Uwaga do samobójstwa

Duchowe spojrzenie na bardzo ludzki problem
Jamie D. Mackay

Przedmowa:

Nie jestem fanem oferowania ostrzeżeń przed rozpoczęciem pracy i jestem przeciwny terminowi tabu; Określenie tematu jako tabu automatycznie odcina wszelkie próby lepszego zrozumienia ludzi przez ludzkość, co niweczy naszą szansę na rozwój.

Pomimo moich osobistych prawd, ten artykuł jest nadal drażliwym tematem.

Dlatego proszę, potraktuj tę notatkę jako ostrzeżenie, jeśli kiedykolwiek zdarzyło Ci się popełnić samobójstwo. Jeśli twoje doświadczenie jest nadal surowe, zostaw tę pracę na inny czas; ten esej będzie tu dla ciebie, kiedy tylko będziesz gotowy.

Wszystko, co za chwilę przeczytasz, jest oparte na prawdziwych wydarzeniach. Wszystkie nazwiska, miejsca i określone wydarzenia zostały zmienione ze względu na prywatność.

Fajerwerki i pasta do zębów

Unos Singh był zawsze zajęty w życiu, zajęty dobrymi powodami.

Był na dobrej drodze do kariery, o której zawsze marzył, kręcił teledyski ze swoimi utalentowanymi przyjaciółmi, którzy byli dobrze zapowiadającymi się piosenkarzami, i przyjął swoje indyjskie dziedzictwo, uderzając w rytm przodków na swoim Bhangra Dhol.

Genialny student pracujący nad uzyskaniem kwalifikacji w dziedzinie stomatologii, który miał tylko kilka egzaminów przed przejściem na ostatni rok studiów na uniwersytecie, w Unos nie było nic niezwykłego; tak wyluzowani, jak przyszli, ale byłby tam dla ciebie w jednej chwili, gdyby został wezwany. Kochający starszy brat i wrażliwy syn oraz człowiek pełen energii głównego bohatera, którego nigdy nie lubiano. Dlaczego więc zaginął?

20 marca 2014 r. przyjaciel Unosa usłyszał na ulicy, że zaginął. Dlaczego zaginął 21-latek? Dlaczego, ze wszystkich ludzi, nigdzie nie widać Unos? Nic z tego nie miało sensu, więc przyjaciel przeprowadził dochodzenie. Troskliwy, zainspirowany Poirotem przyjaciel Unosa wysłał kilka wiadomości, poza kilkoma telefonami, do wielu kolegów ze szkoły, aby poinformować ich, że jeden z pierwotnych członków gangu zniknął AWOL. Żaden z nich nie potrafił tego zrozumieć.

W maju 2014 roku Unos wysłał współpracownikowi wiadomość o swoim powiedzeniu:

„Jak to się stało, że wszystko było łatwiejsze, gdy byliśmy młodsi? Jak to się stało, że kiedy byliśmy młodsi, wszystko było o wiele zabawniejsze?

Ciało Unosa zostało pochowane zgodnie z indyjską tradycją 12 dnia tego miesiąca.

Powodem, dla którego wiem o tej historii, jest to, że byłem przyjacielem prowadzącym śledztwo. Powyższa historia jest zwięzłym podsumowaniem ostatnich wspomnień, jakie mam o życiu Unos. To ostatnie chwile, w których żyję, dotyczące mojego najlepszego przyjaciela z dzieciństwa. Do dziś, dziewięć lat później, wciąż nie jestem mądrzejszy o to, jak i dlaczego doszło do samobójstwa Unosa.

Jako zaniepokojony i początkujący detektyw, częścią śledztwa w sprawie zaginięcia Unosa i jego późniejszego samobójstwa była wizyta w domu rodzinnym Unosa i rozmowa z jego rodzicami. Minęły lata, odkąd ich ostatni raz widziałem i nie byłem pewien, czy w ogóle mnie rozpoznają, ponieważ sporo urosłem (ale nie wydawałoby się, że za bardzo) od szkoły podstawowej. Niemniej jednak, dla własnego spokoju, potrzebowałem pewnej jasności.

Spanie w domu Unosa polegało na robieniu rzeczy dla małego chłopca; nie spanie całą noc, grając w Call of Duty online, wyjąc obelgi pod adresem jakiegoś przypadkowego Amerykanina, który oddałby nam obelgi, szukając nieodpowiednich filmów i usuwając naszą historię równie szybko we wczesnych dniach Internetu, dogłębnie dyskutując o tym, co nasze Zombie Plan przetrwania apokalipsy byłby; Jego ojciec nawet przypadkowo uderzył mnie fajerwerkiem, który nie był odpowiednio przymocowany do ziemi.

(Często zastanawiam się, dlaczego nałożył pastę do zębów na mały znak, który został na moim ramieniu. Niezupełnie blizna, ale niech mnie diabli, jeśli następnego dnia nie pójdę do szkoły i nie powiem wszystkim moim kumplom, że uderzył mnie fajerwerk , „eksplodował mi w twarz i w ogóle!”, mówiłem im.)

Odwiedzanie domu, w którym mieszkałem regularnie, bez obecności lub powrotu mojego przyjaciela, było dziwne. Nie byłem pewien, jak przetworzyć tę rzeczywistość. Nigdy wcześniej nie przeżyłam tego wydarzenia i nie z własnej winy jego rodzice też nie mogli mi pomóc, ponieważ nie doświadczyli samobójstwa we własnym życiu; i właśnie stracili swoje pierwsze dziecko.

