Uważny Ojcze

„Chcę obudzić uzdrawiającą tkaninę w tobie i we mnie”

Nazywam się Sostenes Lima i jestem ojcem, psychoterapeutą i konsultantem klinicznym mieszkającym w Los Angeles w Kalifornii. Kiedy nie spędzam czasu z rodziną, zwykle przebywam w pokoju terapeutycznym, pomagając ludziom w przetwarzaniu zmian życiowych i wychodzeniu z urazów psychicznych i okolicznościowych. Mimo że przestrzeń w moim gabinecie jest nastawiona na pacjenta, wciąż wykonuję podobne kroki uważności, refleksji i wewnętrznego uzdrawiania. W tym samym duchu moje doświadczenia jako ojca zachęciły mnie do stworzenia w mojej praktyce przestrzeni do pracy z mężczyznami na ich drodze do ojcostwa. Ten artykuł jest pierwszym z serii artykułów, w których podkreślę, w jaki sposób uważność może być narzędziem siły i regeneracji dla ojców, zapewniając jednocześnie namacalne praktyki do wypróbowania w domu.

Jako terapeuta znam naukę stojącą za uważnością i widziałem, jak może ona pomóc ludziom pozytywnie połączyć się ze swoim ciałem i poczuciem siebie. Proces, który z czasem może doprowadzić do trwałych pozytywnych zmian i pomóc ludziom radzić sobie z ciągłymi zmianami życiowymi. Moim celem jest promowanie relatywnej praktyki, która sprzyja integracji i całości, jednocześnie nazywając wyzwania ojcostwa. Ogólnie rzecz biorąc, chcę, aby ojcowie wyobrażali sobie na nowo i żyli w dynamice, w której jesteśmy w pełni obecni, samoświadomi i połączeni z naszymi ciałami, umysłem i emocjami.

Czym jest Uważność
Uważność to termin rozpowszechniany od lokalnych studiów jogi po korporacyjne światy Dolnego Manhattanu, od kręgów duchowych w Sedonie po sport zawodowy dzięki ćwiczeniom uważności w aplikacji Lebron James Calming. Szum wokół uważności jest prawdziwy i namacalny, ale zbyt często jest tajemniczy, przez co wydaje się, że nie można go powiązać; w konsekwencji może odgradzać uważność od ludzi, którzy kiedyś praktykowali podobne praktyki, ale nazywali je inną nazwą. Ze względu na tradycję warto zauważyć, że komercjalizacja Mindfulness może odwrócić praktykę od jej pierwotnego celu, na co zwrócę uwagę w przyszłości.

Klinika Mayo opisuje uważność jako „rodzaj medytacji, w której skupiasz się na byciu intensywnie świadomym tego, co wyczuwasz i czujesz w tej chwili, bez potrzeby interpretacji lub osądu. Praktykowanie uważności obejmuje metody oddychania, kierowane obrazy i inne praktyki mające na celu odprężenie ciała i umysłu oraz zmniejszenie stresu” (Mayo Foundation for Medical Education and Research, 2020). Klinicznie uważność jest dobrze zbadanym mechanizmem radzenia sobie, który może pomóc zmniejszyć objawy zdrowia psychicznego. Mówiąc praktycznie, uważność jest praktyką, która koncentruje twoją uwagę na chwili obecnej i kieruje cię do głębokiej świadomości siebie, ciała, umysłu, emocji, ducha i środowiska. Uważność, praktykowana dogłębnie, jest formą skoncentrowanej całości, intymnego połączenia między myślami, ciałem i światem zewnętrznym. Więc pytasz,

