Lokalizacja — Berlin, Niemcy

Mapa

Ściany maszerują z zewnątrz do korytarzy wewnątrz Topografii Terroru rzędami. W stworzonych przez człowieka komnatach mieszkają turyści spacerujący po jesionowych szwach łączących każdą płytkę podłogową. Prawdziwe wydarzenia z wojen i wydarzeń poprzedzających II wojnę światową są omawiane za pomocą wymyślonych obiektów.

Topografia porównuje środowiska naturalne i sztuczne, kierowane przez artystów koncepcyjnych zwanych „kuratorami”. Topografia terroru istnieje w ludzkiej przemocy wykorzystującej materiały organiczne do tworzenia dróg i geograficznych odcisków palców widzianych z odległości powietrznej.

Przedmioty nieożywione spełniają ożywione cele w kręgach społecznych i hierarchiczne role w napadach, a przy bliższym zbliżeniu z lotu ptaka, plotkarskie kliki. Filmowo, przy jeszcze bliższym przyjrzeniu się, widzowie mogą zobaczyć popielniczki i palące się cygara, podczas gdy sowieccy przywódcy dyskutują o szczytnych ideach pod zamglonymi lampami sufitowymi. Cofając się o krok, te wizualizacje to tylko tekst oświetlony współczesnymi promieniami.

Płytka

Kolumny po kolumnach kaskadowo przechodzą przez teren, na którym spacerują goście. Każdy separator przechwytuje obraz sparowany z tekstem w sposób określony w czasie. Diagramy odcisków palców pokazują, że żydowscy więźniowie byli czymś więcej niż tylko liczbą lub statystyką. W jakiś sposób śmiercionośne karty katalogowe muzeów laminowanych najprawdopodobniej wynikają z wprowadzania danych. Rząd po rzędzie, niczym kolumny, naturalne komórki kopiują sztuczne więzienia w obozach koncentracyjnych podczas Holokaustu. Te wiszące ekspozycje, jeśli zostaną przeniesione, należą do sklepów z modą i koncepcjami, takich jak Forever 21. To, co ratuje ten branding, to pop-artowe elementy galerii.

Pomarańczowy

Zebrane gazety wzorują się na pobliskim Altes Museum i jego greckich ruinach. Wynajęci tajni agenci wystawiają wszystkie swoje majtki na bezpłatną lekcję historii po godzinnym spacerze w dziewiętnastostopniowej temperaturze i smaganym wiatrem gradzie.

Kawa w mojej metalowej butelce wylała się na mój osobisty dziennik i jego w pełni zapisane strony. Prażone kawałki przeniknęły do ​​niebieskich linii zeszytów. Połączone, brązowe i niebieskie utwardzają spaloną pomarańczową stronę. Kilka tygodni później użyłem tych stron jako dekoracji w moim studenckim mieszkaniu. Podobnie komory gazowe rozlewają mandarynkowy płyn, który rozpala wspomnienia topograficzne osadzone w mózgu. Gra na spalonej pamięci to przechwalanie się spalonymi obrazami wydrukowanymi na płytach.

Demograficzny

Statystyki są wizualizowane na portretach podważających zdjęcia policyjne między wysokimi panelami. Te czarno-białe stragany w jednorodny sposób definiują żydowskie rozpoznawanie twarzy. Jako gość nie byłem pewien, czy po tych korytarzach zawieszonych na grubych platformach można chodzić. Zamiast tego rozumiałem je jako szafy na akta zwłok. Topografia porównuje przeszłe naturalne i sztuczne obiekty do dzisiejszych poświęconych ołtarzy terroru.