Zrobiłem to, co radzili mi rodzice; Przynieś kwiaty i kartkę, okaż współczucie i wychodź zawsze, gdy uznam, że nadużyłem gościnności. Rodzinny pokój frontowy był pełen przyjaciół i krewnych, z których niektórzy patrzyli na mnie z ukosa, ponieważ skądś mnie rozpoznawali. Nastrój był ponury, niektórzy mężczyźni opiekowali się wszystkimi szklankami wody i herbatnikami; i obejmuje. Matka Unosa była w domu, ale nigdzie jej nie było.

Śmiejąc się w takiej sytuacji, zostałbyś uznany za podłego człowieka, ale właśnie to zrobiliśmy z przyjaciółmi Unosa. Wspominanie to doskonały sposób na zachowanie wspomnień, a mając tak zróżnicowaną grupę przyjaciół, których nigdy wcześniej nie spotkałem, każdy z nas miał jedną lub dwie historie do opowiedzenia. Te skojarzenia pomagają zapomnieć o prawdziwej tragedii, dlaczego w ogóle rozmawiasz.

Powrót do rzeczywistości dotknął rozmowę poprzez lament starszej kobiety, która nie mogła już dłużej tego powstrzymywać. To było potwierdzenie mojego przekroczenia terminu pobytu. Wstałem i wyszedłem, a tydzień później miałem uczestniczyć w pogrzebie.

Ciężar własnego świata

Jak w przypadku większości urazów, życie toczy się dalej. Od pogrzebu minęło kilka lat i nie ma dnia, żebym nie myślał o Unos. Będąc uosobieniem ciekawości, cofam się do tamtych dni, kiedy zaginął, desperacko próbując znaleźć jakiekolwiek wskazówki, które mogły doprowadzić do interwencji, która utrzymałaby go przy życiu. Wszelkie podejrzenia zawsze zawodzą; dzieje się tak, gdy walczysz z inteligentnymi ludźmi, ślady są zakryte.

Ale jak mówię życie toczy się dalej. Codzienne wydarzenia wróciły do ​​normy, a ja robiłem, co mogłem, aby dotrwać do dwudziestki. Samobójstwo Unosa powoli stało się kamieniem milowym w moim życiu. Myśląc o naszym wspólnym czasie, powoli akceptowałem, że to się stało i byłem bardziej wdzięczny za czas, który spędził, tworząc dużą część moich najszczęśliwszych wspomnień z dzieciństwa.

Środowisko pracy biurowej może być pełne temperamentu. Albo dostaniesz stolik pod ścianę w biurze pełnym nieszczęśliwych ludzi, w których nie możesz odróżnić ich od robotów, albo skończysz w biurze pełnym przebojów z żądzą życia i jeszcze większym apetytem dla śmiechu.

Jakimś cudem skończyłem jako najstarszy w mojej nowej pracy biurowej, mając 28 lat. Moi koledzy mieli średnio od 20 do 25 lat, jeśli dobrze pamiętam. To biuro z tymi młodymi bykami było śmiechem na minutę. Podświadomie przyjąłem rolę mądrego starszego w grupie, ale moja dojrzałość mnie zawiodła, kiedy śmiałem się z dziecinności i często skandalicznych żartów robionych kosztem wszystkich innych na sali. Mimo to atmosfera była zawsze pozytywna.

Biznes był prowadzony przez dwóch najbardziej dojrzałych młodych mężczyzn, jakich kiedykolwiek znałem, czasami zapominając, że jestem znacznie starszy i dlatego powinienem być lepszy. Plan miejsc w biurze miał mnie za jednym z właścicieli firm. Na potrzeby tej historii nazwijmy go Malcolm.

Malcolm był najbardziej imponujący. Do dziś nie spotkałem nikogo, kto byłby lepiej przyjęty niż on. Mężczyzna o wysokich wymaganiach i zdeterminowany, by żyć jak najlepiej, nie było minuty, żeby ktoś nie próbował się z nim skontaktować. Prowadząc dobrze prosperującą firmę ze swoim partnerem biznesowym, Malcolm wciąż znajdował czas, by jeździć na męskie wakacje, uczestniczyć w festiwalach muzycznych, realizować inne przedsięwzięcia biznesowe i śledzić swoją ulubioną drużynę piłkarską, gdziekolwiek grała, w domu lub poza nim. Brak czasu nigdy nie wydawał się problemem; znalazł czas. Inny inteligentny mężczyzna o energii głównego bohatera, Malcolm, potrafił ukryć fakt, że miał cały świat na swoich barkach.

W połowie lipca 2022 roku Malcolm niestety odebrał sobie życie. Znałem tego człowieka zaledwie od dwóch miesięcy, ale kiedy usłyszałem tę wiadomość, byłem w całkowitym niedowierzaniu. Podwójnie i potrójnie sprawdzałam, czy mam właściwego mężczyznę. Nie ma szans, do diabła, żeby Malcolm to zrobił. Od czasu do czasu, gdy słyszymy o czyjejś śmierci, zwłaszcza w wyniku samobójstwa, ludzie często mówią: „O mój Boże, on też był taki szczęśliwy”. Cóż, to byłem ja. Byłem oszołomiony i byłem jednym z wielu zdezorientowanych.

