Paranoja Gell-Manna Techa

W ciągu ostatnich kilku miesięcy wyceny technologii przechodziły reset, podczas gdy w szczególności kryptowaluty odnotowały spektakularne wzrosty. Hunter Walk ma bardzo pouczający post o tym, dlaczego LP są zaniepokojeni wysokimi stratami, mimo że pojedyncze awarie, nawet duże, takie jak FTX, stanowią tylko niewielką kwotę zainwestowanego kapitału ze względu na długoterminowe ryzyko. Ale poza tymi przyczynami zachodzi głębsza ponowna ocena i jest to rodzaj odwróconej amnezji Gell-Manna, którą moglibyśmy nazwać paranoją Gell-Manna.

Amnezja Gell-Manna polega na tym, że często nie aktualizujemy naszych wyników wiarygodności w odpowiedzi na nowe informacje. Efekt został nazwany na cześć Murraya Gell-Manna, fizyka, laureata Nagrody Nobla. Jego przyjaciel, powieściopisarz Michael Crichton, opisał ten efekt w sposób pamiętny:

Krótko mówiąc, efekt amnezji Gell-Manna jest następujący. Otwierasz gazetę na artykule na temat, który dobrze znasz. W przypadku Murraya fizyka. W moim show-biznesie. Czytasz artykuł i widzisz, że dziennikarz absolutnie nie rozumie ani faktów, ani problemów. Często artykuł jest tak błędny, że w rzeczywistości przedstawia historię od tyłu — odwracając przyczynę i skutek. Nazywam to opowieściami o „mokrych ulicach powodujących deszcz”. Papier jest ich pełen.

W każdym razie czytasz z irytacją lub rozbawieniem liczne błędy w historii, a następnie przewracasz stronę na sprawy krajowe lub międzynarodowe i czytasz tak, jakby reszta gazety była w jakiś sposób dokładniejsza o Palestynie niż bzdury, które właśnie przeczytałeś. Przewracasz stronę i zapominasz, co wiesz”.

Kluczową koncepcją jest to, że często otrzymujemy informacje, które powinny zmienić nasz światopogląd, zwłaszcza na temat wiarygodności źródła, ale nie aktualizują się. To się dzieje cały czas.

Możliwa jest jednak również sytuacja odwrotna, którą nazywam paranoją Gell-Manna. Odwrotna sytuacja polega na tym, że otrzymujesz nowe informacje i zamiast tego zaczynasz wątpić we wszystko inne w swoim modelu mentalnym lub nie wierzyć we wszystko, co pochodzi od źródła. Byrne Hobart zwraca uwagę , że na przykład paranoja Gell-Manna jest powodem, dla którego traderzy często ograniczają straty – chociaż sama strata może nie być taka zła, często obala coś głębokiego w modelu mentalnym, powodując, że trader obawia się dalszych przyszłych strat z przedział ufności zbyt szeroki, by się przed nim zabezpieczyć, a co gorsza, że ​​wcześniejsze zyski mogły być czystym szczęściem.

Biorąc przykład z wybuchu FTX, nie wierzę, że LP są zdenerwowani VC głównie dlatego, że straty były tak spektakularne lub dlatego, że ryzyko utraty reputacji jest tak duże, ale raczej z powodu paranoi Gell-Manna: zastanawiają się teraz, jakie inne marki w portfelu są błędne. Sequoia wydała notatkę , próbując się zabezpieczyć, mówiąc, że straty wyniosły mniej niż 3% zaangażowanego kapitału i że zwróciły już fundusz w samych niezrealizowanych zyskach. Ale w przypadku Gell-Mann Paranoia problemem nie jest zwykła strata w wysokości 150 milionów dolarów, ale to, że ich inwestorzy mogą wątpić w dokładność zgłoszonych niezrealizowanych zysków w wysokości 5,8 miliarda dolarów; jeśli Sequoia pomyliła się w tym przypadku, ich szacunkowe inne zyski również mogą być błędne, więc fundusz może mieć mniejsze zyski niż zgłaszane (lub nawet ponosić straty) z fundamentalnych powodów, których nie rozwiąże żaden zwykły audyt ani zgodność z GAAP.

Przerażające w paranoi jest to, że jest ona z natury irracjonalna, jest formą przerażających oczekiwań, a niebezpieczną rzeczą związaną z oczekiwaniami jest to, że mogą się zakotwiczyć, a następnie stworzyć własną rzeczywistość . Jeśli paranoja się zakotwiczy, może podważyć zaufanie do technologii, co znacznie osłabi całą branżę. Wysokie zaufanie do technologii sprawia, że ​​jest silna, ponieważ wymaga wysoko wykwalifikowanych ludzi z dużymi kosztami alternatywnymi do współpracy nad pomysłami, które początkowo brzmią dziwnie i mogą nie mieć jeszcze dowodów. To właśnie przekonuje ludzi do podejmowania ryzyka i próbowania nowych rzeczy, odmładzając technologię na każdym kroku; prawdopodobnie bez nienormalnie wysokiego poziomu zaufania technologii nie funkcjonowałby.

Historia technologii jest pełna szokujących aktów zaufania. Będąc pod urokiem paranoi Gell-Manna, ludzie będą spędzać więcej czasu zastanawiając się, czy ich kontrahent ich nie okłamuje, i być może odmówią dobrym, ale dziwnym możliwościom. Oznacza to, że ludzie nie będą ze sobą współpracować, nowe firmy nie będą przyciągać pierwszych klientów, a startupy nigdy się nie rozpoczną. Wprowadzanie zmian i próbowanie nowych rzeczy to sposób, w jaki technologia odmładza się, ale pozbycie się sieci bezpieczeństwa, jaką jest zaufanie, spowoduje utratę witalności. Eric Schmidt porzucił stanowisko dyrektora generalnego spółki publicznej, aby kierować Google, ponieważ ufał Johnowi Doerrowi, który obiecał znaleźć mu inną pracę, jeśli mu się nie powiedzie; co się stanie, jeśli następny Schmidt w to nie uwierzy?

Jest wiele do podsumowania i patrząc wstecz jasno widać, że branża technologiczna popełniła wiele błędów w ciągu ostatniej dekady, ale musimy pokonać paranoję Gell-Manna, aby zapobiec stratom ubocznym. Pokonanie strachu to podróż emocjonalna, a nie racjonalna, oparta na rzeczywistości, a nie na rozumowaniu; wymaga uznania strachu, zaakceptowania go i zmierzenia się z nim, aw końcu przezwyciężenia go. Wypłukanie systemu będzie zatem wymagało bólu — zwolnień, zwolnień, a nawet bankructw — i refleksji, ponieważ wiele dziedzin, które w większości unikały sceptycyzmu, takich jak web3 czy udostępnianie skuterów, przechodzi od dawna oczekiwane rozliczenia. Ale najważniejsze to się nie poddawać. Strach odejdzie, gdy ujawnią się ci, którzy tworzą prawdziwą wartość, potwierdzając w ten sposób wieczną prawdę, że technologia wciąż tworzy wiele wartości.