Earth To Regulators: Space You Needs

Ten artykuł pierwotnie ukazał się w Forbes 9 listopada. Przeczytaj oryginał tutaj .

Dyrektor generalny E-Space, Greg Wyler

Kosmos to nie tylko ostateczna granica; to nowy Dziki Zachód. Kraje i firmy na całym świecie są w trakcie „zawłaszczania ziemi”, aby zająć jak najwięcej przestrzeni przy minimalnym uwzględnieniu długoterminowego bezpieczeństwa środowiska kosmicznego. Bez globalnego organu regulacyjnego, który nadzorowałby ten pęd w kosmos, na horyzoncie widać niszczycielskie konsekwencje. Ziemia potrzebuje teraz, aby organy regulacyjne zintensyfikowały działania i chroniły przestrzeń, zanim będzie za późno.

Kosmos staje się kosmicznym złomowiskiem

Kiedy ludzie po raz pierwszy zaczęli badać kosmos, pozostawienie starego satelity nie wydawało się takim dużym problemem. Ale dzisiaj kosmiczne złomowisko krąży wokół Ziemi. Według Europejskiej Agencji Kosmicznej istnieje ponad 1 milion kosmicznych śmieci o wielkości od 1 do 10 cm i 36 500, które mają 10 cm i więcej. Wszystko to składa się na ponad 10 000 ton metrycznych śmieci na orbicie, a liczba ta stale rośnie.

Smash-Up Derby w kosmosie

Troska o kosmiczne śmieci to coś więcej niż zwykłe filozoficzne pragnienie „pozostawienia tylko śladów stóp”. Śmieci kosmiczne stanowią zagrożenie, które już powoduje kosztowne uszkodzenia obecnych statków kosmicznych i zwiększa koszt nowych satelitów, które wymagają bardziej wyrafinowanych systemów śledzenia i nawigacji, aby uniknąć śmieci kosmicznych. Ostatecznie może to utrudnić naszą zdolność do wystrzeliwania satelitów przez te pola gruzu iw ogóle wykorzystać moc kosmosu.

Mimo że większość kosmicznych śmieci jest dość mała, poruszają się one z prędkością około 17 500 mil na godzinę . Przy tej prędkości nawet niewielka cząsteczka może spowodować ogromne uszkodzenia statku kosmicznego. Wiele okien na Międzynarodowej Stacji Kosmicznej musiało zostać wymienionych z powodu uszkodzeń spowodowanych przez plamki farby poruszające się z dużą prędkością w przestrzeni kosmicznej. Obecnie nie ma technologii, która pozwalałaby statkom kosmicznym wykrywać obiekty mniejsze niż 1 cm, a nawet to może być zabójcze dla satelity.

Co się dzieje, gdy przestrzeń staje się zbyt pełna

Im bardziej zatłoczona staje się przestrzeń, tym bardziej prawdopodobne jest wystąpienie kolizji. Każda kolizja tworzy wykładniczo więcej gruzu, rozpoczynając reakcję łańcuchową zniszczenia, która może ostatecznie całkowicie uniemożliwić wystrzelenie nowych satelitów. Jeśli zniknie nasza zdolność do wystrzeliwania nowych satelitów, wpływ, jaki odczulibyśmy tutaj na Ziemi, byłby druzgocący. Satelity napędzają komunikację, której potrzebujemy każdego dnia, aby żyć, chronić naszą planetę, komunikować się ze sobą, uprawiać naszą żywność, podróżować i wiele więcej. Zbudowaliśmy świat, którego funkcjonowanie zależy od satelitów, więc jeśli nie chcemy cofnąć się do lat 50., mieszkańcy Ziemi będą musieli znaleźć sposób na ochronę „kosmosu” w kosmosie.

Przestrzeń wolna dla wszystkich musi się zatrzymać

Aby chronić przestrzeń kosmiczną w pobliżu Ziemi, należy wprowadzić przepisy gwarantujące, że każdy kraj, który chciałby zostać narodem podróżującym w kosmos, będzie mógł to zrobić. Ponadto kraje udzielające koncesji na usługi satelitarne powinny zapewnić, że zatwierdzane przez nie satelity są bezpieczne i sprawiedliwie wykorzystują przestrzeń kosmiczną

Podczas gdy międzynarodowe traktaty kosmiczne i Biuro Narodów Zjednoczonych ds. Przestrzeni Kosmicznej wspierają rządy w budowaniu prawnej, politycznej i technicznej infrastruktury dla działań kosmicznych, a Międzynarodowy Związek Telekomunikacyjny reguluje niektóre działania na orbicie geosynchronicznej, nie istnieje żaden międzynarodowy organ zarządzający, który stanowiłby i egzekwował prawa dotyczące ogólnie działalność kosmiczna.

