Grać na gitarze

z Jak to było

Czasami zgiełk w nocy nie dobiegał z wnętrza domu, ale z garażu na tyłach. To tam spał Lester Ozark, na starej wojskowej pryczy, znosząc nocne koszmary i walcząc w ciemności ze swoimi demonami.

Przychodził i szedł na kapryśnych wiatrach. Lester i Walt byli najlepszymi przyjaciółmi od dzieciństwa, nierozłączni przez okres dojrzewania. A potem Lester został powołany w '69 i wysłany do dżungli. Waltowi udało się uzyskać odroczenie CO i odbył służbę cywilną w szpitalu dla weteranów. Zaciekle sprzeciwiał się wojnie, ale kiedy zobaczył, jak wszyscy młodzi mężczyźni wracają do domu okaleczeni i okaleczeni, ogarnęło go poczucie winy z powodu sprzeciwu i obiecał sobie, że jeśli Lester wróci do domu, będzie przy nim.

Lester wrócił do domu i zanim stał się częścią nas, wiedziałem, że jest życzliwym dowcipnisiem i zagorzałym pijakiem. Znikał i znikał na całe lata, a potem wracał, a Walt zawsze był przy nim w jego odwiecznych próbach oczyszczenia się i pójścia na łatwiznę.

Pomimo swoich dolegliwości i niepowodzeń w życiu cywilnym, Lester posiadał wyjątkowy talent i był niezwykle pomysłowym gitarzystą. I to Lester nauczył mnie tej praktycznej i poetyckiej prawdy, że gitarę można nastroić na więcej niż jeden sposób.

Zawsze skłaniałem się ku pianinu w holu. Walt miał gitarę, starą, schludną gitarę akustyczną w stylu cygańskiego jazzu, a Sylvie od dawna sugerowała, żebym nauczył się na niej grać, bo to instrument, który może podróżować, i jakimś cudem przewidziała, że ​​będzie to miało znaczenie dla jej niespokojnego moppeta. Ale nie mogłem tego rozgryźć tak, jak potrzebowałem; Nie uważałem zbieżnego poziomego i pionowego układu podstrunnicy za intuicyjny w ten sposób. Pewnego dnia podzieliłem się tym z Lesterem, a on opowiedział mi o Joni Mitchell, Skip James i Richie Havens. Zagraj to po swojemu, powiedział, a na swojej wysłużonej akustyce Guild pokazał mi kilka alternatywnych strojów.