Trudno było nie być na pogrzebie Malcolma, uważałem go za wspaniałego człowieka, ale nie znałem go wystarczająco długo. Nie znałem nikogo z jego rodziny i przyjaciół, aby uzasadnić udział w tym uroczystym wydarzeniu. Jednak odwiedziłem jego dom rodzinny, aby złożyć kondolencje. To najmniejsza rzecz, jaką możesz zrobić dla kogoś, kto rozśmieszył Twój dzień.

Doświadczenie sytuacji to piękna cecha, którą warto mieć w swojej zbrojowni; retrospekcje mogą jednak czasami być bolesnym przypomnieniem, dlaczego w ogóle masz tę wiedzę.

Nie ma wielkiej różnicy w odwiedzaniu domów kogoś, kto stracił ukochaną osobę; Wyjątkowo smutne, nikt nie zna idealnej rzeczy do powiedzenia, aby złagodzić czyjeś dolegliwości. Czasami wszystko, czego potrzebujemy, to ramię, w które możemy się wypłakać i opłakiwać. To samo dotyczy siedzenia w domu Malcolma i Unosa tyle lat temu. Wszyscy potrzebujemy komfortu. Dopiero gdy wrócę do własnego domu, naprawdę docenię moje zachowanie w domu Malcolma. Pomimo tego, że nie wiedziałam, dlaczego Malcolm zrobił to, co zrobił, byłam bardzo spokojna i uważna, nie byłam tak zdezorientowana jak w domu Unosa i zachowywałam racjonalność. Niestety, stałem się nieuzasadnionym ekspertem od odwiedzania domów dotkniętych samobójstwem.

Było tam kilku chłopaków, z którymi pracowałem w biurze, i muszę pochwalić ich zachowanie. Matka Malcolma walczyła z nieuchronnością załamania, a jego ojciec był spokojny, opanowany i opanowany (oczekiwanie mężczyzny). Przyjaciele Malcolma i moi współpracownicy podtrzymywali rozmowę, unikając wszelkiej możliwości niezręcznej ciszy. W takiej sytuacji nie ma nic gorszego niż cisza; cisza otwiera umysł na zastanowienie się, dlaczego wszyscy jesteście razem w jednym pokoju, z rodziną i przyjaciółmi (a nawet nieznajomymi), przede wszystkim. Zachowanie chłopca w rozmowie było nienaganne. Stracili swojego najlepszego przyjaciela, ale przenieśli wagę na wszystkich innych – bardzo bezinteresowny czyn. Byłem świadkiem z pierwszej ręki wymuszonej ewolucji chłopca, który stał się mężczyzną.

Podobnie jak w przypadku Unos, Malcolm od czasu do czasu przychodzi mi do głowy. Kolejna z wielu niesamowitych dusz, które wybrały trwałe rozwiązanie tymczasowego problemu.

Przesłanka listu samobójczego

Odsuwając na bok termin tabu, przedmówmy, czym jest samobójstwo i jakie są jego podteksty, i poruszmy kwestię siły pióra. Pamiętaj, chodzi o lepsze zrozumienie.

Zasuwanie kurtyny na czyjeś życie składa się z ostatniego aktu, jedynej rutyny, którą te zagubione dusze czują, że mają pełną kontrolę. Niestety, jak na taki temat, mamy coś, co nazwalibyśmy klasycznymi przykładami ostatniego tańca. Przedawkowanie nielegalnych lub przepisanych leków, wieszanie się, skakanie z wysokości, a czasem strzelanie do siebie. Nie ma potrzeby, żebym wchodził w szczegóły, ale bez wątpienia słyszeliście już o jednym z takich przypadków.

Według Światowej Organizacji Zdrowia każdego roku ponad 700 000 osób odbiera sobie życie. Każdy wybiera jeden okropny sposób, aby to zakończyć. Każde utracone życie jest setki bardziej zdezorientowane, dlaczego.

Jest jeszcze jeden konkurent, który zwykle idzie w parze z samobójstwem, list samobójczy . List pożegnalny jest głównym powodem, dla którego piszę ten artykuł; Uważam, że jest to fascynujący i potencjalnie ratujący życie artefakt, który można kiedykolwiek znaleźć. O ile mi wiadomo, Unos i Malcolm nie zostawili po sobie listu, co oznacza, że ​​najbliżsi będą zagubieni w tym, że nigdy nie dowiedzą się dlaczego.

Jeśli przeanalizujesz pozostawione notatki, znajdziesz w nich głęboką moc. Wyobraź sobie następujące zdanie w fikcji, która zawiera trolle, czarodziejów i czarownice, do majestatycznych, świecących krajobrazów, gdzie drzewa rozmawiają ze sobą, a płynąca, czysta, błękitna woda jest w rzeczywistości starożytnym i potężnym wężem, który patroluje ziemie, przynosząc życie miejscowe zwierzęta leśne. Bohater książki uroczyście oświadcza:

„Nienawidzę siebie bardziej niż kocham ciebie”.

Jak się z tym czujesz? Bez wątpienia współczujecie bohaterce, ale macie nadzieję, że w drugim akcie znów odnajdzie się i będzie żyła długo i szczęśliwie do końca książki. Może być dla siebie surowa, ale bez wątpienia pokona.

