„Nie ma piekła pod nami, nad nami tylko niebo”. Johna Lennona

W tym artykule przyjrzymy się projektowi katedry w Lichfield w Wielkiej Brytanii oraz temu, jak może nam pomóc zrozumieć, co mamy na myśli, gdy mówimy o „kształtie nieba” i jak wpływa to na „potrzeby ziemi”. Praktyczne zastosowanie tej dyskusji dla nas jako jednostek dotyczy tego, dlaczego medytacja, fizyczna samoopieka i wzięcie odpowiedzialności za nasze samopoczucie emocjonalne są ważne dla duchowego wzrostu.

W Księdze Rodzaju czytamy, że Bóg (hebrajskie słowo użyte w Księdze Rodzaju 1:1 to Elohim, liczba mnoga) stworzył „niebiosa i ziemię”. Tradycyjnie uczy się nas, że Bóg jest w niebie i kieruje światem z góry, ale Księga Rodzaju 1:1, wzięta dosłownie, daje inną perspektywę. To tak, jakby zamiast tego znajdował się w centrum nieba i ziemi, działając jako równowaga, lustro lub odbicie między nimi. W chasydyzmie uważa się, że Bóg jest ukryty we wszystkich rzeczach, w całym wszechświecie. Hebrajskie słowo oznaczające świat i wszechświat to Olam, עוֹלָם (oznaczające również wieczność, przestrzeń, istnienie, kosmos, makrokosmos, stworzenie) i ma swoje źródło w czasowniku „być ukrytym”. Znaczenie tego jest takie, że Bóg jest ukryty w całym wszechświecie, abyśmy wszyscy mogli go zobaczyć.

Niebo może więc być raczej szablonem lub idealnym planem, a może poznając Boga, możemy bardziej skupić się na tym planie? Czy ziemia zostaje w ten sposób uświęcona lub uduchowiona przez nas? Czy Jego plan polega na doprowadzeniu niebios i ziemi do jednej linii przez nas, a nie tylko na bezpośredniej kontroli przez Niego? Wielcy przywódcy duchowi działają jak soczewki, przez które skupiamy się na sobie, Nim, naszych relacjach i tym planie.

W przenośni często widzimy ideę człowieka poszukującego tej „centralnej pozycji” w różnych wyznaniach i kulturach: Adam i Ewa zaczynają się w centrum Ogrodu; Mojżesz objawia Torę z dołu góry Synaj; Jezus często głosił z części wzgórza, najsłynniejsze „Kazanie na Górze”; Prorok Mahomet otrzymał swoje pierwsze objawienie od anioła Gabriela (Jibril) w połowie drogi w górę Jabal al-Nour (arab. „Góra Światła”) w jaskini Hira; po osiągnięciu nirwany pierwszą nauką Buddy była „Środkowa Droga” jako część szlachetnej ośmiorakiej ścieżki. Katedra w Lichfield jest zbudowana w połowie wzgórza z piaskowca.

Często mamy też widok nieba, jakby było nad nami, na niebie. Dzieje się tak dlatego, że tłumaczenie hebrajskiego słowa „szamajim” (ponownie słowo w liczbie mnogiej) jest tłumaczone jako niebo(a), ale może również oznaczać „niebo” lub „firmament”. Shamayim jest konstruktem słowa „szam”, pochodzącego z wymarłego języka semickiego, akadyjskiego, oznaczającego „niebo” lub „wyniosły”, oraz hebrajskiego słowa oznaczającego wodę „mayim” (pisanego po hebrajsku mem-yod-mem). Autor spekuluje, że między innymi Crossing of Lichfield Cathedral może reprezentować hebrajską literę mem (patrz poniżej).

Budowa świata za pomocą liter hebrajskich

„Gdzieś w tej starożytnej mistycznej trójcy masz trzy jako magiczną liczbę” Song. Robert L Dorough, American Broadcasting Music, Inc

Istnieje przekonanie, że Bóg stworzył świat i wszechświat, używając liter alfabetu hebrajskiego (i zawartych w nim cyfr), zaczynając od drugiej litery „Beit”, oznaczającej „dom”. Jest to również pierwsza litera Tory, jak w „Beresheet”, co oznacza „Na początku…” Alfabet hebrajski prawdopodobnie został nam przekazany ze starożytnego Egiptu, gdzie alfabet hebrajski wyewoluował z egipskich hieroglifów. Mówi się nam również, że nikt nie widział Boga i nie żył, więc musi On pozostać w ukryciu, jak egipski bóg Amon-Ra, „ukryty”. Koran zaczyna się również arabską literą „B”, jak w „Bismillah…”, co oznacza „W imię Allaha”.

To jest funkcja aniołów, aby zapewnić łączność między człowiekiem a Bogiem, są Jego posłańcami. Głównym aniołem Bożym jest Metatron, który jest znany jako niebiański skryba i ma 36 skrzydeł. Chociaż nie jest on bezpośrednio wymieniany w pismach świętych, można go znaleźć w powiązanych tekstach żydowskich i islamskich odpowiednio jako Ezdrasz lub Uzair. Pojawia się również we współczesnej kulturze popularnej, m.in.: pisarz grany przez Curtisa Armstronga w serialu telewizyjnym „Supernatural”; głos Boga grany przez Alana Rickmana w filmie „Dogma”; jako anioł grany przez Dereka Jacobiego w adaptacji książki Terry'ego Pratchetta i Neila Gaimana „Good Omens” z 2019 roku z Michaelem Sheenem (jako aniołem) i Davidem Tennantem (jako demonem).

