Laik | Historia flash fiction

Tekst został napisany na czarnym ekranie okropną kaligrafią. Współczynnik laika . Mężczyzna chodził przed nim, siwe włosy, okulary zsuwające się z cienkiego nosa . Wpatrujący się w ekran robot siedział na metalowym krześle, a plastikowe palce spoczywały na małym biurku. Przed nią tabliczka z odręcznymi notatkami, aw rogu strony dziecinny rysunek mężczyzny w okularach.

„L3” – powiedział robot. „Maszyna może rozumieć i postępować zgodnie z instrukcjami oraz przekazywać wiedzę, gdy zostanie o to poproszona”.

Mężczyzna powoli skinął głową.

Kciuki robota drgnęły, gdy przygotowywał się do następnego zdania. „L2. Maszyna jest w stanie wykonać każdą pracę ręczną, jaką może wykonać człowiek”.

– Albo psychicznego – dodał mężczyzna. „Nie tylko roboty mogą być L2. Oprogramowanie też może, co?”

— Tak — odparł szybko robot. „Praca manualna i umysłowa”.

"Dobry." Mężczyzna poprawił okulary i chodził dalej.

Robot spojrzał w prawy górny róg pokoju, czekając dłuższą chwilę, zanim znów się odezwie.

„L1” – powiedział w końcu. „Maszyna może sprawiać wrażenie miłości. Może to być zwierzak. Przyjaciel. Kochanek. Roboty i oprogramowanie”.

– Doskonale – mężczyzna skinął głową.

Robot milczał przez chwilę, po czym poruszył się, jakby chciał coś powiedzieć, ale poddał się i potrząsnął głową.

"Co to jest?" – zapytał mężczyzna, kończąc w końcu swój spacer.

— To nic takiego — powiedział robot z syntetycznym westchnieniem.

"Powiedz mi."

Zawahał się. Myśl. Obliczony. Obliczone.

"Czym jestem?"

Mężczyzna podszedł bliżej i jego wzrok spoczął na rysunku w rogu strony. Chwycił z czułością plastikowe dłonie robota i ścisnął je. "Nie sprawiasz wrażenia kochającego, kochasz. Masz lęki, marzenia i aspiracje. Nadzieję. I zapominasz, i wpadasz w złość. Czasami nie rozumiesz instrukcji, a przez większość czasu nie Nie rozumiem siebie. Jesteś doskonały, twoje niedoskonałości czynią cię takim. Jesteś, pod każdym względem — mężczyzna uśmiechnął się do robota — „człowiekiem”.

< Frędzle | Laik | Niewykrywalny >

Ufunduj człowieka! Wesprzyj moje pisanie na Ko-fi .