Teraz wyobraź sobie ten sam cytat: „Nienawidzę siebie bardziej niż cię kocham”. tylko tym razem jest skierowany do ojca 16-latka. Oto, co to jest, szczery cytat — słowa ostatniego zdania listu samobójczego.

Kiedy weźmiesz pod uwagę kontekst prozy, wrażenie jest poetyckie i mędrcowe. Notatki te są najbliższe pełnej manifestacji surowych emocji, aw niektórych przypadkach prawdziwych słów mądrości. Należy zauważyć, że wymyśliłem fikcyjnego bohatera cytatem z prawdziwego życia; więc co sądzisz o wymyślonej postaci? Jeśli tak jak ja myślałeś, że po prostu musi przezwyciężyć problem nienawiści do siebie, wykorzystując nadzieję, nauczy się kochać siebie, przeżywając przygody, obejmując wszystko, co jest życiem i chwytając, kim jest jako osoba.

Więc teraz, gdy wiesz, że cytat był autentyczny, czy czujesz to samo w stosunku do prawdziwego pisarza zamyślonego zdania, tak samo jak w przypadku fikcyjnej postaci? Jeśli nie, to dlatego musimy pozbyć się tego tabu.

Od czasu do czasu notatka może cię naprawdę zaskoczyć. Po podróży do domu przyjaciela Ted zastał otwarte drzwi wejściowe. Wszedł do środka tylko po to, by przekonać się, że nikogo nie ma w domu. Po kilkukrotnym zawołaniu Ted przeniósł się do kuchni, gdzie zobaczył notatkę. Nie myśląc o tym, rozłożył A4 i przeczytał:

„Cześć Ted, siedzę sobie w garażu. Dosłownie! Lol!!!"

Ponownie, jest to kolejny prawdziwy przykład listu samobójczego. Ten jest trudniejszy do strawienia. Śmiałem się, a ty? To był dobry żart, ale biorąc pod uwagę kontekst, to, co miało być żartem, było aktem ostatniej hura do życia — wyjściem na twoich warunkach i byciem całkowicie zadowolonym z decyzji, aby to zrobić. Czy zaczynasz dostrzegać moc kryjącą się za słowami?

Argument za listem samobójczym

Nadal obstaję przy moim punkcie listów samobójczych zawierających szczególną energię zdolną do ratowania życia. Zazwyczaj te pisma są ostatnią rzeczą, jaką człowiek wniesie do świata, zanim opuści to królestwo.

Telefony zaufania dla samobójców są czasem odskocznią dla zagubionej duszy. Dzięki infoliniom składającym się z armii ochotników te telefony ratują tysiące istnień ludzkich każdego roku, ale na tym świecie nic nie jest idealne i nie można uratować wszystkich. Infolinie na całym świecie borykają się z bardzo szczególnym problemem; Nie możesz przypisać wolontariusza do kogoś, kto potrzebuje pomocy, co oznacza, że ​​jeśli miałbyś zadzwonić lub wysłać e-mail z powrotem innego dnia, najprawdopodobniej nie będziesz w kontakcie z wolontariuszem, z którym rozmawiałeś po raz pierwszy. To usuwa osobistą wartość rozmowy z innym człowiekiem o ludzkim problemie. Dla wolontariusza oznacza to, że musi nadążać za konkretnym studium przypadku. Mogą okazywać dzwoniącemu szczerą troskę przez cały dzień, ale jest to trudne, gdy nie wiesz, ktoz którym rozmawiasz, ale dokładnie wiesz, dlaczego się ze sobą kontaktują.

Telefony zaufania dla samobójców istnieją dzięki naszym wielkim wysiłkom na rzecz podnoszenia świadomości. Organizacje charytatywne utworzone w celu zwiększenia świadomości samobójstw polegają na funduszach od ludzi takich jak ty i ja. Niezależnie od tego, czy chodzi o sprzedaż ciast z porannych imprez przy kawie, dni szalonych włosów w szkole, czy sponsorowane biegi półmaratonu, wszyscy możemy zrobić coś, aby zebrać pieniądze i podnieść świadomość, aby wesprzeć cierpiących (niektóre pracują nieprzerwanie przez cały rok. Jeśli znasz kogoś takiego jak rób wszystko, co możesz, aby utrzymać ich motywację i wspierać ich wysiłki najlepiej jak potrafisz).

Część argumentu, który próbuję przedstawić w tym eseju, dotyczy tego, co z całą tą świadomością robimy? Jedynym powodem, dla którego nie zostałem potrącony przez samochód, jest to, że jestem świadomy niebezpieczeństw na drodze. Ta czujność została mi zaszczepiona w bardzo młodym wieku, co oznacza, że ​​nie potrzebuję pomocy kogoś innego, aby zrozumieć, co robię, zanim zejdę z krawężnika. Dlatego ile razy uratowałem sobie życie, rozglądając się w lewo iw prawo przed przejściem przez ulicę? Uważanie na pojazdy to praktyczny krok, który mogę podjąć dzięki mojej świadomości. Powiedziawszy to, jestem świadomy samobójstwa, ale jakie praktyczne działania mogę podjąć, aby zapobiec samobójstwu? Zwykle rozmawiamy o tych rzeczach dopiero po tym, jak ktoś odebrał sobie życie.

