To opowieść o rozwijaniu poczucia, że ​​wiesz, kiedy wystarczy badać i przeczuciu, ponieważ żadne dane nie powiedzą ci, kiedy przestać.

Wcześniej we wrześniu miałem przyjemność być gościnnym wykładowcą na pierwszym wydarzeniu Infinum Design Talks w Skopje. Rozmawialiśmy o procesach i badaniach. Dokładniej, skąd wiedzieć, kiedy wystarczy przeprowadzić badania.

Przed natchnieniem do przeprowadzenia tego wykładu zacząłem czytać książkę Eriki Hall „ Wystarczająco dużo badań ” stąd inspiracja dla tej historii i wykładu.

Zanim zagłębimy się w temat, kiedy przestać badać, małe zastrzeżenie lub rzeczy, o których należy pamiętać, są następujące: 1) istnieją miliony sposobów prowadzenia badań, 2) prowadzenie badań jest zawsze lepsze niż żadne, oraz 3) istnieje nie jest idealną formułą na wystarczającą ilość.

Charakter badań

Nie jestem pewien, czy jest to coś w słowie „badania ”, co brzmi jak coś złożonego, niejednoznacznego lub poważnego, ale można na to spojrzeć z prostych i skomplikowanych perspektyw, jak wspomina Erika w swojej książce. Można to podsumować jako:

1. Po prostu : zapytanie o informacje
2. Skomplikowane : Systematyczne podejście krytycznego myślenia do zrozumienia i rozwiązywania problemów, w tym narzędzi, metod i działań.

Opracowując tę ​​równowagę, zrozumiałem, że to, co bardzo pomogło mi w ustaleniu, co i kiedy wystarczy, to ostatecznie twoje przeczucie .

Przeczucie jelit

Wynika to z mojego doświadczenia, że ​​bez względu na to, jak dobry jesteś w danym zadaniu, ostatecznie tym, co pomoże ci wiedzieć, kiedy przestać, jest twoje poczucie intuicji, które często bierzemy za pewnik.

Ale jak można dojść do punktu, który może pomóc w rozwinięciu przeczucia?

Najważniejszą rzeczą, zanim zaczniesz mówić o rozwijaniu poczucia, że ​​masz dość, jest fakt, że przeprowadzanie dobrych badań jest podstawą do przeprowadzania wystarczającej liczby badań.

Istnieje kilka „ obowiązkowych” aspektów prowadzenia dobrych badań, o których należy pamiętać, a mianowicie:

1. Znam twój problem

Dobry problem próbuje odpowiedzieć na niektóre lub wszystkie pytania:

• Co się dzieje ( wyjaśnienie )
• Jak coś się dzieje ( kiedy iw jakim kontekście — opisowe )
• Dlaczego się zdarzają ( przyczynowo-skorelowane )

2. Zrozum wymiary (problemu)

Istnieją 2 ważne wymiary problemu.

• Jasność problemu
• Ilość informacji

Jeden typowy scenariusz badawczy

Jak wymiary współpracują ze sobą? Spróbujmy to zrozumieć za pomocą typowego scenariusza badawczego.

Zawsze zaczynamy od problemu, potem zaczynamy szukać, zdobywamy coraz więcej danych i nagle to, co początkowo wydawało się niejasnym problemem, teraz zaczyna wyglądać jak koło:

W miarę jak zdobywamy większą wiedzę, a linie przerywane stają się coraz wyraźniejsze, początkowy zakres problemu nagle się rozszerza. Dzieje się tak dlatego, że czasami badania (jeśli nie przez większość czasu) polegają na rozszerzaniu się, więc problem już wykracza poza początkową ideę:

i te kropkowane linie stają się coraz bardziej widoczne, w pewnym momencie
zaczynamy widzieć kształty i wyłaniające się wzory, w których nasz mózg automatycznie się uzupełnia, np. zaczynamy widzieć 3 oddzielne problemy (kółka).

Przy bliższym przyjrzeniu się tym problemom, uświadamiamy sobie, że naszym głównym problemem nie jest koło, ale trójkąt.

I w tym momencie się zatrzymujemy . To wtedy przechodzimy do fazy pomysłów, a następnie do fazy walidacji, a następnie wracamy do badań, jeśli zajdzie taka potrzeba.

Kiedy wystarczy?

Zgodnie z poprzednią metaforyczną opowieścią o typowym scenariuszu badawczym, pierwszą wskazówką, którą kierujesz się w rozwoju przeczucia, jest wiedza, kiedy przestać i wtedy:

1. Zaczynają pojawiać się wzory

Jeśli do tego czasu nie możemy już nadać sensu danym i przeprowadzonym przez nas badaniom w taki sposób, że nie pojawiają się żadne wzorce, dzieje się tak dlatego, że 1) nie rozwiązujemy właściwego problemu, 2) nasz projekt badań nie jest optymalny, i/lub 3) jesteśmy na innym etapie naszych badań niż nasz problem i musimy sobie to uświadomić.

2. Zatrzymaj się w połowie

Zatrzymanie się w połowie jest zasadniczo tym, co oznacza zatrzymanie się w połowie badania, w którym momencie zadajemy sobie pytanie, czy to, co zostało zebrane jako dane, możemy nadać temu sens. Jeśli jest tak, że nie możemy zrozumieć sensu, zadajemy te same poprzednie pytania, co może być nie tak. A jeśli po tej stronie nic się nie dzieje, to kontynuujemy badania.

3. Zaufaj swojej mentalnej mapie/modelowi

Jako badacz, jest to coś, co często jest pomijane w tym sensie, że ponieważ staramy się unikać wszelkich uprzedzeń, zbyt wcześnie zaczynamy unikać wzorców. Chodzi o to, że zawsze będzie stronniczość, ale chodzi o to, aby zmniejszyć niepewność, co możemy zrobić, upewniając się, że nasz projekt badawczy jest optymalny i że rozwiązujemy właściwy problem od samego początku.

Z tego powodu i ponieważ to my byliśmy tymi, którzy byli z badaniami od samego początku i przetwarzali te dane, w końcu będziemy musieli zaufać naszej zdolności dostrzegania wzorców i naszej mentalnej mapy, która już przetworzyła wszystkie te dane.

W ten sposób możesz rozwinąć swoje przeczucie, postępując zgodnie z tymi 3 wskazówkami wymienionymi powyżej! Dlaczego mówię o rozwijaniu przeczuć, ponieważ żadne dane nie powiedzą ci, kiedy przestać . Więc oprócz doświadczenia, są to rzeczy, które mogą pomóc ci wyczuć, kiedy przestać.

Dziękuje za przeczytanie!

Bibliografia: