Zdefiniuj niepełnosprawność

Nie, to nie jest uniwersalna definicja.

Muszę wyjaśnić, że nie ma jednej akceptowalnej definicji „niepełnosprawności”, zanim przejdę do własnych. Proszę nie zapominać o tym fakcie.

Mój mózg lubi funkcjonalne definicje, które są wystarczająco szerokie, aby można je było zastosować w wielu kulturach. Kiedy więc mówię niepełnosprawność , początkowo mam na myśli każdy aspekt funkcjonowania człowieka, który utrudnia zaspokojenie własnych potrzeb bez pomocy. To, czy jest to spowodowane walką danej osoby o funkcjonowanie, czy też brakiem docenienia jej potrzeb przez społeczeństwo, jest bardzo ważnym, ale odrębnym pytaniem.

Moja własna perspektywa doprowadziła do tego, że doświadczam niepełnosprawności jako stanu wymagającego większej opieki, aby przeżyć i rozwijać się, niż jest to uważane za normalne w danej kulturze . [W tym miejscu warto zwrócić uwagę na mój opis pielęgnacji, dla odniesienia.] Moje doświadczenie niepełnosprawności jest oczywiście głęboko zakorzenione w kulturach, w których żyłem. Czuję się najbardziej niepełnosprawny, kiedy zastanawiam się, jak bardzo mogę oczekiwać, że mój świat będzie się o mnie troszczył; a sposoby, w jakie potrzebuję opieki, są absolutnie specyficzne dla mojego czasu i miejsca. Niemniej jednak stan wymagający opieki jest powszechny dla ludzi, podobnie jak tendencja do dążenia do określonego limitu tego, jak bardzo dana osoba może oczekiwać od innych opieki. Niepełnosprawność to w ostatecznym rozrachunku doświadczenie bycia uwięzionym na granicy między potrzebą wystarczającą a potrzebą zbyt dużą, niezależnie od tego, gdzie wyznacza ją kultura danej osoby.

Jeśli to nie było wystarczająco niezręczne, kolejną konsekwencją zdefiniowania niepełnosprawności w ten sposób jest uświadomienie sobie, że prawie na pewno nie jest możliwe, aby pojedynczy człowiek przeszedł przez życie bez spędzenia czasu jako „niepełnosprawny”.