Przedmowa

Gilbert Verdian, założyciel i dyrektor generalny Quant Network, zawsze był zaniepokojony niepewnością architektury Internetu. Uważał, że protokoły i architektura Internetu były projektowane bez uwzględnienia bezpieczeństwa od lat pięćdziesiątych XX wieku, co zaowocowało Arpanetem.

W 1997 roku wyobraził sobie nową sieć wewnętrzną, Neo Network (NN), która działałaby równolegle z Internetem i zapewniała bezpieczny sposób przeprowadzania transakcji pieniężnych.

Jednak technologia tamtych czasów nie była wystarczająco zaawansowana, aby to urzeczywistnić, i zdecydował, że najlepszym sposobem jest zrobienie kariery w bezpieczeństwie i czekanie, aż technologia dogoni.

Kariera

Verdian pracował w różnych firmach, w tym w CSC, EY, PwC, HSBC, BP, Vocalink, MasterCard, rządzie Wielkiej Brytanii, rządzie UA i rządzie USA, cierpliwie czekając, aż technologia nadrobi zaległości.

Jego podróż w kierunku stworzenia bezpieczniejszego internetu rozpoczęła się na początku 2003 roku, kiedy pracował jako architekt bezpieczeństwa w CSC (Computer Sciences Corporation, obecnie DXC Technology) zarówno dla sektora prywatnego, jak i publicznego. Był zaniepokojony fundamentalną, niepewną architekturą protokołów internetowych, na których codziennie polegamy. W rezultacie trzeba było wdrożyć wiele obejść zabezpieczeń, aby poradzić sobie z brakiem skutecznych zabezpieczeń w rdzeniu.

Wczesne oznaki

Wizja Verdiana dotycząca bezpieczniejszego Internetu zaczęła się urzeczywistniać, gdy odkrył artykuł Satoshiego w październiku 2008 roku, zaledwie kilka tygodni po jego opublikowaniu. Myślał, że decentralizacja jest prawie niemożliwa w systemach rozproszonych. Warto było to zbadać i rozwinąć. Był pod wrażeniem zrozumienia przez Satoshiego bezpieczeństwa, decentralizacji i sieci na skalę internetową i wierzył, że Satoshi jest na dobrej drodze.

W tym czasie Verdian pracował w rządzie Wielkiej Brytanii w HM Treasury podczas kryzysu finansowego. Biorąc pod uwagę jego wysokie stanowisko, poprosił swoich kolegów o ocenę Bitcoina i opracowanie polityki w tym zakresie. Rząd Wielkiej Brytanii był pierwszym rządem, który ocenił Bitcoin, a Verdian uważał, że warto badać i rozwijać koncepcję decentralizacji w systemach rozproszonych.

Pęd

W 2013 roku Verdian przeniósł się z rządu Wielkiej Brytanii do rządu UA. W tym czasie coraz częściej używano terminu „blockchain”. Do 2014 r., chociaż branża dostrzegła potencjał tej technologii, zaczęła przyjmować podejście silosowe, co zaowocowało rozwojem różnych łańcuchów bloków w izolacji. W tym czasie, pełniąc funkcję CISO w Departamencie Zdrowia, Verdian napotkał problem wymiany danych między różnymi systemami i jurysdykcjami. Pomysł wykorzystania DLT jako bezpiecznej nakładki na systemy opieki zdrowotnej zaczął nabierać kształtu w jego umyśle.

Po wyrażeniu pomysłu na różnych forach, Standards Australia zwróciła się do Verdian w celu dyskusji na temat tego, czy koncepcja może działać jako standard ISO dla blockchain. Ostatecznym celem było umożliwienie interoperacyjności i bezpieczeństwa w łańcuchach bloków, podobnie jak dojrzałe technologie, takie jak bazy danych, sprostały temu wyzwaniu. W rezultacie firma Verdian starała się stworzyć wspólny protokół i język, wykorzystując wiedzę zdobytą w sektorze usług finansowych dzięki ISO20022.

Podczas gdy blockchain szybko zyskiwał uznanie i był postrzegany jako coraz bardziej opłacalne rozwiązanie dla niektórych aplikacji, większość ludzi wahała się, czy zaangażować się z powodu tych samych obaw związanych z technologią, które wciąż są słyszane. Pytania, na przykład, dlaczego nie mogli używać wielu DLT jednocześnie, dlaczego musieli być zamknięci w konkretnym DLT na czas nieokreślony i dlaczego nie mogli płynnie przechodzić między technologiami DLT, dostawcami lub dostawcami, kiedy tylko chcieli.

Z doświadczeniem Verdiana w rządzie wydawało się, że te pytania mają jasne rozwiązanie. Uważał, że potrzebny jest system operacyjny DLT: uniwersalna nakładka, która zapewni łączność i interoperacyjność nie tylko różnych DLT, ale także innych starszych sieci. Taki system operacyjny rozwiązałby większość tych problemów za jednym zamachem. Właśnie w tym momencie, mając na uwadze ten cel, Verdian utworzył Quant Network.

Bezpieczny protokół transferu zasobów (SATP)

Verdian rozważał różne opcje tworzenia protokołu. Obejmowały one:

• Opracowanie produktu, który stałby się standardem branżowym dla określonego przypadku użycia. Np. Napster dla P2P
• Otwarte osadzanie protokołu w powszechnie używanych systemach. Np. telnet w Uniksie, TCP/IP we wczesnych latach 80-tych.
• Lub współpraca z zainteresowanymi stronami z branży w celu stworzenia standardów protokołów (np. poprzez RFC).

W 2023 roku, po ponad 20 latach od jego powstania, pomysł Verdiana na bezpieczniejszy internet doszedł do skutku, a grupa robocza SATP w IETF oficjalnie zatwierdziła ten pomysł. SATP będzie podstawową infrastrukturą podobną do routerów internetowych działających jak obecnie BGP, rozwiązującą problemy wykrywania, kierowania i przeprowadzania transakcji, umożliwiając transakcje w sieciach w bezpieczny sposób z odpowiednimi kontrolami, integralnością i kontrolą dostępu.

Celem było osadzenie bezpieczeństwa w podstawowych protokołach internetowych, a SATP jest kluczowym elementem tej wizji.

Ten kamień milowy wyznacza początek nowej, ekscytującej ery bardziej bezpiecznego i uzupełniającego się Internetu.

Co SATP oznacza w rzeczywistości?

Verdian wyobraża sobie przyszłość z sieciami sieci znacznie większymi niż obecne sieci internetowe, obsługującymi dane, informacje i wartości. SATP będzie podstawową infrastrukturą podobną do dzisiejszych routerów internetowych działających jak BGP (Border Gateway Protocol).

SATP rozwiąże następujące problemy:

• Wykrywanie — poprzez łączenie sieci DLT (wewnętrznych/zewnętrznych, zezwoleń/bez zezwoleń) w celu wzajemnego wykrywania i identyfikacji.
• Routing — Protokół umożliwi wzajemne połączenia między bramkami i routing w celu ujednolicenia uzgadniania w celu nawiązania komunikacji.
• Transakcja — Protokół ustanowi transakcje w sieciach w bezpieczny sposób z odpowiednimi kontrolami, integralnością i dostępem.

Verdian planuje napisać książkę o pełnej historii i szczegółach swojej podróży do ustanowienia bezpieczniejszego internetu.