Wilk DrzwiDash

Ponieważ ponad tysiąc pracowników DoorDash szuka teraz pracy, wydawało się, że nadszedł czas, aby wyjaśnić moją historię i pokazać część talentu, wytrwałości i determinacji zespołu DoorDash. Większość startupów zginęłaby w sytuacjach, w których DoorDash ostatecznie prosperował, i dlaczego? Ludzie. Jeśli kiedykolwiek zapytasz kogoś, kto spędził jakiś czas w DoorDash, dlaczego odniósł taki sukces, wspólnym mianownikiem są ludzie. Jeśli chcesz TLDR tego artykułu, zobacz wideo poniżej. Nagrałem ten film, kiedy opuściłem DoorDash w czerwcu. Opuszczenie DoorDash było prawdopodobnie najtrudniejszą decyzją, jaką kiedykolwiek podjąłem. Mam jednak nadzieję, że jeśli znajdziesz kilka chwil, przeczytasz to i podzielisz się nim z potencjalnymi pracodawcami, a może, tylko może, uda nam się znaleźć wspaniałych ludzi, którzy będą mieli kolejną wielką szansę. Każdy wymieniony tutaj ma dołączony link LinkedIn (wystarczy najechać kursorem na podkreśloną nazwę). Wszystkich potencjalnych pracodawców, którzy poszukują fenomenalnych talentów, prosimy o [email protected] , gdzie stworzyli listę pracowników DoorDash aktualnie poszukujących pracy. Alternatywnie możesz wysłać do mnie wiadomość, a ja dołożę wszelkich starań, aby pomóc Ci znaleźć fenomenalnego kandydata: Dustina Ma

W przeciwieństwie do 99% pracowników DoorDash, moja podróż zaczęła się na parterze, w przysłowiowym pokoju pocztowym Ari Gold. Byłem Dasherem. Nie miałem kontaktów w dziedzinie technologii, a mój LinkedIn w tamtym czasie składał się z przyjaciół z liceum i przypadkowych ludzi, których spotkałem na uczelniach społecznych. Chciałem wejść do świata technologii i nie miałem dyplomu ukończenia studiów ani osobistego sposobu, aby się tam dostać. Miałem własną firmę konsultingową IT, w której płacono mi za doradzanie klientom, aby ponownie uruchomili komputery lub zainstalowali podstawowe aplikacje pakietu Microsoft, ale w najlepszym razie było to ponure . Odszedłem, ponieważ nadszedł czas na rozwój firmy, a nie miałem do tego pasji. Byłem wczesnym kierowcą Lyft w Los Angeles. To był fajny i łatwy sposób na zarobienie kilku dolarów (wtedy ceny były świetne). W 2012 roku kupiłem Hondę Insight z przebiegiem 32 000 mil z 2010 r., wyłącznie z zamiarem posiadania awaryjnego spadochronu, aby w razie potrzeby skorzystać z ekonomii koncertów. Latem 2014 wyciągnąłem spadochron. W trakcie zastanawiania się nad kolejnym ruchem, zobaczyłem post na Facebooku, aby pojechać dla DoorDash. W tamtym czasie Postmates był złotym standardem dostawy na żądanie w Los Angeles, ale coś przyciągnęło mnie do DoorDash.

DoorDash działał w małym domu bez klimatyzacji w Venice w Kalifornii.

DoorDash działał tylko w kilku częściach Westside w Los Angeles. Jechałem z doliny (gdzie mieszkałem, 818 aż do śmierci), aby biec podczas zmiany obiadowej, spędzać czas w kawiarni w Santa Monica lub coś przekąsić gdzieś po zakończeniu lunchu, czekając na rozpoczęcie mojej zmiany obiadowej. DoorDash miał ograniczone godziny pracy i nie był otwarty w przerwie pomiędzy dwoma pośpiechami. Pewnej pamiętnej nocy, około 21:30 blisko zamknięcia rynku na ten dzień, otrzymałem telefon od kierownika operacyjnego, Casey North :

Północ: Hej Dustin, tu Casey z DoorDash.
Wilk: Hej Casey, co słychać?
North: Mam pilne zamówienie, jest trochę daleko od ciebie, możesz je przyjąć?
Wolf: Tak, jaki jest adres
North: Właśnie wysłałem ci adres
Wolf: GPS mówi, że za 30 minut, powinienem być za 10

