Rym maszyn (wiersz)

Co zrobimy
, gdy sztuczna inteligencja napisze poezję
za nas
, a poezja napisze sztuczna inteligencja?
Czy zobaczymy nasze głęboko przeżywane
doświadczenie tego,
uwikłane w cykle aktywności
neuronalnej
,
kiedy pocimy się, krwawimy
i chwytamy potrzebę
znaczenia
oraz w wymownie wyrażone ludzkie
doświadczenie?

Czy będziemy przecierać oczy,
pomiędzy łzami,
teraz łzawiącymi myślami
o dawno zapomnianym wspomnieniu?

Czy przetrwamy nasze niegdyś przyjęte
Ludzkość,
zadanie
podążania za naszymi wizjami
artystycznego blasku, światła i przejrzystości,
czy też porzucimy to dla
The Rhyme of the Machines?

Ten wiersz,
napisany ludzkimi rękami,
mózgiem,
oczami,
pulsem,
nie jest wierszem doskonałości
ani żądania,
ale wierszem
niewinności i
prostoty,
w słowach pochodzących z
kości, ciała, krwi,
przemieszanych z
dźwiękiem, kształtem, formularz.

W poezji wyrażam swoje serce,
tak jak
słowa tworzą się z dźwięków i myśli.
Jeszcze nie uformowane,
zapisują się na
stronie.

— — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — —

Dr Julie Storer, styczeń 2023 r.