Radość z wyjęcia w końcu naszych rzeczy z szafy, planowania posiłków (planowanie wegetariańskich posiłków!) i posiadania własnej, cichej kuchni otoczonej drzewami.