Pokój na Ziemi

W zeszłym roku odłożyłem studia i zrobiłem rok przerwy w Izraelu. Kiedy tam byłem, miałem przywilej przyglądania się konfliktowi izraelsko-palestyńskiemu oczami zarówno Izraelczyków, jak i Palestyńczyków. Niektóre z moich podróży zaprowadziły mnie na Zachodni Brzeg, Wschodnią Jerozolimę i w pobliże Strefy Gazy. Moimi dwoma ulubionymi miejscami były Barta'a, podzielone izraelsko-palestyńskie miasto na północnym Zachodnim Brzegu i Izraelu, coś w rodzaju muru berlińskiego, ale nie ma tam bariery, oraz Netiv Ha'Asara, moszaw (osada) bezpośrednio znajdującej się w Strefie Gazy, w której widziałem ją już z daleka.

Mieszkańcy Netiv Ha'Asara zawsze dzielą się swoimi doświadczeniami związanymi z życiem w strachu, ale nie zawsze jest to historia jednego z mieszkańców, który zamienił swój ból w pasję dzięki projektowi „Path to Peace”. Projekt „Droga do pokoju” to ściana z napisem „Netiv Le'Shalom” lub „Droga do pokoju” w języku hebrajskim, a odwiedzający otrzymają kamień, napiszą życzenie na jego odwrocie i ułożą go na ścianie według koloru.

Dziś grupy podróżnicze odwiedzające Izrael z całego świata odwiedzają Netiv Ha'Asara, aby umieścić kamień na murze. Miałem również okazję odwiedzić Sderot, miasto położone najbliżej Strefy Gazy, oddalone o mniej niż milę. Jest to również najbardziej bombardowane miastem w Izraelu, które od 2000 roku było bombardowane ponad 10 000 razy. Gdy tylko postawiłem stopę w Sderot, wyglądało to jak typowe izraelskie miasto. Jednak każdy dworzec autobusowy i każdy dom w Sderot ma „bezpieczny pokój” na wypadek alarmu syreny, a wszystkie okna wychodzące na Strefę Gazy mają żelbetowe osłony.

Później, podczas mojej przerwy, miałem okazję zgłosić się jako ochotnik do armii izraelskiej, czyli IDF. W naszej bazie znajdowała się „mini Gaza”, która miała służyć jako miejsce szkolenia oraz część planu zdjęciowego do przebojowego izraelskiego serialu Netflixa „Fauda”. „Mini Gaza” była wyposażona we wszystko, co mogłoby otworzyć oczy, w tym pozorowane graffiti, pozorowane konstrukcje wyglądające na zniszczone oraz pozorowany tunel, przez który miałem okazję przejść. Pozwoliło mi to doświadczyć, jak wyglądałoby prawdziwe spotkanie na ziemi, gdyby doszło do wojny totalnej.

Wszystkie te doświadczenia zmotywowały mnie do stania się lepszym słuchaczem i gawędziarzem. Po wysłuchaniu zarówno Izraelczyków, jak i Palestyńczyków doszedłem do wniosku, że obaj naprawdę chcą pokoju. Angażowanie się w znaczące rozmowy, takie jak te, które prowadziłem na pierwszej linii konfliktu, tylko posunie nas do przodu.