Biografia Christophera Granta

Mar 02 2023
Tańczące słonie Prasa 2023 Kolekcja poezji
Christopher Grant zawsze był outsiderem, pozbawionym korzeni niezbędnych dla tożsamości kulturowej i przynależności etnicznej. Jest kundlem, dzieckiem kanadyjskiego rolnika, którego alergia na jęczmień skłoniła go do nauczania, oraz Australijczyka, który odkrył, że jest lepszym szpiegiem niż pielęgniarką.
Zdjęcie autorstwa Victorii Stephens.

Christopher Grant zawsze był outsiderem, pozbawionym korzeni niezbędnych dla tożsamości kulturowej i przynależności etnicznej. Jest kundlem, dzieckiem kanadyjskiego rolnika, którego alergia na jęczmień skłoniła go do nauczania, oraz Australijczyka, który odkrył, że jest lepszym szpiegiem niż pielęgniarką. Otrzymał uprzywilejowane dzieciństwo w postkolonialnej Afryce, gdzie praca jego ojca sprawiła, że ​​rodzina była mile widziana w kręgach dyplomatycznych.

Widział znaczną część Afryki i Europy, a także część Azji — według ostatnich obliczeń ponad 50 krajów, z których część już nie istnieje. Christopher postrzegał życie jako przygodę, nieświadomy tego, jak wyjątkowe było jego dzieciństwo. Obserwowanie, jak różne kultury wykonywały wspólne zadania, rozwinęło jego umiejętności jako obserwatora i nauczyło go, że nie ma „właściwego sposobu” patrzenia na świat.

Christopher chciał zostać pisarzem, zanim zaczął jeździć na rowerze. Potrafił czytać w wieku czterech lat i miał nieograniczony dostęp do biblioteki thrillerów i powieści szpiegowskich swojej matki, zanim skończył siedem lat.

Gdy dojrzał, zbierając historie i opowiadając je, Christopher dostrzegł ich moc przyciągania publiczności i starał się je ulepszyć. Za każdym razem, gdy przypominał sobie spotkanie ze słoniem-bykiem w ciemności afrykańskiej nocy, dodawał szczegóły i niuanse. Bawił się rytmem zdań i doborem słów, aby jak najlepiej uchwycić wyraz twarzy matki, kiedy wręczał jej śmiercionośnego węża z ogrodu.

Opowiadanie historii stało się czymś więcej niż tylko pasją. Jego historie określiły jego miejsce na świecie i chociaż doprowadziły go do zdobycia dyplomu z anglistyki, nigdy nie zapewniły mu utrzymania – mała metropolia na prerii, którą nazywa domem, jest bliżej koła podbiegunowego niż Toronto, centrum kanadyjskiego przemysłu wydawniczego .

Wszedł do przemysłu filmowego jako producent, ale w końcu zdał sobie sprawę, że chce pisać, a nie produkować.

Christopher napisał prawie tuzin scenariuszy filmów fabularnych i stworzył dwa dramaty telewizyjne. Jedna, współczesna wersja „Robin Hooda” o weteranie z poczuciem winy, który znajduje odkupienie, chroniąc bezdomnych i bezbronnych, jest opracowywana dla krajowego nadawcy.

Druga koncepcja, „Młode demony”, jest obecnie dostosowywana do trylogii powieści. Historia opowiada o pięciu chochlikach ewakuowanych na Ziemię ze względów bezpieczeństwa, ale które nieumyślnie wypędzają swojego mentora. Muszą polegać na ludzkiej sierocie, która pomoże im odnaleźć drogę, gdy udoskonalą swoje Talenty. Pomyśl o połączeniu „Breakfast Club” z „Constantine”.

Oprócz „Młodych demonów” Christopher planuje dwie powieści o sztucznej inteligencji, jeden scenariusz o potworze wykonującym honorową misję, a drugi o spisku mającym na celu przyspieszenie Rapture. Za nimi kryje się kaprys zatytułowany „Getaway Driving School” oraz absurdalna komedia o wampirze.

Christopher ma więcej historii niż lat do napisania i ma nadzieję, że przejdzie z piórem w dłoni.