Byłem tam w 10 minut. Należy powiedzieć, że nie złamałem żadnych przepisów ruchu drogowego, po prostu jeździłem tak dużo w okolicy dla Lyft i Uber, że wiedziałem, jak poruszać się po trudnych do jazdy miejscach, takich jak ruch uliczny Westside lub Halloween wokół Hollywood do West Hollywood. Zamówienie było bardzo spóźnione dla klienta VIP z obszaru Sawtelle, który złożył zamówienie w nieistniejącej już kawiarni Little Hong Kong Cafe. Skończyło się na tym, że faktycznie dostarczyłem wiele tej osobie, więc jestem wdzięczny, że nie zrezygnowali z nas. Ten moment zmienił jednak wszystko. Całe moje życie. Bez mojej wiedzy Casey spojrzał na zespół; menedżer rynku LA, Kevin Huang , i menedżer ds. społeczności, Tiffany Too , powiedzieli, że ten facet to pieprzony Wilk.

Przez następne 2 miesiące stałem się fixerem. Za każdym razem, gdy zdarzało się ważne spóźnione zamówienie, trzeba było podrzucić duże zamówienie biurowe, albo uruchamiano je w nowej części miasta itp. Byłem tam. Doprowadziło to do wyjątkowej okazji, aby pomóc na pokładzie nowych dasherów. Wykonałem to najlepiej, jak potrafiłem, co poprowadziło mnie ścieżką robienia wszystkiego, od przejścia 20 mil w ciągu jednego dnia, umieszczania wieszaków na drzwiach potencjalnych klientów (był to niezwykle ważny moment tuż po IPO DoorDash, kiedy Alfred Linczłonek zarządu DoorDash w 20-minutowym podcaście VC wspomina, jak waliliśmy w chodnik), bieganie na orientację i rozwożenie jedzenia po otwartej plaży AVP Manhattan Beach. Godziny były długie, a gwarancji pracy nigdzie nie było widać, pracowałem w tym czasie jako wykonawca, ale byłem bliżej niż kiedykolwiek mojego celu, jakim jest praca w technologii.

Ta przyszłość została ostatecznie ugruntowana w lutym 2015 r., kiedy zaproponowano mi stanowisko Associate Operations Manager. Tempo nigdy nie słabnie, projekty stają się coraz większe, a stawki od tego momentu są coraz wyższe. Od wyjątkowo długich dni (i dłuższych nocy) z nowo zatrudnionym kierownikiem operacyjnym Los Angeles, Davidem Emanuelem , po walenie w pomoc dyspozytora podczas szczytu obiadowego z meczem Lakers, grając jako biały szum, gdy Adam Fisher siedział na kanapie, nadrabiając zaległości na końcu -miesięczne cele sprzedaży kwot. W tym czasie nie mieliśmy GM na Market, ponieważ Kevin wyjechał do Chicago, a North do Orange County. Zabawne było to, że nie było jeszcze biura OC, więc zespół startowy ( Ryan Broderick , Michael Chen iPenn Daniel ) pracował w biurze w Los Angeles. Fajnie było mieć tak zapakowany dom (chociaż wiązało się to z własnymi wyzwaniami, takimi jak nawigacja przez głośny głośnik Bluetooth). I tu wkracza Lyon. Jeff Lyon miał duże buty do wypełnienia. Mieliśmy agresywne cele w każdym aspekcie działalności i kluczowy rynek, który musieliśmy zdobyć. Lyon wniósł energię i emocje, a co najważniejsze, stworzył doskonałe plany strategiczne i wspierał Davida i mnie w realizacji.

Pod koniec 2015 roku rynek Los Angeles osiągnął jeden z najważniejszych celów, jakie firma mogła kiedykolwiek osiągnąć. Doprowadziło nas to do jednego z najtrudniejszych, ale najważniejszych lat, jakie DoorDash prawdopodobnie kiedykolwiek przeżyje. Warto również zauważyć, że miałem w tym wszystkim prawą rękę. Jeden z najlepszych operatorów, jakich kiedykolwiek trenowałem iz którym miałem przyjemność pracować, protegowany, jeśli wolisz. I jak każdy dobrze zapowiadający się protegowany, Miles Guerrero jest znacznie bardziej utalentowany i odnoszący większe sukcesy ode mnie w prawie każdym aspekcie. Nie mógłbym być bardziej dumny z pracy, jaką wykonał w DoorDash i sukcesu, jaki odniósł.