Skłonności samobójcze są głębokim problemem osobistym. Nie jesteś winny swojej depresji i złych myśli, ale jesteś odpowiedzialny za zrobienie czegoś z tym. Drobnym problemem związanym z samobójstwem jest to, że możemy zlecić to profesjonalnemu terapeucie lub wolontariuszowi. Nadal są to ludzie, którzy fizycznie nie widzą całego problemu.

Różnica między mechanikiem a terapeutą polega na tym, że mechanik może zobaczyć zepsuty silnik lub przebitą oponę i natychmiast zidentyfikować problem. Terapeuta nie widzi konkretnego powodu twoich myśli samobójczych. Źródło znajduje się w twojej głowie, a terapeuta liczy na to, że będziesz szczery w stosunku do siebie i swoich dolegliwości; liczą również na to, że będziesz miał przyzwoity poziom słownictwa, aby móc jasno wyrazić, co jest nie tak, aby mogli pracować nad pomocą.

(Jeśli chodzi o precyzyjne słownictwo, jaka jest różnica między złamaną nogą a problemami ze zdrowiem psychicznym? Możesz dokładnie określić, że twoja noga złożyła się na pół po czystym złamaniu kości piszczelowej i strzałkowej, przebijając skórę przez tylną część łydki i powodując poważne rany szarpane, które pozostawią długą bliznę, ale czy możesz określić słowami, że jesteś przygnębiony, a nie tylko smutny? czy możesz jasno opisać swój niepokój i być w stanie zidentyfikować jego źródło? ; na ile jesteś w stanie powiedzieć komuś, co jest nie tak? Nie wystarczy powiedzieć, że jest ci smutno).

Jeśli chodzi o outsourcing twoich problemów i zamieszanie w tej kwestii z powodu braku słownictwa, istnieją przykłady listów samobójczych, które potwierdzają te punkty, niestety. Zacznę od outsourcingu.

Most Golden Gate w San Francisco zyskał reputację miejsca samobójców. Niestety, częściej niż rzadziej, szef ratownictwa będzie przebywał w pobliżu tego obszaru, aby znaleźć, zebrać i skontaktować się z najbliższymi krewnymi. Widział setki listów samobójczych, ale jeden szczególnie utkwił mu w pamięci.

„Mam zamiar skoczyć z mostu Golden Gate. Jeśli choć jedna osoba uśmiechnie się dzisiaj do mnie, zatrzymam się i odwrócę.”

Ponieważ szef znalazł tę notatkę, można bezpiecznie założyć, że nikt się nie uśmiechał. Ta notatka to przekonująca wiadomość opakowana w wadliwe podteksty. Dalsza część listu wyjaśniająca, że ​​wystarczy mu uśmiech, pokazuje, że ta osoba zna swój problem. Niewielu ludzi wie, czego potrzebują, aby rozwiązać swoje problemy ze zdrowiem psychicznym, ale ten człowiek wiedział. Wada tej wiadomości polega na tym, że całkowicie zlecił światu swój problem, aby ktoś inny mógł go naprawić. Skąd ludzie, którzy mijali go tego dnia, mają wiedzieć, że gdyby się uśmiechnęli, uratowaliby życie? Wydaje się to niesprawiedliwe, ponieważ nigdy nie wiesz, przez co przechodzi dana osoba. Kto wie, może nawet ominąłeś go tego dnia. Jego notatka jest również wyraźnym przypomnieniem, że uśmiech może przejść długą drogę.

Artykulacja i umiejętność czytania i pisania to niesamowite supermoce. Ile razy odszedłeś od kłótni i nagle się wkurzyłeś, ponieważ pomyślałeś o powrocie zabójcy, którego chciałbyś dać upust, ale zapomniałeś o tym w ferworze bitwy? Ciągle to robię. Brak słownictwa z pewnością się do tego odnosi.

Przed Facebookiem było MySpace. W skrzynce odbiorczej na stronie profilu znajdujemy list samobójczy młodej 16-latki.

„Nie wiem, czy ktoś to przeczyta, czy też zostanie przeze mnie usunięty”.

Od razu wyczuwamy zamieszanie, ale niekoniecznie pomieszanie słownictwa; raczej dezorientacja w jej sytuacji. To jest przykład kogoś, kto nie chce umrzeć, ale nie może dłużej żyć tak, jak ona. Nie znam rozwiązania jej trudnej sytuacji, ale gdybym miał spekulować, potrzebuje fundamentalnej zmiany scenerii i ogólnego środowiska. Może to wynikać z młodego wieku, który jest istotnym czynnikiem, ale brak słownictwa lub artykulacji nie pomaga tej młodej kobiecie.

Infolinie są bez wątpienia potężnym wspólnikiem w twojej trudnej sytuacji i powinny być używane obficie - z profesjonalizmem i obfitością współczucia. Udostępniłem kilka linków do różnych organizacji, jeśli ich potrzebujesz.

Łącza dotyczące zapobiegania samobójstwom w Wielkiej Brytanii:

https://www.papyrus-uk.org/

https://www.mind.org.uk/

https://www.samaritans.org/

Linki dotyczące zapobiegania samobójstwom w USA:

https://988lifeline.org/

https://www.nimh.nih.gov/

https://www.dbsalliance.org/

Jak zdominować problemy ze zdrowiem psychicznym

Pióro jest potężniejsze niż miecz. Jakikolwiek jest twój miecz, pisanie może pokonać większość wrogów. Problemy ze zdrowiem psychicznym to niewidzialny upiór ukryty w ciemności. Cóż, wyprowadźmy ich na światło dzienne. Pióro jest twoją pochodnią, która ujawnia sabotażystę w twojej głowie, a papier jest twoją liną, aby go ujarzmić.

