Wspólnik

Młodość marnuje się na młodą
prawdę, gdy przekręca się ją na języku
lub gdy słowa po prostu leżą na parapecie w ciszy.

Poezja jest nieświadomym wspólnikiem
w meandrach umysłu,
młody lub stary
, kiedy spisuje lub
wypowiada niewypowiedziane słowa, podnoszone i przekształcane
w pajęczyny pozostawione za
purpurową mgłą popiołu,
ostrze wyjęte z pochwy, by zostawić ranę,
pióropusze maleńkich ogników samozapalających się ,

słowa uciekają,
jak kruki w nocy
lub dostawy pozostawione na progu
niektóre podkradzione , skradzione
lub źle dostarczone słowa źle wystrzelone źle zrozumiane nabrzmiałe, bijące serce nie wie, co zostanie pozostawione na mrozie bez opieki , czekając na sprzedaż, słowa, gdy zostaną podane surowe splecione z trującym bluszczem , toksycznymi wspomnieniami i złamanym zaufaniem obok dmuchawców i kaszmirowych zachodów słońca w wyparowanej chmurze pyłu, słowa zestarzeją się jak dobre wino , ale nie przyniosą żadnej nagrody ani piękna zniekształconej lub zaprzeczonej prawdzie.

© Connie Song 2022. Wszelkie prawa zastrzeżone.