Większość start-upów po krachu dot-comów była zalana gotówką, jeśli rozwijała się agresywnie, niezależnie od ekonomii jednostki. Jednak w pewnym momencie wahadło musi się cofnąć i to wahadło przechyliło się na DoorDash. Inwestorzy VC i inwestorzy zmęczyli się mentalnością „wzrostu za wszelką cenę” i późniejszego ustalania rentowności. Możesz winić Ubera, Lyfta lub po prostu czas, ale DoorDash znalazł się w trudnej sytuacji z powodu tego zmęczenia. Osobiście też uważam, że nikt w nas nie wierzył. Jak ta mała, wspierana przez VC grupa odmieńców mogła poradzić sobie z Grubhub, Seemless, Postmates, a teraz Uber Eats wkroczył na arenę?

DoorDash miał inny zestaw wartości niż teraz na Wiki, bez pary, która przetrwała testament czasu, jak „Be Relentless”. Zespoły z południowej Kalifornii przodowały w tworzeniu rentowności DoorDash przy jednoczesnym utrzymaniu rakiety hiperrozwojowej.

Na czele; GM OC, ale zastępca nieutworzonej roli RGM Casey North,
San Diego (SD) GM Eric Jones , SD Ops Manager Aria Afshar , ewentualny OC GM Chris Clark , OC Growth Manager Ryan Parietti , dzięki wysiłkom zespołu sprzedaży prowadzi SD Cary Ma Garam, Danny Polanco z OC i Jacob Butlerna koniec wspomniany zespół z Los Angeles, Jeff Lyon, David Emanuel, Adam Fisher, Tiffany Too i ja zostawiliśmy najgorsze na koniec, szczerze mówiąc. Praca wykonana w So Cal była ogromna, nie mogę mówić o dokładnych liczbach ani strategii. Mogę tylko powiedzieć, że utorowaliśmy drogę do sukcesu operacyjnego na całym świecie dla DoorDash. Nasz sukces operacyjny i osiągnięte cele były naprawdę jednymi z pierwszych wcieleń obecnej wartości DoorDash, „And not Or”.

Zrobiliśmy wszystko, co w naszej mocy, aby podzielić się naszymi doświadczeniami i podać pomocne rozwiązania problemów, z którymi borykały się inne rynki. Niezależnie od tego, czy chodziło o pomoc Erin Butler w znalezieniu nowych, niedrogich sposobów pozyskiwania dasherów do strategii wyboru sprzedawców z Mikiem Henrym w Chicago, czy o współpracę z tytanami z Nor Cal , Andrew Mundayem , Andrew Laddem i Kasey Hayano , w celu rozwiązania problemów z zaopatrzeniem w całej firmie lub uzyskania jakiegokolwiek wzrostu spostrzeżenia Zacha Kinlocha dotyczące wszelkich łatwych zwycięstw.

Chciałbym powiedzieć, że w tym momencie DoorDash osiągnął punkt zwrotny, ale nie my. W miarę jak dorastaliśmy, rosły też wyzwania, które napotykaliśmy, takie jak niezliczeni przeciwnicy, gdy posuwaliśmy się naprzód z gigantami Grubhub, Seemless, Postmates i Uber. Oficjalnie dokonaliśmy podziału na regiony i pomaszerowaliśmy, by zająć się większymi i lepszymi rzeczami. Mniej więcej w tym momencie moja kariera mocno przeszła od rozwiązywania szczegółowych problemów dla Los Angeles i nieco szerszych regionów Kalifornii do rozwiązywania nowych pionów biznesowych (NBV). Radzenie sobie z wielkimi pomysłami, które DoorDash miał, takimi jak alkohol i Drive (nasze zewnętrzne ramię firmy zajmującej się dostawami). Miałem przyjemność pracować z naszym szefem projektu w zespole Business Development Matthew Rotellą i Milesem Suterem oraz blisko współpracować z innymi liderami regionalnymi, takimi jak Kristin Wrightzakładanie alkoholu. Dzięki DoorDash Drive kierowałem dwoma zmotywowanymi i utalentowanymi liderami rynku, Zachem Heerwagenem i Zachem Feinbergiem, gwiazdami rocka, które od tego czasu rozpoczęły własne przedsięwzięcia. Przeżyłem najstraszniejszy moment w mojej karierze, wyjaśniając Fuadowi Hannonowi , szefowi Drive, Ryanowi Broderickowi , szefowi Merchant, i Christopherowi Payne , że w pierwszym tygodniu słabo śledziliśmy pierwszy tydzień. Ostatecznie osiągnęliśmy nasz cel na ten tydzień, a także zakończyliśmy kwartał przed naszym celem. Szczególnie dumnym momentem, jaki przeżyłem z Drive, było zdobycie mojej młodszej siostry Chelsie GodownPraca. Została wrzucona do pieca, zebrała wszystkie narzędzia, w tym Pythona, i ma kwitnącą karierę w dziedzinie technologii, nie może być bardziej dumna. Jako jeden z członków zespołu operacyjnego Los Angeles (i So Cal) z najdłuższym stażem miałem wyjątkową pozycję, by nie tylko zająć się NBV, ale także znaleźć się w samym środku ekscytujących nowych relacji, które nawiązywaliśmy z podstawowymi produktami z So Cal, Mendocino Farms. Możliwość siedzenia po drugiej stronie stołu od byłego dyrektora generalnego (i założyciela) Mario Del Pero i CTO (i założycielki) Ellen Chen . Chociaż nie miałem wystarczająco wysokiego stopnia naukowego, by zaprezentować moje wcześniejsze osiągnięcia, moja wyjątkowa pozycja w DoorDash została zaprezentowana w sposób, który najlepiej mogę podsumować jako próbę ognia. Nauczyłem też Joe Grassię , że prawdziwi ludzie z Los Angeles mieszkają w dolinie.