Wszyscy wiemy, jak pisać, nawet jeśli nie jesteśmy utalentowanymi pisarzami (do diabła, wciąż bardzo dużo się uczę). Przyłożyłeś pióro do papieru od najmłodszych lat, ale im jesteś starszy, tym mniej ćwiczysz. Młode dziewczyny prowadzą pamiętniki, znasz te, książkę pełną sekretów między przyjaciółkami, kto ci się podoba w szkole i kim chcesz zostać, gdy dorośniesz; te Drogie Pamiętniki starzeją się wraz z młodą dziewczyną. Nadal istnieją; po prostu noszą inną nazwę, a szczegóły mogą być nieco bardziej dojrzałe. Kiedy młoda dziewczyna dojrzewa do damy, pamiętnik dojrzewa do dziennika.

To samo można powiedzieć o mężczyznach. Młodzi chłopcy mogli nie prowadzić pamiętnika, ale nastolatki i dżentelmeni po dwudziestce najprawdopodobniej będą mieli dziennik. Zwykle są używane do zapisywania tego, ile potrafią wyciskać na ławce, ile kalorii spożyli przed świtem, ale ważne jest, aby pamiętać, że czasami zapisują swoje emocje w dzienniku. Bazgroły, takie jak: „Nie mogłem przebrnąć przez ostatni zestaw, ponieważ nadal jestem zirytowany tym, co Carl powiedział mi dzisiaj na zajęciach” lub „Zniszczyłem zestaw do nowego PB, moja dziewczyna, która mnie zdradza, uwolniła zmotywowaną bestię! ” Dzienniki i pisanie to sprytne narzędzia łatwo dostępne do Twojej dyspozycji. Emocje i uczucia są niezbędne do wyrażania i nie są krępujące, aby o nich mówić.

Przedstawiłem kilka przykładów listów samobójczych. Znając kontekst pism, mogłeś wyczuć coś niepokojącego. Na początku będzie ci żal tej osoby, a potem możesz czuć się trochę nieswojo, ponieważ czytasz ostatnie słowa jakiejś smutnej duszy, wiedząc, co nastąpiło później. Po zebraniu się w sobie, mogłeś poczuć się trochę zirytowany. To bliźni, który zakończył swoje życie. Jak nikt nie zauważył udręki cierpiącego? Gdybym ich znał, czy mógłbym coś zrobić, aby temu zapobiec? Wyrażasz współczucie ludziom, którzy decydują o ich losie, ale o ile myślisz, że mogłeś im pomóc, musisz zadać sobie pytanie:

Czy jestem dobrze zorientowany w radzeniu sobie z tym scenariuszem? Czy mam zdolność emocjonalną, aby wziąć na siebie ten ciężar? Czy przede wszystkim chcę wiedzieć, bo gdyby coś się stało, miałbym poczucie winy do końca życia?

Nie zaszkodzi narazić się na szkolenie w tej dziedzinie, aby jeśli przyjaciel lub ukochana osoba wyraża głębokie depresyjne myśli, można wymanewrować je na światło dzienne.

Jak wiemy, większość ludzi musi przygotować się na tego typu sytuacje. Ponieważ wiemy, że nie wolno nam całkowicie zlecać naszych problemów na zewnątrz, zanim przynajmniej nie spróbujemy ich złagodzić, musimy teraz wiedzieć, co można zrobić, aby przejść od stóp do głów z mentalną plamą, która nęka i zaraża twój umysł. Pióro to Twój balsam oczyszczający.

Jeśli znajdziesz się przed Diabłem w swoim umyśle, a on próbuje zaprowadzić cię w zapomnienie, stój prosto i nie rób ani kroku. Rozpoznaj, gdzie jesteś. Wiesz, że sprawy nie wyglądają dobrze; nie ma znaczenia poziom melancholii, której doświadczasz, i nie ma znaczenia, czy ktoś ma trudniej niż ty, to jest twoje osobiste piekło i przetrwanie go będzie wymagało pewnego wysiłku. Wspomniałem o tym wcześniej i tutaj sparafrazuję to jeszcze raz. Najlepsza część złamanej nogi to wiedzieć dokładnie, co należy naprawić. To powiedziawszy, dolegliwości związane ze zdrowiem psychicznym są w twojej głowie i nie można ich zobaczyć. Technologia nie jest wystarczająco zaawansowana, aby zrobić skan mózgu, aby lekarze mogli wskazać lewą stronę twojego hipokampa i powiedzieć:„Ach tak, tam jest twoja depresja. Wygląda na to, że środowisko, w którym się znajdujesz, powoduje duży obrzęk twojej stabilności psychicznej”. Jedyną technologią, jaką mamy do tego teraz, jest długopis i kartka papieru.

Słownik oksfordzki opisuje depresję jako:

„poczucie głębokiego przygnębienia i przygnębienia”.