Metatron jest często przedstawiany geometrycznie jako kombinacja wszystkich 5 brył platońskich (powyżej), które są jedynymi regularnymi polytopami, które mogą istnieć w przestrzeni trójwymiarowej. W abstrakcyjnym sensie matematycznym Metatron jest zatem postrzegany jako „brama” do wyższych wymiarów. Matematyka mówi nam, że w wyższych wymiarach mogą istnieć tylko 3 regularne politopy, którymi są: n-sześciany, simpleksy (czworościan) i ortopleks (ośmiościan). Jest to jeden z wielu powodów, dla których „trzy to liczba magiczna”. Jedynym wyjątkiem od tej reguły jest czwarty wymiar, w którym może istnieć 6 polytopów. Więcej na ten temat przy omawianiu wizji nieba Ezechiela.

Nazwa „Metatron” może mieć swoje źródło w dwóch greckich słowach „po” (meta) i „tron” (thronos), które wzięte razem oznaczają „tego, który służy za tronem” lub „tego, który zajmuje tron ​​obok tron chwały”. Możesz zobaczyć geometrię sześcianu Metatrona, który jest rzutowany na maswerki sklepień sufitowych katedry w Lichfield, tak jakby każdy segment sklepienia był własnym „tronem”. Łącząc te pomysły, możemy zobaczyć litery hebrajskie ułożone na sklepieniach sufitu katedry (poniżej). Na tym planie widać, że litera „mem”, centralna litera alfabetu hebrajskiego, również wypada na skrzyżowaniu katedry.

Duch Boży unosił się nad powierzchnią wód

„Tu nie chodzi o ciebie…” The Ancient One do Stephena Strange'a, Dr Strange (film), Marvel Entertainment LLC

Zatem w przenośni Przejście jest punktem „z którego” Bóg stworzył niebo i ziemię. W tym centralnym punkcie „Duch Boży unosił się nad powierzchnią wód” (Księga Rodzaju 1:2), co tutaj widać częściowo symbolicznie w błoniastych stopach (symbolizujących wodę) mosiężnej mównicy z orłem (dla ognia) katedry (poniżej). Orły naturalnie nie mają błoniastych stóp.

Niebo znajduje się na wschód od katedry (tutaj po prawej), w chórze i kaplicy Matki Bożej, a ziemia (po lewej) znajduje się w nawie głównej i zachodniej fasadzie. Dlatego duchowieństwo i chór prowadzą swoje interesy na wschodzie, a publiczność służy im na zachodzie.

Wody Przejścia są metaforycznie jak umysł, który odzwierciedla to, co na wschód od Katedry (niebiosa) i rzutowane na zachód (ziemia). Słowo „Nave” ma swoją etymologię w języku łacińskim dla „statek”. Transept zachowuje się jak koła rydwanu, żagiel łodzi (i być może rumpel), upływ czasu w odniesieniu do ruchu spowodowanego wolą, miejsce, w którym utrzymuje się „ruch wirowy” jako stworzenia.

To jest statek, którym jesteśmy my sami, kiedy unosimy się na falach naszego umysłu, na który z kolei wpływa Chór i Kaplica Matki Boskiej. Im spokojniejsze wody, tym wyraźniejszy rzut nieba na ziemię. Umysł jest najbardziej spokojny, gdy dbamy o nasze samopoczucie emocjonalne, a z kolei zwracamy uwagę na nasze samopoczucie fizyczne. Im lepsze nasze zdrowie, tym zdrowszy nasz umysł. Medytacja jest ważną częścią tej dbałości o siebie, ale ważna jest również szersza troska o siebie, życzliwość dla siebie i innych.

Później omówimy symbolikę Chóru i Kaplicy Matki Boskiej jako drabiny, którą Jakub widzi we śnie, drabiny, po której aniołowie wchodzą i schodzą, przenosząc informacje od człowieka do Boga iz powrotem. Spekulujemy, w jaki sposób anioły kodują te informacje w świetle aktualnej nauki w fizyce, takiej jak teoria względności, teorie kwantowe strun i pętli oraz technologia informatyki kwantowej. Badamy wizję nieba, którą widzi Ezechiel, oraz geometrię leżącą u podstaw tych aniołów. Patrzymy również na ten model statku i porównujemy go z modelem rydwanu, który również widzi Katedra. Wszystkie te spekulacje mają praktyczne zastosowanie dla naszego dobrego samopoczucia i duchowości.

doktora Nicka Stafforda

Eye of Heaven — Lichfield Cathedral Teoria wszystkiego

Wydawnictwo Unicordia Forest w Wielkiej Brytanii

„Czasami zbyt gorąco świeci oko nieba”, Szekspir, Sonet 18.

Wszystkie wyrażone idee są czysto spekulacyjne i autor nie rości sobie praw do jakiejkolwiek prawdy.

Obraz muzułmańskich pielgrzymów w jaskini Hira, z podziękowaniami dla Saudipics

Wszystkie inne zdjęcia autorstwa autora