Kosmiczny horror

Krypta wyklęta — Dziennik projektanta 04

Blog z tego tygodnia jest pierwszym ważnym krokiem w ugruntowaniu tematu gry, przenosząc go z prototypu przenoszenia zasobów w Układzie Słonecznym do czegoś w rodzaju horroru, najlepiej jak gra strategiczna. Inne wpisy z dziennika projektowego można znaleźć tutaj .

Zdałem sobie sprawę, że moja ulubiona fantastyka kosmiczna zazwyczaj należy do gatunku horroru lub charakteryzuje go zabarwienie horroru. Chociaż uwielbiam bardziej fantastyczną fikcję kosmiczną, pełną głupkowatych kosmitów i łatwego życia w gwiazdach, Alien pozostaje moim ulubionym filmem. Horror w tych filmach i grach wydaje się być abstrakcyjnym, ale odpowiednim przedstawieniem tego, jak naprawdę wygląda przestrzeń, która jest prawdopodobnie najbardziej wrogim środowiskiem naturalnym, w jakim ludzkość próbowała zamieszkać.

Moim ulubionym historycznym filmem o kosmosie jest First Man , film biograficzny Neila Armstronga. Rezonuje dla mnie przedstawienie statku kosmicznego: ciasnych, nadmiernie pobudzających, grzechoczących, skrzypiących maszyn zbudowanych ze śrubek iz widocznymi szwami. To nie są eleganckie maszyny stworzone z myślą o wygodzie i swobodnym eksplorowaniu galaktyki — twoje ciało jest w nich prymitywnie wepchnięte lub są zbudowane wokół ciebie. Podróże kosmiczne nie są też majestatycznym rozszerzeniem woli człowieka w gwiazdy — każdy etap tego procesu jest trudny i potencjalnie śmiertelny. Razem jesteście narażeni na przemoc grawitacji, atmosfery i silników rakietowych. Te maszyny i załoga są w symbiozie, gdzie śmierć może oznaczać gwałtowną eksplozję lub po prostu okrążanie gwiazdy przez wieczność.

Kiedy The Banished Vault pierwotnie się zaczęło, aspekt horroru w grze nie był jeszcze obecny. Właściwie nie byłem nawet pewien, czy ludzie będą głównym elementem. Moje pomysły były obciążone bardziej realistyczną nauką, a moim początkowym zamiarem było pilotowanie floty robotów odkrywców lub samoreplikujących się sond wokół galaktyki. Być może ludzie byliby bardziej abstrakcyjną populacją. Te motywy tak naprawdę nigdy się nie zmaterializowały, a dyskusje w studiu uświadomiły mi, że moja ulubiona kosmiczna fikcja zawiera element horroru, który chciałem odzwierciedlić w grze.

Tak więc nastąpiła pierwsza z kilku zmian tematycznych w stosunku do oryginalnego prototypu, polegająca na dodaniu odrębnej załogi ludzkiej. Miałbyś drużynę składającą się tylko z niewielkiej garstki pojedynczych ludzi poruszających się po tych układach słonecznych, hibernujących pomiędzy układami słonecznymi. Ludzie byliby odpowiedzialni za wykonywanie znaczących działań, które gracz może wykonać w grze.

Zagrożenia

Pozwala to na dodanie, które w przeciwnym razie miałoby mniejszy wpływ: zagrożenia. Zagrożenia to klasyczny trop w grach kosmicznych, reprezentujący świat, który cię odpycha. Rzuć kostką, aby sprawdzić, czy pogoda kosmiczna, deszcz meteorytów, trzęsienia ziemi itp. nie przysparzają kłopotów twojej drużynie podczas gry. Abstrahowana przestrzeń może stać się zbyt matematyczna, mniej symulacją, a bardziej postępem w zegarku. W The Banished Vault zagrożenia zapewniają bardzo potrzebną nieprzewidywalność nieco sztywnemu światu.

Nieprzewidywalność może zapewnić różne cechy w zależności od potrzeb gry. Jeśli chodzi o zagrożenia, wszystkie one przybierają postać zdania testu kośćmi podczas wykonywania akcji. Kości same w sobie są doskonałym źródłem napięć i dramatów, więc dużo pracy poświęcono strukturze systemu, co szczegółowo opiszę w przyszłym blogu.

Ważną częścią jest tutaj to, że testy kości znajdują się bezpośrednio przy postaciach, a nie przy planetach lub środowisku, a nawet statkach. Jest tam losowość, ale pokazywane są tylko wyniki, gracz nie musi rozumieć wszystkiego, co skutkuje generacją planety. Aby losowość i kości zapewniały napięcie, gracz musi być świadomy całego procesu. A kości wpływają bezpośrednio na małą grupę ludzi, w którą gracz inwestuje w trakcie gry. Efektem końcowym jest dramatyczny moment lądowania załogi na wirującej asteroidzie lub gorączkowe zbieranie zasobów podczas trzęsienia ziemi. Miejmy nadzieję, że zagrożenia sprawią, że planety i świat poczują się żywe i wrogie.