Aktor komediowy i metodyczny, Jim Carrey, ma duchowe podejście do definicji, stwierdzając:

„Depresja to twój umysł, który mówi ci, że jest zmęczony byciem postacią, którą próbujesz grać”

Zapytaj kogokolwiek w swoim otoczeniu, a jego definicje depresji będą jego osobistymi prawdami. To jest dokładnie podejście, w które chcemy grać. Zapisz swoje osobiste prawdy dotyczące tego, jak się czujesz. Co dokładnie powoduje, że chcesz zrobić kolejny drastyczny i trwały krok? Kto sprawia, że ​​tak się czujesz? (pamiętaj, że nikt nie jest doskonały w tym życiu i może to być ktoś bliski, kto cię dobija; jeśli to jest zastraszanie, powiedz, że to zastraszanie, czy to fizyczne, czy psychiczne znęcanie się)

Cokolwiek to jest, wylej atrament swojego sabotowanego umysłu na kartkę. Potrzebujesz wszystkich informacji, które możesz, spisanych przed sobą, abyś mógł zdiagnozować to jak złamaną nogę.

To, co masz na tej stronie, to fizyczna reprezentacja zepsutego umysłu. Teraz wiesz, co należy naprawić.

Przytrzymaj stronę, a palcami poczujesz ból. Powoli choroba opuszcza granice twojego umysłu.

Strona twojego chorego umysłu jest twoją osobistą prawdą. To jest problem i to jest to, czego możesz teraz użyć, aby zmienić swoje życie na lepsze.

Uosobiłeś teraz swój umysł. Wymusiłeś źródło swojego bólu; zła istota twojego umysłu została wyciągnięta z ciemności i wystawiona na działanie światła.

Jesteś zaskoczony, jak żałosne i nieistotne się okazuje. To dlatego potwory chowają się w ciemności.

Wreszcie możesz trzeźwo myśleć.

Ważnym elementem personifikacji chorego umysłu jest to, że spisałeś szkodliwą historię swojej przeszłości.

Przeszłe, cierpiące ja teraz umarło. Jego szczątki leżą teraz na stronie.

Kiedy jesteś na skraju zapomnienia, doświadczasz duchowej ewolucji; teraz narodziłeś się na nowo z mądrością przeżywanego życia, z doświadczeniem pozwalającym uniknąć sytuacji, które powodowały chorobę twojego umysłu. Bramy nirwany są teraz otwarte.

Kiedy twój stan emocjonalny jest na dnie, masz dwie możliwości:

1. Wzrastać
2. Niech twoja głowa dyktuje, jak to wszystko się skończy

Jedna notatka może nie wystarczyć, ale to początek. Ostatecznie walczysz i przyjmujesz ciosy od lat. Czas przestać się kulić i przejść do ofensywy. Jeśli twój proces zajmuje 1, 17 lub 231 nut, niech tak będzie. Nikt, zwłaszcza ja, nie mówi, że będzie to szybkie i łatwe. Życie nie wymaga od ciebie odwagi; personifikacja zła i stawienie mu czoła jest prawdopodobnie twoim najważniejszym sprawdzianem. Wszyscy próbujemy przejść przez życie dzień po dniu. Presja zewnętrzna jest tymczasowa, nigdy trwała. Nie spiesz się z tym przedsięwzięciem, bo wkrótce spotkasz kogoś, kogo zawsze znałeś. Teraz, kiedy już się poznaliście, zróbcie wszystko, co w waszej mocy, żeby się pożegnać i przygotować na pogrzeb dawnego siebie.

„Nigdy nie zabijaj się, gdy masz myśli samobójcze” — Edwin S. Shneidman

Pogrzeb starego ciebie

Poprawianie siebie może być skomplikowanym i żmudnym zadaniem, więc musisz zaufać sile efektu złożonego. Sześciopak nie ujawnia się po tygodniu na siłowni. Musisz pracować nad tym pod różnymi kątami, w tym ćwiczeniami, zmianami w diecie, siłą woli i czasem. To samo dotyczy higieny psychicznej; tak, ćwiczenia i modyfikacje żywieniowe mogą pomóc. Jeśli możesz rozwiązać swoje problemy i zobaczyć lepsze życie przed sobą, nadal masz problem ze starym sobą na papierze. Śmierć starego ciebie jest nadal fizycznie obecna, odkąd powołałeś ich do istnienia. W wielu kulturach na całym świecie, gdy ktoś umiera, opłakujemy i świętujemy jego życie poprzez precesję pogrzebu. Twoja notatka, stara ty, zasługuje na pogrzeb, bo zasiała nowe ziarno życia. Zazwyczaj pogrzeby składają się z pochówku lub kremacji.

Pogrzeby w niektórych kulturach są albo bardzo powolne i makabryczne, aw innych kulturach, na drugim końcu świata, są pełne tańca i śpiewu, ponieważ pogrzeb jest postrzegany jako celebracja przeżytego życia. Pochówki za kartkę papieru mogą wydawać się trochę dziwne, ale nie dla ciebie. to ty . A raczej to byłeś ty. Możesz przystąpić do pochówku w dowolny sposób, jaki uznasz za stosowny.

Kartkę możesz schować w miejscu, w którym masz pewność, że nikt jej nie zobaczy. Możesz udać się tam, gdzie znajdziesz spokój ducha i serca i pogrzebać go. Możesz wejść na wzgórze, podrzeć kartkę i pozwolić, by porwał ją wiatr.

Albo możesz zrobić to, co ja.