Orbitalna nośność

Kraje, które zgadzają się dzielić przestrzeń, z której każdy ma dostęp do określonej ilości przestrzeni do zajmowania, mogą zachęcać kraje do usuwania swoich nieaktywnych satelitów i do bardziej ostrożnego podejścia do typów i liczby satelitów, które wystrzeliwują.

Aby sprawiedliwie podzielić przestrzeń, nauka będzie musiała określić nośność orbity Ziemi i pozwolić każdemu krajowi na sprawiedliwy udział. Nośność orbitalna to miara objętości satelitów i śmieci kosmicznych, które mogą bezpiecznie krążyć wokół Ziemi bez zwiększania prawdopodobieństwa kolizji poza akceptowalny poziom ryzyka.

Określenie nośności orbitalnej wymaga uwzględnienia przekroju poprzecznego satelitów, ich masy oraz liczby obiektów w przestrzeni. Organizacje globalne mogłyby zacząć zbierać te dane w ramach swoich aplikacji, aby można było wykonać obliczenia ilości miejsca pozostałego w kosmosie.

Im więcej obiektów w przestrzeni, tym większe prawdopodobieństwo kolizji. Im większy przekrój poprzeczny satelity, tym większe prawdopodobieństwo, że dojdzie do kolizji. A im bardziej masywny obiekt, tym więcej nowych obiektów (odłamków) zostanie utworzonych w przypadku kolizji. Wszystko to zostaje przeliczone na „prawdopodobieństwo kolizji”, a ludzkość musi zdecydować, jakie prawdopodobieństwo zaakceptuje, równoważąc pozytywy tego, co satelity przynoszą na Ziemię, z niszczycielskim ryzykiem całkowitej utraty dostępu do kosmosu. Gdy mamy akceptowalne prawdopodobieństwo kolizji, możemy rozdzielić nośność orbitalną między narody.

Ryzyko może być dziś do zaakceptowania, ale w niedalekiej przyszłości, bez pewnych zasad, prawdopodobieństwo kolizji prawdopodobnie wzrośnie do poziomu nie do przyjęcia dla wszystkich, z wyjątkiem kilku firm lub krajów, które mogą czerpać znaczne zyski finansowe, ryzykując dostęp do przestrzeni kosmicznej.

Nierówności w kosmosie nie mogą rosnąć

Dziś satelitę można wystrzelić w kosmos z uzasadnionym oczekiwaniem, że nie zostanie uszkodzony przez kosmiczne śmieci. Wraz ze wzrostem prawdopodobieństwa kolizji pokonywanie przestrzeni będzie przypominało jazdę samochodem przez pole minowe.

Mniejsze kraje zasługują na możliwość przyłączenia się do społeczności kosmicznej z własnymi satelitami i interesami kosmicznymi, nawet jeśli nie są teraz gotowe. Ale jeśli większe kraje wypełnią przestrzeń poza jej punkt krytyczny, kraje słabiej rozwinięte spóźnione na imprezę mogą nigdy nie być w stanie wystrzelić własnych satelitów, co dodatkowo uniemożliwi im dogonienie postępu technologicznego reszty świata.

Musimy chronić nieskończone możliwości kosmosu

Świat współpracował, aby rozwiązać niezliczone problemy, takie jak walka ze zmianami klimatycznymi za pomocą protokołu montrealskiego i porozumienia paryskiego . Możemy to zrobić ponownie i musimy, jeśli mamy zachować przestrzeń i wszystkie jej możliwości dla przyszłych pokoleń. Narody, przemysł i środowisko akademickie muszą wezwać międzynarodową społeczność regulacyjną do wprowadzenia zmian już teraz, zanim będzie za późno.

Prime Movers Lab inwestuje w przełomowe start-upy naukowe założone przez Prime Movers, wynalazców, którzy zmieniają życie miliardów ludzi. Inwestujemy w firmy, które na nowo odkrywają energię, transport, infrastrukturę, produkcję, ulepszanie człowieka i rolnictwo.

Zarejestruj się tutaj , jeśli jeszcze nie subskrybujesz naszego bloga.