„M3GAN” — przegląd filmów

Od zarania dziejów ludzie bali się własnych tworów. Z pewnością jaskiniowcy nauczyli się niebezpieczeństw związanych z ogniem metodą prób i błędów. Doskonale podsumowuje to postać grana przez Jeffa Goldbluma w Parku Jurajskim : „Wasi naukowcy byli tak zaabsorbowani tym, czy mogą, czy nie, że nie zastanawiali się, czy powinni”. Lub, mniej elokwentnie, pieprzysz się i odkrywasz.

To powinno być nieoficjalnym hasłem M3GAN , najnowszym dziełem niekończącego się zespołu Blumhouse. Tym razem sztucznie inteligentna lalka M3GAN (głos Jenna Davis, ruchy ciała Amie Donald) sieją spustoszenie w młodej dziewczynie, Cady (Violet McGraw) i społeczności. M3GAN jest produktem tajnego projektu Gemmy (Allison Williams). Jej codzienną pracą jest pisanie kodu dla firmy produkującej zabawki (pomyśl Furby, ale z pogranicza świadomości), ale kiedy jej siostra ginie w wypadku samochodowym, a Cady trafia pod opiekę Gemmy, skupia się na doskonaleniu M3GAN.

Jeśli zostałeś zapytany o potencjalne punkty fabularne M3GAN przed wejściem do kina, prawdopodobnie zbliżyłbyś się do rzeczywistego filmu. Kobieta zmuszona do liczenia się z konsekwencjami swojego naukowego/technologicznego arcydzieła, ponieważ nie przestaje myśleć o potencjalnych problemach związanych ze stworzeniem super silnego, rozumnego, tytanowego androida. Nie oznacza to, że M3GAN musiał mieć zupełnie nowe podejście do tej historii, aby udowodnić swoją wartość. Sama obfitość technologii na wyciągnięcie ręki dzieci wywołuje niepokój. Jasne, technologia przynosi ogromne korzyści edukacyjne i społeczne, ale co się stanie, gdy dorośli oddają całe rodzicielstwo w ręce urządzeń? Co to robi dzieciom, których jedyną socjalizacją są postacie z kreskówek w grach na iPada? Czasami,M3GAN wydaje się być bezpośrednim atakiem na rodziców korzystających z iPadów jako rodzicielstwo, ale potem przyjmuje bardziej neutralne stanowisko. Poznawanie technologii jest korzystne, ale nie może zastąpić komunikacji międzyludzkiej.

M3GAN to co najmniej dziwna przejażdżka. Jedno spojrzenie na tytułową lalkę-robota ( nie mówiąc już o klipie z jej tańcem ) pozwala wiedzieć, że film tak naprawdę nie traktuje siebie poważnie. Jednak M3GAN jest dziwnie powściągliwy przez większość filmu, niezgrabnie podporządkowując się linii, zanim w pełni odda się swojej nieodłącznej kampowości. Kiedy film decyduje się odpuścić, M3GAN jest zwariowany i cudowny. Kira Josephson ma może pięć minut czasu przed ekranem jako nauczycielka w przyszłej szkole dla Cady, ale to jej okrzyk po zobaczeniu M3GAN po raz pierwszy się wyróżnia. Czasami Williams gra swoją postać zbyt prosto, podczas gdy McGraw daje rozdzierający serce występ, który po prostu nie pasuje do dziwniejszych momentów filmu.

M3GAN to bezpieczna gra. To trochę dziwne, ale nic naprawdę odpychającego, wystarczająco niejasne, by przemawiać do wielu grup demograficznych. Jednak u podstaw leży naprawdę nieszablonowa wersja, bardziej zbliżona do zeszłorocznego Orphan: First Kill , filmu, który upajał się swoim absurdem. Jeśli już, M3GAN mógł być jeszcze bardziej dziki. Możemy mieć tylko nadzieję, że to ścieżka, którą studio obierze, gdy (nieunikniona i zasugerowana) kontynuacja dojdzie do skutku.

Śledź mnie na Twitterze , Instagramie , Letterboxd i YouTube .