Do „Muzeum surowości”

Ułatwienia dostępu, iteracje i wnioski wyciągnięte od dyrektora Sachy Waresa i zespołu nagrodzonego przez IDFA Museum of Austerity

Wyreżyserowane przez Sachę Wares i oparte na relacji współpracownika Johna Pringa z Disability News Service , Museum of Austerity (2021) wykorzystuje przechwytywanie wolumetryczne w projekcie rzeczywistości mieszanej dla zestawu słuchawkowego HoloLens, aby opowiadać historie osób niepełnosprawnych w Wielkiej Brytanii, które zmarły w wyniku cięć pomocy społecznej w dekadzie następującej po kryzysie finansowym z 2008 r. Koprodukowany przez English Touring Theatre, National Theatre UK oraz Trial and Error, z wykorzystaniem kreatywnej technologii All Seeing Eye i Dimension Studio, projekt miał swoją premierę na London Film Festival Expanded w 2021 r., a następnie zdobył nagrodę IDFA DocLab Immersive Non-Fiction Award 2021 Wersja objazdowa jest obecnie opracowywana do prezentacji teatralnej w Wielkiej Brytanii w 2023 roku.

Grupa robocza Accessibility and Disability Innovation w MIT Open Documentary Lab & Co-Creation Studio zaprosiła dyrektora Museum of Austerity, Sachę Wares, do omówienia podejścia ich zespołu do dostępności i opieki podczas produkcji i wystawiania prac. Poniższe jest oparte na jej prezentacji z marca 2022 r.

Projekt dźwiękowy w Museum of Austerity jest odpowiedzią na ucieleśnioną obecność widza w przestrzeni fizycznej i rzeczywistości mieszanej. Zbliżanie się do każdej holograficznej reprezentacji osoby, która zmarła w wyniku cięć ery oszczędności, aktywuje dźwięk krewnego opowiadającego o ostatnich chwilach tej osoby. W bliższej odległości od hologramu postaci słychać oddech aktora. Odwrócenie się w celu odejścia wywołuje komentarze polityków w Izbie Gmin na temat samego prawa, zmian w systemie świadczeń lub śmierci danej osoby. To zestawienie zmniejsza dystans między podejmowaniem decyzji politycznych, osobami, na które mają wpływ, a publicznością.

Ze względu na charakter tematyki, istotnym czynnikiem branym pod uwagę przy produkcji pracy było dobre samopoczucie zarówno ekipy produkcyjnej, uczestniczących rodzin, jak i publiczności. Mówi Wares:

Przez cały proces (produkcji) mieliśmy pod ręką psychoterapeutę i specjalistę ds. dobrego samopoczucia w teatrze… Było wsparcie w zakresie zdrowia psychicznego dla uczestniczących rodzin i każdego członka zespołu kreatywnego, który tego chciał, oraz uzgodniono, że w dowolnym momencie każdy, kto pracuje nad projektem chcieli odejść od materiału, mogli, a ludzie to podjęli i byli… wokalnie wdzięczni za to, co zostało powiedziane od początku.

Czułem, że tą częścią procesu twórczego zarządzaliśmy bardzo delikatnie i miało to wiele wspólnego z podejściem naszego głównego współpracownika, Johna Pringa, jako dziennikarza. Przyszedł do projektu z silnymi uczuciami co do tego, jak w dziennikarstwie mówi się o samobójstwie, co jest zupełnie inne niż w teatrze… W dziennikarstwie obowiązują surowe zasady dotyczące tego, co należy, a czego nie należy mówić o kimś, kto odebrał sobie życie aby uniknąć wyzwalania osób z osobistym doświadczeniem cierpienia psychicznego. John był skrupulatny w tym zakresie, a to naprawdę ograniczało wiele z tego, co mogliśmy pokazać, co mogliśmy powiedzieć, i to było z korzyścią dla projektu, ponieważ często, gdy jesteś ograniczony, musisz myśleć w alternatywny sposób i myślę, że to jeden z powody, dla których jest dość powściągliwy jako dzieło i myślę, że to przyczynia się do jego siły.

W skład zespołu kreatywnego projektu wchodzą zarówno pełnosprawni, jak i niepełnosprawni artyści, który oferuje odbiorcom obszerne, integracyjne i wyraźnie oznakowane informacje o dostępie .

Oferta dostępu obejmuje audiodeskrypcję poprzez doświadczenie, napisy w zestawie słuchawkowym, wideo wprowadzające BSL (British Sign Language), dostęp dla wózków inwalidzkich oraz szereg dostępnych opcji nagłaśniania dla widzów.

Wzięcie pod uwagę kwestii dostępu do tematu zaowocowało innowacjami w wystawianiu prac, w tym dostosowanym narzędziem do edycji treści, dzięki któremu widzowie mogą wybrać, aby nie widzieć określonego materiału:

Na etapie testowania było jasne, że niektóre osoby z widowni mogą być przytłoczone tematem, zwłaszcza jeśli pokrywają się z ich własnymi doświadczeniami. Bardzo poważnie potraktowaliśmy odpowiedzialność za opiekę nad odbiorcami w zakresie ostrzeżeń dotyczących treści, a także zaoferowaliśmy opcję usunięcia treści. Zdaliśmy sobie sprawę, że ponieważ każda historia jest niezależna i jest hologramem, możesz usunąć zawartość i nie wpływa to na czyjeś doświadczenie, ponieważ historie są powiązane tematycznie, ale nie narracyjnie, więc nie musisz ich widzieć zrozumieć następny. Dla odbiorców dostępna jest lista ostrzeżeń dotyczących treści, a jeśli w ostrzeżeniu o treści znajduje się coś, czego nie chcą widzieć, możemy usunąć te historie.