Mieliśmy szczęście, że udało nam się pozyskać nowe talenty również w So Cal. Joseph Oh został powołany do pomocy w zarządzaniu zaopatrzeniem (kondycja i sukces floty Dasher). Jego pierwszy tydzień kręcił się wokół ogromnego „So Cal Summit”, czyli spotkania w OC Garage. Garaż OC był dosłownie garażem domu OC, z którego pracowaliśmy. Na tych szczytach często rozmawialiśmy o ogromnych, wielomiesięcznych projektach i rozwiązywaniu głównych problemów w regionie. Te szczyty często gościły takich gości jak inżynierowie z Bay Area, w tym współzałożyciel Andy Fang i jeden z najbardziej doświadczonych inżynierów do tej pory Rohan Chopra . Pod koniec tego szczególnego szczytu, Phoenix GM James HoytSpojrzałem na Josepha i stworzyłem zdanie, które Joseph i ja do dziś zapamiętamy:
„ Jesteś nowy, więc to wszystko jest jak picie whisky z węża strażackiego ”.

Naprawdę nie ma lepszego wyrażenia opisującego Twój pierwszy tydzień w DoorDash niż „picie whisky z remizy”. W tym momencie region So Cal miał również rynek Phoenix i wkrótce rynek Las Vegas, na czele którego stanąłby Brandon Silverman . Miałem to szczęście, że mogłem bardzo blisko współpracować z Brandonem, a także z George'em Jacobsem , Rohanem Thakurem i Rohunem Hulyalkarem , pomagając w uruchamianiu Las Vegas, szeroko zakrojonych rozszerzeniach So Cal i powrocie, by pomóc produktowi Drive. So Cal RGM w tym czasie, Patrick Darsey, bardzo wierzył w moją pracę i pomógł mi w tym czasie odnieść wiele sukcesów zawodowych. Ta regionalizacja doprowadziła do epickiego wyjazdu poza teren firmy, gdzie mogliśmy spędzać czas z przedstawicielami handlowymi PHX Alexem Daleyem i Jeffem Radą w Magic Mountain. Była to również pierwsza tygodniowa wizyta Carolyn Byczek z zespołu z Teksasu. Na szczęście margarity i mimozy o 8 rano przed kolejką górską jej nie odstraszyły. Później, w 2016 roku, wróciłem na Dysk, aby zająć się złożonymi problemami, gdy produkt zaczął się skalować. Stworzyło to okazję do mojej pierwszej podróży służbowej do Nowego Jorku. Spędzanie czasu z Jamesem Williamsem , Pete'em Quinnem , Brentem Sealsem i Erin Butlerpodczas pracy nad skalowaniem Dysku z Jennifer Zink i „walki” z Abhayem Sukumaranem o zmiany w produkcie. Ta podróż do Nowego Jorku była krótka, ale zawsze pozostawiła niezatarte wrażenie.