Ojcostwo i uważność
Potrzeba obecności ojców przy ich dzieciach jest problemem od wielu pokoleń. Siedziałem z wieloma pacjentami, którzy rozmawiali o swoich fizycznie lub emocjonalnie nieobecnych ojcach. Pacjenci, którzy werbalnie malowali obraz mężczyzn w średnim wieku leżących w leniwym chłopcu z pilotem w jednej ręce i piwem w drugiej, oderwani od rzeczywistości. Teraz ci pacjenci wykonują podobny cykl jak ich ojcowie, często przewijając telefony, grając w gry wideo lub przeżywając ważne chwile, w których odcinają się, zamiast być obecnymi ze swoimi dziećmi. Te zachowania odłączające prawdopodobnie nie są szkodliwe i mogą uspokajać w odpowiednim kontekście, jeśli są wykonywane w sposób odpowiedzialny. Jednak problem z wielokrotnym „sprawdzaniem”, „odrętwieniem” lub „łagodną dysocjacją” polega na tym, że może to ostatecznie stać się częścią twojej cechy osobowości lub sposobu bycia. Te formy odłączenia są zwykle związane z podkreślaniem problemów, które uważność może służyć jako pierwszy krok do leczenia. Symptomy te mogą fałszywie przedstawiać pełnię tego, kim jesteś i przenikać do interakcji, szczególnie utrudniając zdolność utrzymywania przestrzeni dla innych. Bycie w pełni obecnym przy zachowaniu przestrzeni dla drugiego człowieka to ogromna część rodzicielstwa. Dlatego zadaję to pytanie, jak będziesz obecny dla swojego dziecka, jeśli nie możesz zachować miejsca dla siebie?

W uważności teraźniejszość można uchwycić, odzwierciedlając swoje doświadczenia w świadomości. Zacznij od zauważenia i obserwacji swojego oddechu, a następnie zwróć uwagę na swoje ciało i zwróć uwagę na doznania, uczucia i myśli. Ten refleksyjny proces daje wgląd w twoje reakcje, motywacje oraz pozytywne i negatywne nastroje.

Jak to jest być świadomym ojcem? Ojciec, który może być obecny w relacji rodzic-dziecko, gdzie komunikacja jest dostępna, a myśli, idee i uczucia są uznawane. Jest to praktyka zorientowana na wgląd, potwierdzająca twoje doświadczenie jako ojca, będąc jednocześnie w pełni obecnym dla swoich dzieci. Uważność uczy cię skupienia uwagi, abyś mógł zauważyć wzrost niepokoju, doznań, myśli lub czegokolwiek, co wyjątkowo się dla ciebie pojawia. Skutecznie uważność zwiększa świadomość tego, kim jesteś — zapewniając wgląd i wewnętrzny kompas, aby wiedzieć, kiedy pojawiają się te doświadczenia i jakie środowiska/interakcje je wyzwalają. Dlatego dając ci chwilę oddechu na wybór odpowiedzi, a nie tylko reagowanie. Jednocześnie dając Ci wiedzę, intuicję, i współczucie, aby zauważyć, kiedy inni mają takie doświadczenia. Zapewnia to uważną mapę i możliwość dokonywania świadomych wyborów tu i teraz, zamiast reagowania na doświadczenia z przeszłości.

Dlatego zadaję to pytanie, jak będziesz obecny dla swojego dziecka, jeśli nie możesz zachować miejsca dla siebie?

Ćwiczenie uważności: Twoja najlepsza wersja jako ojca
(Zorientuj swoje ciało)
Zorientuj swoje ciało, dopasowując się i usiądź wygodnie na siedzeniu. Poświęć chwilę i zwróć uwagę na swoje ogólne wrażenia. W zgodzie powoli poświęcisz całą swoją uwagę oddechowi i ciału.
(Wizualizacja)
Przypomnij sobie teraz sytuację w ciągu ostatnich 24 godzin, kiedy czułeś się najlepiej w obecności swojego dziecka. (Wydłuż przedział czasowy, jeśli coś nie przychodzi Ci do głowy z ostatniego dnia.) Przytrzymaj obraz pozytywnej interakcji z dzieckiem.
(Świadomość siebie)
Kiedy przypominasz sobie to wydarzenie w szczegółowy sposób — prawie tak, jakby miało miejsce ponownie — zwróć uwagę na swoje pięć zmysłów w pamięci. Co widziałeś wokół siebie? Czego dotykałeś? Czy wokół ciebie były jakieś dźwięki i zapachy? Jadłeś lub piłeś coś?
(Świadomość ciała)
Zauważ, co dzieje się w twoim ciele w tej chwili, kiedy utrzymujesz ten obraz w umyśle. Czy pojawiają się jakieś przyjemne, neutralne lub nieprzyjemne doznania?
(Refleksja)
Co zauważyłeś w swoim ogólnym doświadczeniu?