Sacha i większość zespołu kreatywnego mają doświadczenie w teatrze, gdzie istnieją standardy branżowe dotyczące dostępności, które obecnie nie są obecne w produkcji lub wystawie XR/prac immersyjnych. Wares podkreśla, że ​​ze względu na brak ustalonych podejść do dostępności w przestrzeni immersyjnej, zespół kreatywny włączył niektóre istniejące konwencje z teatru i filmu, dążąc do zrównoważenia wzajemnego oddziaływania oczekiwań publiczności, względów estetycznych i ograniczeń technicznych.

Uwzględnienie dostępności podczas produkcji, rekrutacja panelu testującego dostęp i czerpanie z doświadczeń zespołu kreatywnego przyczyniły się do znaczącego, innowacyjnego podejścia.

Własna wrażliwość członka zespołu na światło doprowadziła do dodania regulacji jasności jako oferty dostępu do publiczności. Podobnie iteracyjny proces związany z dostępem innego członka zespołu do prac w toku doprowadził do tego, że udane rozwiązanie przewodnika dla widzących zostało zaoferowane widzom przed wernisażem.

Znaczenie testowania z ludźmi, w których ucieleśniony ruch publiczności jest częścią projektu pracy, było kolejną nauką związaną z różnicami w sposobie, w jaki urządzenia reagują na ruch oczu i mobilność fizyczną; na przykład świadomość reakcji wyzwalaczy stref dźwiękowych na ruchy wózka inwalidzkiego, w tym cofanie się zamiast odwracania głowy. Co ważne, informacje o dostępnych wersjach mogą być wykorzystane do szkolenia gospodarzy w obiektach wystawienniczych.

Innowacyjność dzięki projektowaniu sprzyjającemu włączeniu społecznemu przyczyniła się do tego w inny, nieoczekiwany sposób. W projekcie pracy przewidziano miejsca odpoczynku dla osób z trudnościami w poruszaniu się, ze składanymi krzesłami do użytku. Wares zauważa, że ​​„Wiele osób [bez] wyzwań związanych z mobilnością skorzystało z tych krzeseł, więc ponownie był to kolejny przykład korzyści, jakie przyniosło całe doświadczenie”.

Dostępność wymaga wyraźnego oznakowania przed miejscem rezerwacji, aby widzowie wiedzieli nie tylko, w jaki sposób dostępna jest praca, ale także czego można się spodziewać w miejscach. Sacha wyjaśnia.

Stworzyliśmy własny film marketingowy BSL z napisami, który powiedział ludziom trochę o tym, czego się spodziewać, zorganizowaliśmy ankietę na temat miejsca, a wraz z firmą audiodeskrypcyjną VocalEyes stworzyliśmy audioprzewodnik o tym, co widzowie mogą napotkać w miejscu…

Kreatywna strona planowania dostępu była naprawdę przyjemna i… tam, gdzie napotkaliśmy trudności, zaowocowała pozytywnymi korzyściami dla pracy… Myślę, że jeśli nie zadbamy o to, aby nasza praca była dostępna w jak najszerszym zakresie, to jesteśmy winni wykluczenia publiczności i artystów z podróży oraz niedostatecznego wykorzystania połączonej siły sztuki i technologii do kształtowania integracyjnych przestrzeni przyszłości.

Więcej informacji od projektanta dźwięku Museum of Austerity, Garetha Fry'a, na temat udostępniania immersyjnych wrażeń, można znaleźć tutaj .

Ten artykuł jest częścią wydania Immerse z 2023 r., skupiającego się na innowacjach związanych z niepełnosprawnością w dokumentach i nowych technologiach — przedstawiających perspektywy artystów, aktywistów, naukowców i technologów z awangardy opowiadania historii i wymiaru sprawiedliwości wobec osób niepełnosprawnych. Inne polecane historie i więcej informacji na temat problemu można znaleźć tutaj .

Aby uzyskać więcej wiadomości, dyskusji i zasobów na temat wciągających i nowych form mediów non-fiction, zapisz się do naszego comiesięcznego biuletynu.

Immerse jest inicjatywą MIT Open DocLab i Dot Connector Studio i otrzymuje fundusze od Just Films | Ford Foundation, MacArthur Foundation i National Endowment for the Arts. Gotham Film & Media Institute jest naszym sponsorem fiskalnym. Dowiedz się więcej tutaj . Z zaangażowaniem badamy i prezentujemy powstające projekty literatury faktu, które przesuwają granice mediów i rozwiązują problemy sprawiedliwości społecznej — i polegamy na przyjaciołach takich jak Ty, którzy pomogą nam utrzymać się i rozwijać. Dołącz do nas i zrób prezent już dziś .