2023 — Rok Obidientów

Amerykański pisarz Hal Borland uważa, że ​​„Koniec roku nie jest końcem ani początkiem, ale kontynuacją, z całą mądrością, jaką może w nas wpoić doświadczenie”. 27 maja to Dzień Dziecka w Krainie Lugard, najludniejszym kraju na kontynencie afrykańskim; jest przede wszystkim synonimem parad marszowych w szkołach średnich na w większości zniszczonych lub opuszczonych stadionach w całym kraju. Jednak ten dzień w 2022 roku był inny… dwukrotny gubernator południowo-wschodniego stanu, znanego jako solidny ośrodek gospodarczy, postanowił opuścić główną opozycję i dołączyć do Partii Pracy. Chociaż przewidywany przez niektórych ludzi w wewnętrznych mechanizmach polityki narodowej, był to ruch, który wciąż zszokował wielu mieszkańców. Ten wstrząs sejsmiczny ma na zawsze zmienić krajobraz polityczny kraju.

To zniechęcające zadanie, głównie dlatego, że naród został nękany przez skorumpowaną i chciwą klasę polityczną, której struktura przestępczości jest dobrze zakorzeniona w każdym aspekcie społeczeństwa. To sieć, która działa głęboko. Jego zaciekłość została pokazana podczas protestów brutalności policji w październiku 2020 r., w wyniku których zginęło wiele osób, zwłaszcza na rogatkach w handlowej stolicy kraju. W tym miejscu protestujący zajęli ostatnie stanowisko. Naród był rozgoryczony po tym, jak ciała podziurawione kulami policji i wojska były transmitowane na Instagramie, była złość, ale był też strach. Krajowa klasa średnia nie jest przyzwyczajona do makabrycznych morderstw dokonywanych na dużą skalę przez elementy państwowe na obszarach miejskich, więc operacja wojskowa osiągnęła swój cel, jakim było zaszczepienie strachu i zamknięcie wszystkich. Niektórzy przywódcy protestów byli ścigani, niektórzy udali się na wygnanie, a wiele celebrytów zdecydowało się zająć tylne siedzenie. Łatwo obwiniać tych, którzy milczeli, ale strach nie przezwycięża głębokiego gniewu. Wielu było zdeterminowanych, by w 2023 r. przenieść ten gniew do urn.

Nelson Mandela powiedział: „Nauczyłem się, że odwaga to nie brak strachu, ale zwycięstwo nad nim. Odważny człowiek to nie ten, kto się nie boi, ale ten, kto pokonuje ten strach”. Partia polityczna, która od 2015 roku sprawuje najwyższy urząd w kraju związkowym Lugard, była w najlepszym razie zaciekła, od surowej polityki gospodarczej po agresywne reakcje na wszelkie formy agitacji ludu. Dla kontekstu, po sześciu miesiącach swojej administracji wojsko dokonało masakry nawet 300 członków sekty religijnej w północnej części kraju i pochowało ich w masowych grobach. Arogancja administracji sięgała tak daleko, jak bezsensowne zamknięcie granic, które jeszcze bardziej zaszkodziło gospodarce kraju. Tak więc ci w korytarzach władzy musieli czuć się na tyle bezpiecznie, by wierzyć, że obywatele będą się kulić ze strachu i przestaną być zainteresowani nadchodzącym procesem wyborczym z powodu strachu przed sponsorowaną przez państwo przemocą ze strony aktorów państwowych i niepaństwowych. Mylili się!

Pojawienie się Petera Obi jako kandydata Partii Pracy spowodowało zmianę trajektorii polityki narodowej. Głównym kandydatem opozycji jest były wiceprezydent i wieloletni zawodnik skażony licznymi zarzutami korupcyjnymi. Niektórzy oskarżyli go nawet o podsycanie przemocy religijnej w celu zdyskredytowania administracji byłego szefa. Ponadto kandydat partii rządzącej jest dwukrotnym gubernatorem stolicy handlowej, został politycznym ojcem chrzestnym stanu i wykazuje złowieszcze oznaki poważnych problemów zdrowotnych. Cała złość, jaką klasa średnia i młoda ludność kraju zasysała podczas protestu przeciwko brutalności policji, poszłaby na marne, gdyby naród nie miał lepszej opcji niż dwaj inni główni kandydaci na kartach do głosowania. W Dzień Dziecka wkroczył Piotr, i jest na dobrej drodze, by zmienić historię dzieci z Krainy Lugarda. To już nie jest wybór między diabłem a głębokim błękitnym morzem. Peter Obi i jego pełna pasji grupa politycznie entuzjastycznych „Obidientów” postawiła sobie drogę do nieśmiertelności.

W trzech oddzielnych sondażach prowadzi go, ale klasa polityczna podtrzymuje to, co staje się złudnym przekonaniem, że nie ma on żadnej struktury. „Obidients” maksymalnie wykorzystali każde narzędzie, jakie mieli do dyspozycji. Zmienili strach i złość z policyjnego protestu przeciwko brutalności w siłę i odporność. Zmaksymalizowali zasięg Twitter Spaces, aby szerzyć ewangelię dobrego zarządzania, i taktycznie przechytrzyli tradycyjne media i przejęli narrację. Technologia bardzo pomogła, a znaki na ziemi wskazują, że najlepsze, co mogą dzięki niej osiągnąć, dopiero nadejdzie. Ruch „Posłuszny” jest ekscytującym zjawiskiem. Jego organiczna natura nadaje mu dynamizm, który trudno pokonać. W miarę zbliżania się sondaży ten strach nie zniknął całkowicie, ale odwaga i odporność wszystkich zaangażowanych przyćmiewają resztki tego. Rok 2022 był ekscytującym rokiem w Krainie Lugard. Mimo to, jeśli słowa Hala Borlanda są czymś, na czym można polegać, to „Obidients” nie mogą postrzegać końca 2022 roku jako końca, ani nie mogą postrzegać nadejścia 2023 roku jako początku, ponieważ jest to dzieje, które powinniśmy nosić blisko piersi mądrość, którą zaszczepiło w nas to doświadczenie.

„Podczas gdy wojskowi snajperzy czekają na swoją zdobycz, tak samo „Posłuszny” czyha ze swoim PCV, aby pokonać skorumpowaną klasę polityczną”. — Omar Castro.

Witamy w roku 2023 — Roku Obidientów.