W końcu zacząłem pracować z Bryanem Hawkinsem nad różnymi projektami, od treningu w stylu HIIT na podwórku naszego biura w Holmby Hills po duże spotkania handlowe. W tym momencie mieliśmy rosnący zespół w So Cal: Christine Lo , Ben Damon , Anna Seidler , Hunter Strang , Carla Sneider , Ryan Alt . Mógłbym chwalić godzinami, ale wystarczy spojrzeć na ich LinkedIn, aby zobaczyć, jakimi są gwiazdami rocka. Na tym etapie mojej kariery miałem to szczęście, że trafiłem głęboko w okopy z Garrettem Pemsteinem i Andrew Susanto.w różnych inicjatywach NBV. Trochę wygranych i trochę porażek, ale to był zaszczyt walczyć jak diabli z Garrettem i Andrew.

Na początku 2018 roku DoorDash przeszedł dużą reorganizację. Skorzystałem z okazji i udałem się na wschód do Austin w Teksasie. Przyjęcie nowej roli Menedżera ds. Partnerów Strategicznych. Miałem przyjemność pracować z Bretem Hamiltonem , Marissą Kaplan , Tarą Bargioni , Elizabeth Simmons , Andreą Kravitz , Georgiem Thomasem i Jeannette Sacks przez te kilka ostatnich miesięcy w Los Angeles. Ten zespół był fenomenalny w angażowaniu i aktywowaniu kupców z So Cal w sposób, jakiego nigdy wcześniej nie robiliśmy.

Drużyna Teksas. Teksas był dla mnie dużą zmianą, nigdy nie mieszkałem nigdzie poza południową Kalifornią i niedawno zakończyłem długotrwały związek. Odkrywanie nowego miasta i posiadanie tak niesamowitej grupy kolegów z drużyny zarówno na boisku, jak i poza nim, było świetną zabawą. Bliska współpraca z JB Masonem , TJ Schachnerem , Francescą Parker , Justinem Dobsonem , Mattem Ferro , Kylem Thorntonem , Amandą Wooster , Michaelem Flackiem , a nie na zdjęciu powyżej Kim Sciarratta , Kim nie było na zdjęciu, ponieważ zabrała mnie do szpital w środku gry. Dałem z siebie wszystko, łącznie ze złamaniem nogi. Dziękuję Kim.

Gdy kurz opadł po reorganizacji, pojechaliśmy na wyścigi i mieliśmy kilku nowych członków zespołu w zespole z Teksasu: moi odpowiednicy Brad Zanoni i Jessie Rogers , obaj nowi w DoorDash. Mamy też nowego RGM: AK Barnett-Hart, starego przyjaciela z czasów OG DoorDash. AK powstrzymała rynek Denver i okolice przed reorganizacją. Liz Wattiker również dołączyła do zespołu w Teksasie jako kierownik ds. strategii. Dzięki ich długo zdobionemu doświadczeniu zarówno w DoorDash, jak i przed DoorDash, wiedzieliśmy, że zespół z Teksasu jest w mocnych rękach. Inną zaletą bycia po stronie handlowej w Teksasie była ścisła współpraca z naszymi wspaniałymi przedstawicielami handlowymi, takimi jak Carley Gibson. Po krótkim czasie pełnienia roli Partnera Strategicznego coś mi umknęło w DoorDash. Ludzie, atmosfera, rozwój, wszystko działo się bardziej niż kiedykolwiek wcześniej, ale nie byłem szczęśliwy.

Brakowało mi budowania nowego biznesu. Szczęście było jednak po mojej stronie, dostałem szansę od DoorDash OG Fuad Hannon, aby być pierwszym pracownikiem „zespołu magazynu”. To ostatecznie doprowadziłoby do DashMart. Jest jedna rzecz, z której zdałem sobie sprawę w tym nieco burzliwym okresie mojej kariery: tęskniłem za budowaniem biznesów wartych miliardy dolarów od podstaw. Zostałem więc pierwszym launcherem i członkiem zespołu magazynu. Możliwość ponownego zbudowania magazynów od podstaw z Fuadem i Andrew Laddem była zaszczytem i przywilejem. Kolejny DoorDash OG Melissa Puskardołączył do zespołu. Melissa jest OG S&O z Chicago. W tamtych wczesnych dniach spędzałem wiele nocy sam na sam w magazynie. Przeszedłem naszą pierwszą inspekcję sanitarną, która obejmowała dużo paranoicznego malowania i uszczelniania, próbując doprowadzić magazyn do perfekcji. W rzeczywistości magazyn był tak doskonały, że kiedy inspektor sanitarny wrócił, powiedział coś w rodzaju: „Po prostu spieprzyliśmy wielu ludzi, bo to jest nowy standard, którego on wymaga od ludzi”.

Stamtąd do zespołu dołączyła lawina nowych pracowników. Andrew Linville stworzył nasze pierwsze narzędzia i procesy zamawiania. Chris Cuellar miał za zadanie dowiedzieć się, jak się rozwinąć. Courtney Miller była naszym rezydentem guru danych, a pierwszym współpracownikiem, którego zatrudniłem do pracy w magazynie, był Stanley Busby . Kurtis Conkel również przeszedł z zespołu handlowców do zespołu New Business Verticals. Po pomyślnym postawieniu naszego pierwszego magazynu, podróżowałem po całej Ameryce Północnej (w tym dwa razy do Kanady), zakładając magazyny o różnych pojemnościach.

Pracowałem z kierownikami magazynów, takimi jak Brian Dobmeier, nad wydajnością operacyjną nowych i istniejących DashMartów. W końcu trafiłem do zespołu uruchamiającego DashMart. Moja szefowa, Paige Schmitz, wspierała mnie na księżycu iz powrotem, żyjąc ciągle w drodze z walizką. To wsparcie nie było jednak odosobnione. Szefowa mojego szefa , Sophia Farrara , weteranka premiery DoorDash, która pomogła w rozpoczęciu naszej ekspansji w Australii, regularnie mnie odwiedzała, a także szefa mojego szefa, Chrisa Cuellara. Podczas gdy moje życie miało zerową stabilność, miałem 100% stabilności w mojej pracy, celu i pracy dzięki ich przywództwu.

Mój czas w tym zespole i ostatnie 2 lata w DoorDash były prawdopodobnie najlepszym czasem w moim życiu. Kiedy żyłem w trasie podczas Covid-19, budowałem coś, czego nigdy wcześniej nie robiliśmy i zmieniałem branżę, która nigdy nie działała tak, jak robi to DoorDash. Zobaczyłem tak wiele witryn i spotkałem wielu członków zespołu DoorDash DashMart. Naprawdę żałuję, że nie mogę wymienić wszystkich, ale zawsze sprawiało mi radość obserwowanie, jak bardzo zespół rósł z biegiem czasu. Kiedyś było nas około 10-15 osób, ale teraz ta liczba jest znacznie większa. Ale czas spędzony w zespole DashMart to coś, co zawsze będę cenić i nosić ze sobą. Od cyfrowej konfiguracji off-site Jaynie Hommel po Eli Bleemerpozdrowienia na spotkaniach. Magia zespołów New Business Verticals była zaraźliwa. Zdałem sobie sprawę, że nie tylko ja to zauważyłem, gdy zobaczyłem, jak wiele osób z innych części firmy, w tym AK, Anna Seidler, Joseph Oh i Andrew Susanto, znalazło różne domy w zespole NBV. Jedną osobą, z którą miałem absolutną przyjemność blisko współpracować, była Emily Astorian . Pod względem cyfrowym Emily i ja pracowaliśmy bardzo blisko, ale w końcu udało nam się nadrobić zaległości osobiście podczas premiery w Toronto.

Na rolę Emily wpłynęły cięcia DoorDash i nie mogę wystarczająco polecić Emily każdemu, kto szuka wyrzutni. W końcu jednak wszystko, co dobre, musi się skończyć. Przeniosłem role ze strony startowej firmy na stronę konstrukcyjną. W ciągu ostatnich kilku miesięcy w DoorDash miałem absolutny przywilej pracować z niektórymi z najciężej pracujących ludzi w DoorDash. Jennifer Sinclair Hankerson kierowała zespołem budowlanym i analitykami budowlanymi. Miałem również przyjemność pracować z Jennifer Belenson i J'tier Favours. Jennifer Belenson była absolutną świętą w nauczaniu i pracy ze mną, kiedy uczyłem się wszystkich narzędzi systemowych wymaganych do tej roli. Dziękuję J'tier i Jennifer za nieustanne wspieranie mnie do ostatniego dnia, 17 czerwca 2022 r. Koniec prawie 8 lat pracy z DoorDash (przynajmniej na razie, kto wie, co może przynieść przyszłość). Cytując Oscara Da Groucha „Podobnie jak przebój na Sundance, nie możesz powstrzymać człowieka. Masz tylko jedną szansę ”. Dostałem szansę i lubię myśleć, że miałem solidną passę. Zespoły DoorDash, które wciąż walczą w dobrej walce, zawsze koncentrują się na rozwoju. Rodzinie DoorDash, której już nie ma w DoorDash, zawsze życzę wszystkiego najlepszego i zawsze jestem dostępny na czacie.