Kiedy miałem 25 lat, żyłem w ciemności. Powitałem Żniwiarza, ale nie z otwartą dłonią, bo nie miałem powodu, by czuć się tak, jak czułem. Moje wychowanie było perfekcyjne. Z każdą zabawką, grą, przyjacielem i przyzwoitym rowerem do odkrywania mojego niewinnego świata, wątpię, by ktokolwiek mógł dorównać mojemu dzieciństwie. Musisz uwierzyć mi na słowo, kiedy mówię, że moja młodość była najlepsza (po części dzięki Unos). Moje nastolatki i wczesne lata dwudzieste też nie stanowiły problemu. Życie szkolne dobiegło końca, a ja odszedłem z podniesioną głową i kilkoma certyfikatami. Miałem kilka etatów i dach nad głową z jedzeniem w brzuchu. Ale dlaczego przy włączonych światłach wszystko było nadal ciemne? Nie miałem żadnego wyjaśnienia. A jednak byłem tutaj, jak większość samobójców, stojąc na krawędzi bez pomocy, nie mając nic, co mogłoby mnie przewrócić poza sobą samym. Jak się tu dostałem? Nie mam traumy. Dlaczego tak się czuję? Nie wiedziałem, więc napisałem. Na szczęście mój ciekawski umysł pokonał moje dolegliwości. Udało mi się w jakiś sposób spersonifikować notatkę bez porady innej osoby. Mógłbym dodać dwa do dwóch, aby w końcu znaleźć moje cztery. Kilka lat później odnalazłem wewnętrzny spokój. Znalazłem szczęście. Znów mogłem oddychać. Nic mnie już nie rusza.

Moja notatka jest zakopana głęboko w mojej półce z książkami, zamknięta w słowach wielu autorów, którzy niechcący uratowali mi życie.

Kremacja to inna forma konduktu pogrzebowego. Kremacja notatki jest prawdopodobnie łatwiejsza niż zakopanie. Możesz to zrobić. To coś więcej niż tylko zapalenie zapałki i patrzenie, jak płonie.

Fizyczna manifestacja w notatce spotyka się z fizyczną manifestacją uwolnienia. Każde słowo choroby i choroby, każde zdanie przeciwności losu i dolegliwości, każdy akapit krzywdy i zjadliwości są w tych żarzących się żarach. Stary ty odbywa teraz tę wieczną podróż do Drogi Mlecznej. Każde słowo podąża własną, niezależną ścieżką. Niektórzy będą chcieli zostać, a niektórzy odejdą, wiedząc, że nie są już mile widziani. Cokolwiek resztki płomienia chcą zrobić, pozwól im odejść. Pozwól im być. To koniec. Poczuj uwolnienie przeszłości, weź głęboki oddech i ciesz się zwycięstwem nad swoim umysłem. Jeśli chcesz, włącz cichą muzykę w tle; Trzymaj się Veridis Quo Daft Punk. To nie jest smutna ceremonia. To jest święto.

Geneza

Mam 30 lat i jeśli będę miał szczęście żyć jeszcze jakieś 40 lat, muszę zadać sobie pytanie, czy kolejne samobójstwa mają na mnie wpływ? Ilu jeszcze z mojej rodziny i przyjaciół popełni taki czyn? Do tej pory doświadczyłem dwóch i znam ludzi, którzy stracili przyjaciół i bliskich w wyniku samobójstwa. Wydaje się, że samobójstwo jest zawsze za rogiem.

W tym przypadku muszę zrobić, co w mojej mocy, aby ominąć etykietę tabu i pomóc pobudzić w tobie odwagę. Wewnątrz jest dominująca siła, ukryta pod wszystkimi konotacjami nędzy i rozpaczy. Nie mogę na to pozwolić. Nie wolno mi żyć w strachu, że nie podniosę świadomości różnych metod radzenia sobie ze swoim zdrowiem psychicznym. Nadszedł czas, aby stać się twardym; Wiem, że to nie jest łatwe, ale warto, bo co może być warte więcej niż wartość życia? Próbuję dotrzeć do tego światła głęboko w sobie. musisz zrozumieć; musi _świecić. Jeśli mogę zrobić jedną małą rzecz, aby wesprzeć cię w walce, to właśnie w tym eseju. Ta podróż to jedna z nielicznych okazji, kiedy wolno ci być samolubnym; w rzeczywistości jest to konieczność. Musimy sobie wzajemnie pomagać w tej dobrej walce, w walce o wasze życie, w walce o to, byście prowadzili piękne życie. Będę cię wspierał bez względu na wszystko, ale musisz zrobić krok do przodu, wziąć odpowiedzialność i nigdy się nie wycofywać.

Świat nie istniałby taki, jaki jest bez ciebie w nim.

Wszystko w końcu będzie w porządku. Wszystko na czas.

Dziękujemy za pozostanie! Jeśli spodobał Ci się ten kawałek, zakończ go klaskaniem i rozważ pozostawienie komentarza.

Możesz również wesprzeć mnie w moich dziennikarskich przygodach na stroniehttps://www.buymeacoffee.com/JamieD.Mackay

Zapraszam do obserwowania i przeglądania innych moich kolekcji.

Wreszcie, jeśli jesteś wścibski i chcesz zajrzeć za kulisy badań, które dotyczą mojej pracy, śledź mnie na twitter.com/JamieD_Mackay